Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γιατί το Πολυτεχνείο ζει

Του Πάνου Τριγάζη*   17 Νοεμβρίου 2018, 45η επέτειος της ηρωικής δημοκρατικής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο, που ξεκίνησε με την κατάληψη του ιδρύματος από φοιτητές με το αίτημα «Ψωμί - Παιδεία -...

Του Πάνου Τριγάζη*

 

17 Νοεμβρίου 2018, 45η επέτειος της ηρωικής δημοκρατικής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο, που ξεκίνησε με την κατάληψη του ιδρύματος από φοιτητές με το αίτημα «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία».

Το τυραννικό ξενοκίνητο καθεστώς, που είχε επιβληθεί στις 21 Απριλίου 1967, είχε βρεθεί εξαρχής αντιμέτωπο με την ενεργητική ή παθητική αντίσταση του λαού, καθώς και με τη διεθνή απομόνωση. Καταδικάστηκε και αποβλήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης, ενώ η ΕΟΚ πάγωσε τη συμφωνία σύνδεσης με την χουντική Ελλάδα. Το έδαφος πάνω στο οποίο πάτησε η χούντα ήταν το «κράτος της Δεξιάς», ενώ αξιοποίησε την ανοχή της δυναστείας Γλίξμπουργκ και τη στήριξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Το Πολυτεχνείο δεν ήταν μόνο φοιτητική εξέγερση, αφού στο προαύλιό του και στους γύρω χώρους συγκεντρώθηκαν πολλές χιλιάδες πολιτών, μεταξύ των οποίων πολλοί μαθητές.

Πού στηρίχθηκε το Πολυτεχνείο; α) Στα πανεπιστήμια, χώρους διακίνησης ιδεών, όπου δύσκολα περνούσε η τρομοκρατία της χούντας. Ελεύθερες εκλογές για τους συλλόγους τους ζητούσαν οι φοιτητές, κλιμακώνοντας τις διαμαρτυρίες με την κατάληψη της Νομικής στις 20 Φλεβάρη 1973. β) Η προσπάθεια μεταμφίεσης της χούντας από στρατιωτική σε πολιτική δεν είχε περάσει στον λαό και ιδίως στη νεολαία.

Ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου 1973 μπήκε το τανκ γκρεμίζοντας την κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου. Από τον ραδιοφωνικό σταθμό που είχε εγκαταστήσει η Συντονιστική Επιτροπή ακουγόταν έως την τελευταία στιγμή το σύνθημα «Συμπαράσταση, λαέ» και η κραυγή «Είμαστε άοπλοι», ενώ λίγο πριν σιγήσει ο σταθμός εψάλη ο Εθνικός Ύμνος.

Έτσι κατεστάλη η εξέγερση των άοπλων φοιτητών, υποχρεώνοντας τη χούντα σε αλλαγή φρουράς, αφού την ηγεσία της ανέλαβε ο ταξίαρχος Δημήτρης Ιωαννίδης, πρώην βασανιστής της Μακρονήσου. Η χούντα Νο2 έμελλε να οργανώσει νέα τρομοκρατία εις βάρος του λαού, κορυφώνοντας τη δράση της με το πραξικόπημα στην Κύπρο (Ιούλιος 1974).

Το Πολυτεχνείο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατάρρευση της χούντας, στις 23 Ιουλίου 1974, την οποία προφανώς επιτάχυνε η προδοσία της Κύπρου. Από τότε αρχίζει νέα περίοδος για την Ελλάδα, αφού η κυβέρνηση Καραμανλή νομιμοποίησε το παράνομο ΚΚΕ, απελευθέρωσε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους και κίνησε τις διαδικασίες για τη δίκη της χούντας, ενώ κορυφαία πράξη της ήταν το δημοψήφισμα του 1974 για την κατάργηση της αμαρτωλής μοναρχίας Γλίξμπουργκ. Η δημοκρατική Μεταπολίτευση του 1974, που κάποιοι υποτιμούν, ευνόησε την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος.

Θα έλεγα ότι το Πολυτεχνείο ζει διότι η σημερινή Ελλάδα έχει εισέλθει επιτέλους σε νέα εποχή ύστερα από οκτώ χρόνια μνημονιακής λαίλαπας. Επίσης, διότι με τη συνταγματική αναθεώρηση θα γίνουν βήματα στην κατεύθυνση διεύρυνσης και εμβάθυνσης της δημοκρατίας και τέλος διότι σταδιακά αποκαθίστανται τα εργασιακά δικαιώματα, με την ανεργία μειωμένη σε σχέση με το 2014 κατά περίπου δέκα εκατοστιαίες μονάδες.

Στο πνεύμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι και η πολιτική της κυβέρνησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία η Δεξιά και η Ακροδεξιά πολεμούν λυσσαλέα, είτε στο όνομα «του νόμου και της τάξης» είτε της προστασίας της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας. Πιστεύω ότι το Πολυτεχνείο ζει και μέσω της πολυδιάστατης φιλειρηνικής εξωτερικής πολιτικής, με κορυφαία επιτεύγματα τη συμφωνία των Πρεσπών, καθώς και την πολιτική στο προσφυγικό-μεταναστευτικό.

Το βράδυ που έπεφτε η χούντα, χιλιάδες Έλληνες δημοκράτες βγήκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας ότι «Απόψε πεθαίνει ο φασισμός». Δυστυχώς, με την πτώση της χούντας δεν εξαλείφθηκαν και οι αιτίες που την τροφοδοτούν. Απόδειξη το γεγονός ότι σήμερα έχουμε στη Βουλή την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή που νοσταλγεί τη χούντα, ακόμα και τον Χίτλερ.

 

*Ο Πάνος Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Δεν θα γυρίσουμε πίσω

Όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογικές αναμετρήσεις, υπάρχει η ανάγκη να συνειδητοποιήσει ο κόσμος της Αριστεράς κάποια πολύ βασικά πράγματα. Το πρώτο: η κυβέρνηση έφτασε ώς εδώ δίνοντας την πιο δύσκολη...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο