Παναγιώτης Βουτυράκος / Το πρόβλημα της συνεπιμέλειας δεν λύνεται με μια κανονιστική πράξη

«Με προκρούστεια λογική, ο νομοθέτης αυξάνει τον χρόνο επικοινωνίας μεταξύ του μη έχοντος την επιμέλεια και του παιδιού, χωρίς να μεριμνά για μια σειρά καθοριστικών ζητημάτων», είπε Στο Κόκκινο και τον Νίκο Ξυδάκη, ο παιδοψυχίατρος και μέλος της Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας, Παναγιώτης Βουτυράκος. 

Όπως ανέφερε: «Το ζήτημα που καλείται να επιλύσει και δεν επιλύει το νομοσχέδιο, είναι το τι γίνεται όταν δεν υπάρχει συναίνεση μεταξύ των γονέων, δηλαδή ποιους μηχανισμούς δεν εισάγει ώστε να βρεθούν συναινέσεις με γνώμονα το συμφέρον του παιδιού».

Ο κ Βουτυράκος υπογράμμισε ότι «η μεγάλη δυσκολία είναι όταν αρχίζει η θυματοποίηση του παιδιού, μέσα στους ίδιους τους θεσμούς. Στις περιπτώσεις των συγκρούσεων μεταξύ των γονέων, συνηθίζεται να παρεμβαίνουν δικαστικοί θεσμοί, επιμελητές και ανακριτές καθώς και υπηρεσίες της Αυτοδιοίκησης και των Κέντρων Ψυχικής Υγιεινής, που βουλιάζουν από παραπομπές από τη δικαιοσύνη για πολλά εξειδικευμένα θέματα, στα οποία, οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες δεν έχουν ούτε τη γνώση, ούτε την επάρκεια να μπορούν να διαχειριστούν».

Γι' αυτό το λόγο υπογράμμισε: «Χρειάζεται εκπαίδευση και πλαισίωση των δικαστικών αρχών με εκπαιδευμένος επιστήμονες, με δικτύωση και πρωτόκολλα ανάμεσα στις λειτουργίες των υπηρεσιών, γιατί δεν υπάρχει μία θεσμοποιημένη και προτεινόμενη διαδικασία για το πώς μία υπηρεσία ψυχικής υγείας θα αντιμετωπίσει ένα συγκρουσιακό διαζύγιο».