Μανώλης Παναγιωτάκης / Το 40% του φυσικού αερίου που καταναλώνουμε προέρχεται από τη Ρωσία

Για τις συνέπειες στην Ελλάδα από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία,  την μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση της χώρας και την επιβάρυνση των τιμών της ενέργειας από την απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει πρόωρα στην απολιγνιτιποίηση, μίλησε στην Οικονομία Στο Κόκκινο και στον Στάθη Σχινά, ο πρώην πρόεδρος της ΔΕΗ Μανώλης Παναγιωτάκης.  
 
«Η παραγωγή ενέργειας της χώρας από φυσικό αέριο είναι περίπου στο 40%. Αυτό το αέριο το προμηθευόμαστε από τη Ρωσία και μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει πρόβλημα στην ασφάλεια του εφοδιασμού του. Υπάρχουν συμβόλαια με εταιρείες που διασφαλίζουν τη ροή και δεν έχει αμφισβητηθεί από πουθενά το θέμα της προμήθειας και της τροφοδοσίας. Αν οδηγηθούμε σε πιο γενικευμένη κατάσταση, τότε θα μιλάμε για έκτακτες καταστάσεις που θα επηρεάζουν το σύνολο της ζωής μας και όχι μόνο το ενεργειακό. Όμως, αν η κατάσταση στην Ουκρανία δεν επιδεινωθεί, ακόμα και αν δεν εμφανιστεί πρόβλημα τροφοδοσίας, θα υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα σε ότι αφορά τις τιμές, οι οποίες επηρεάζονται και από άλλους εξωγενείς παράγοντες, όπως είναι η διεθνής τάση αύξησης των τιμών λόγω αυξημένης ζήτησης. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες είναι μόνιμοι και θα συνεχίσουν να υπάρχουν ακόμα κι αν αποκατασταθεί πλήρως η ροή του φυσικού αερίου μέσω του North Stream 2 από τη Ρωσία προς την Ευρώπη. Η παραγωγή είναι πεπερασμένη, η ζήτηση αυξανόμενη, άρα οι τιμές των προϊόντων πάνε προς τα πάνω.

Με δεδομένη την αλματώδη αύξηση της ζήτησης του φυσικού αερίου στην Ασία και στην Ευρώπη, αλλά και την μεγάλη ενεργειακή εξάρτηση της Ελλάδoς, θα έπρεπε η κυβέρνηση να μην είχε προχωρήσει στην πρόωρη απολιγνιτοποίηση. Από την επιλογή της αυτή έχουν σχεδόν εγκαταλειφθεί τα ορυχεία ή τουλάχιστον έχει μειωθεί πάρα πολύ η παραγωγική δραστηριότητά τους. Επιπλέον σημαντικό είναι το ζήτημα της αγοράς. Η Ελλάδα είναι η πιο εξαρτημένη χώρα της Ευρώπης ενεργειακά, με ελλιπείς διασυνδέσεις με το κεντρικό ευρωπαϊκό ηλεκτρικό σύστημα και κατόπιν αυτού έπρεπε οπωσδήποτε να είχε λάβει μέτρα ώστε η ενεργειακή  εξάρτηση, εν προκειμένω η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, να εξαρτάται όσο το δυνατόν λιγότερο από εξωγενείς μη ελεγχόμενους παράγοντες. Αν είχαμε λειτουργήσει παράγοντας 25% από λιγνίτη, αντί για πέντε που είμαστε τώρα, θα είχαμε εξασφαλίσει επάρκεια αλλά και διαφορετικές τιμές».