Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η "Ιφιγένεια" θέτει ξανά το ερώτημα ποιος θυσιάζεται και για ποια πατρίδα

Η Μαρία Τσιμά και η Ανθή Ευστρατιάδου στις πρόβες της "Ιφιγένειας η εν Αυλίδι"

Μαρία Τσιμά, πρωταγωνίστρια στην «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι» του ΚΘΒΕ: * "Το σημερινό ΚΘΒΕ είναι αποτέλεσμα πίστης και αφοσίωσης" * "Η Κλυταιμήστρα είναι μια γυναίκα που υφίσταται μια πολύ μεγάλη βία"

Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση

 

«Όταν ένας ηθοποιός καλείται να παίξει αυτά τα αρχετυπικά μυθολογικά πρόσωπα, πρέπει να ανακαλύψει τι υπερασπίζεται, σε ποια κοινωνία ζει και τι θέλει να πει ο ίδιος για τη θυσία σήμερα. Αλλά και τι είναι η θυσία, ο κύκλος του αίματος, ο πόλεμος και η γυναίκα μέσα σε αυτά» ομολογεί η Μαρία Τσιμά, αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια του ΚΘΒΕ και ηθοποιός που ερμηνεύει την Κλυταιμήστρα στην «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι» του Ευριπίδη, καλοκαιρινή παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, που κάνει πρεμιέρα στις 3 και 4 Ιουλίου στο Θέατρο Δάσους, σε νέα μετάφραση Παντελή Μπουκάλα και σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού, ενώ θα παρουσιαστεί στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου στις 19 και 20 Ιουλίου.

Ηθοποιός υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης, ευαισθησίας και καλλιέργειας, με βαθιά γνώση και επιμελή σπουδή για κάθε τι που καλείται να υποστηρίξει, η Μαρία Τσιμά αποκαλύπτει πως την συγκινούν δυο φωτογραφίες του Γιάννη Μπεχράκη, μια γυναίκα σε στρατόπεδο Κοσοβάρων το 1999 που γίνεται ηγέτης για 10.000 Αλβανούς και παρακαλά τις αρχές της Βόρειας Μακεδονίας να τους αφήσουν να περάσουν από τα σύνορα και ένας πατέρας στη Σιέρα Λεόνε που έχει το παιδί του τυλιγμένο σε ένα σεντόνι και πηγαίνει να το θάψει.

«Αυτές είναι σήμερα οι εικόνες που έχουμε από τους διπλανούς μας πολέμους και καλούμαστε όποιες εικόνες, αναφορές, ιστορίες, διαβάσματα, διαδρομή και σκέψη προσωπική να τα φέρουμε στη σκηνή. Για να τίθεται εκ νέου το ερώτημα ποιος θυσιάζεται σήμερα και για ποια πατρίδα».

Μας μιλά για την Κλυταιμήστρα στο στρατόπεδο των Αχαιών στην Αυλίδα, "εντελώς μόνη μέσα σε ένα τοπίο ανδρών, στρατοκρατών, διεκδικητών και όχλου, που νιώθει όλη τη διαπλοκή και το μαχαίρι να πλησιάζει τον λαιμό του κοριτσιού της, για να μπορέσει να αποπλεύσει ο στόλος για την Τροία. Κι ενώ συντελείται μπροστά της ο θάνατος του παιδιού της, προσπαθεί μέχρι τελευταία στιγμή να ανατρέψει αυτό που έχει προαποφασιστεί και ηττάται. Η Κλυταιμήστρα έγινε πιο ενδιαφέρουσα για μένα όχι ως σύζυγος του αρχιστράτηγου, μάνα της Ιφιγένειας ή βασίλισσα του Άργους, αλλά περισσότερο ως γυναίκα η οποία υφίσταται μια πολύ μεγάλη βία από παντού".

 

"Κάτι ουσιαστικό άλλαξε για το θέατρο"

 

Η Μαρία Τσιμά περισσότερα από τρία χρόνια τώρα άφησε στην άκρη την υποκριτική για να στηρίξει από τη θέση της καλλιτεχνικής υποδιεύθυνσης, δίπλα στον Γιάννη Αναστασάκη, την αναστήλωση του ΚΘΒΕ.

«Θεωρούσα ότι είναι πιο σημαντικό να αφοσιωθώ στη λειτουργία και τη διοίκηση του θεάτρου, καθώς είχε πολλά προβλήματα κι έπρεπε να δοθούν λύσεις. Το σημερινό ΚΘΒΕ είναι αποτέλεσμα πίστης, συνεργασίας και αφοσίωσης μαζί με τη βοήθεια της Πολιτείας, του Δ.Σ. με προεξάρχοντα τον Άρη Στυλιανού, όλους τους εργαζόμενους του θεάτρου και ατέλειωτες εργατοώρες".

Δεν ξεχνά πως το πρώτο βράδυ που είδε τα 8.600.000 ευρώ χρέος έβαλε τα κλάματα. "Οι εργαζόμενοι ήταν απλήρωτοι τρεισήμισι μήνες, αλλά σήμερα είναι πληρωμένοι, το χρέος έχει μηδενιστεί, υπάρχουν πάνω από 200.000 θεατές τον χρόνο, εργαστήρια χειμώνα - καλοκαίρι, νέοι άνθρωποι, ακροάσεις, διείσδυση στην πόλη και συνεργασία με όλους τους φορείς. Για μένα είναι πολύ σημαντικό ότι κάτι ουσιαστικό άλλαξε για το θέατρο κι όχι μόνο για το ΚΘΒΕ.

Ήμασταν αουτσάιντερ. Άνθρωποι της δουλειάς, όχι πρώτα ονόματα, όχι πιθανώς με πολύ μεγάλα οράματα, αλλά με βαθιά και ουσιαστική πίστη, αγάπη, αφοσίωση, εργατικότητα και γνώση. Που μπορούν να αλλάξουν λίγο ένα τοπίο, κάτι που δίνει ελπίδα και στους επόμενους που θα ακολουθήσουν. Ήδη έχουν μπει βάσεις και ειδικά σε μια περίοδο που το θέατρο ήταν έτοιμο να κλείσει, ενώ αυτή τη στιγμή έχει 400 εργαζόμενους, ζει από την επιχορήγηση των 5.800.000 ευρώ και έχει τόση μεγάλη αύξηση εσόδων ώστε βγαίνουν οι παραγωγές του".

Όσον αφορά τη συλλογική σύμβαση εργασίας, η Μ. Τσιμά σημειώνει πως "παρ’ όλο που έχει λήξει η ισχύ της, οι όροι της τηρούνται απολύτως απο τον Γ. Αναστασάκη και εκκρεμεί η υπογραφή από τον ΣΕΗ, στην οποία έχουν καταλήξει όλες οι πλευρές, εργαζόμενοι, διοίκηση και διεύθυνση".

Τη ρωτάμε αν κάποια στιγμή λύγισε και ευθέως απαντά: "Ναι, φέτος, μετά τις πέντε εβδομάδες που το θέατρο ήταν κλειστό. Και λύγισα και αισθάνθηκα ματαιότητα, θυμό. Αλλά καταλαβαίνω πια ότι όλα τα πράγματα έχουν κόστος". Για το τι είναι αυτό για το οποίο αισθάνεται υπερήφανη δεν διστάζει να πει πως αισθάνεται καθημερινά την πολύ μεγάλη αγάπη του κόσμου.

"Ξέρετε πόσοι με σταματούν στο δρόμο ευχαριστώντας με που είδαν τρεις και τέσσερις παραστάσεις με 5 ευρώ; Δεν υπάρχει καλύτερη ανταμοιβή για τη δουλειά μας πάνω από 20.000 άνεργοι να βλέπουν παραστάσεις εντελώς δωρεάν. Αλλά κι όταν, μετά το τέλος μιας παράστασης, εκατοντάδες άνθρωποι μιλούν για το έργο που είδαν. Έχω ακούσει υπέροχες συνομιλίες. Με συγκινεί η εικόνα μιας πόλης το βράδυ όπου οι άνθρωποι ξεκινούν να μπουν σε μια σκοτεινή αίθουσα, να ακούσουν ένα παραμύθι και, όταν βγαίνουν να το παίρνουν μαζί τους γιατί δεν αντέχουν τη ζωή τους.

Αλλά και ως ηθοποιός αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που μας κάνει να θέλουμε να λέμε την ιστορία κάθε βράδυ για χρόνια ολόκληρα. Κάτι σημαίνει, κάτι βαθύ. Μας θυμίζει ίσως το παραμύθι της μάνας μας; Μια ανάγκη να ζήσουμε μια ζωή που δεν ζούμε; Να ξανακούσουμε την ιστορία του κόσμου; Να παρηγορηθούμε; Μπορεί".

 

ΛΕΖΑΝΤΑ

Δείτε όλα τα σχόλια