Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ένα πολύτιμο χάδι...

«23.7.2018»: Φωτογραφική έκθεση του Βασίλη Βρεττού

Μια ενδελεχή καταγραφή στον καμένο τόπο της παιδικής του ηλικίας αλλά και του ενήλικου βίου του αποτελεί το φωτογραφικό οδοιπορικό του Βασίλη Βρεττού στο Μάτι μετά τη μεγάλη, καταστροφική πυρκαγιά του Ιουλίου του 2018 που εμπεριέχεται στην έκθεση που πραγματοποιείται στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς έως και τις 8 Δεκεμβρίου. Το οδοιπορικό έχει τίτλο τη φονική και θλιβερή ημερομηνία του τραγικού γεγονότος: «23.07.2018».

Μικρό διάστημα μετά την πυρκαγιά ο Βρεττός επισκέπτεται και φωτογραφίζει τα αποκαρδιωτικά υπολείμματα του βίαια αποσπασμένου από τη διηνεκή εφηβεία του αττικού εξοχικού τοπίου. Τα σπίτια φίλων, γνωστών και αγνώστων, οι περισσότεροι από τους οποίους μετρούν όχι μόνο εκτεταμένες υλικές, αλλά και ανθρώπινες απώλειες.

Οι καταγραφικές φωτογραφίες των ισοπεδωμένων τοίχων και των καμένων σπιτιών, των νεκρών δένδρων, των κατεστραμμένων αυτοκινήτων και των λιωμένων αντικειμένων αφηγούνται «ιστορίες μέσα στις ιστορίες» με διαυγή και σπαρακτική σαφήνεια εν-αιωρούμενες στο βλέμμα και τη μνήμη μας για πολλή ώρα μετά.

Δεύτερη ενότητα αυτής της καταγραφής αποτελεί το αμείλικτης ειλικρίνειας παρουσιολόγιο των ζώντων που εγκαλεί ο φωτογράφος: είναι τα κοντινά πορτρέτα των ανθρώπων που επιλέγουν να φωτογραφηθούν μόνοι ή μαζί, μέσα στα υπολείμματα των σπιτιών και των αυλών τους, κρατώντας σφικτά και διασώζοντας μπροστά στον φακό σκιές αγαπημένων απόντων και θραύσματα οικείων αντικειμένων.

Η έκθεση συνοδεύεται από ομότιτλη έκδοση με κείμενα των Γιώργη Μαγγίνη, Κώστα Συνολάκη, Ίριδος Κρητικού και Βασίλη Βρεττού, τα έσοδα από την πώληση της οποίας θα διατεθούν στην αποθεραπεία των πληγέντων.

«Η ιδέα και η υλοποίηση αυτής της έκθεσης, με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από την καταστροφή της 23ης Ιουλίου 2018, αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής. Μια επιμνημόσυνη δέηση και ένα πολύτιμο χάδι στους ζωντανούς. Και μαζί ένα ελάχιστο αντίδωρο του Βασίλη Βρεττού στα ευφραντικά καλοκαίρια και τους ήμερους χειμώνες της ζωής του στο Μάτι. Στους ανθρώπους και στο τοπίο, τις οικίες φιγούρες, τα οικεία βλέμματα, τα γέλια, τα κολύμπια, τους έρωτες, τις φιλίες, τις μουσικές και τις βεγγέρες. Στο χώμα, τα δένδρα, τα μονοπάτια που κατεβάζουν στη θάλασσα αυτού του ‘μικρού, πολύ μικρού άχρονου - χώρου, που σφηνώνεται καταμεσής του χρόνου και του χώρου’, του γενεθλίου τόπου» σχολιάζει μεταξύ άλλων η επιμελήτρια της έκθεσης Ίριδα Κρητικού στο σημείωμά της στον κατάλογο της έκθεσης.

Δείτε όλα τα σχόλια