Ούτε σαράντα μέρες δεν έχουν περάσει αφότου ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλούσε για «το βασικό κύτταρο της κοινωνίας, την οικογένεια», εντάσσοντας μάλιστα στο περισπούδαστο «εθνικό σχέδιο» που προανήγγειλε την ίδρυση του πολυδιαφημισμένου υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας. Στόχος; Η «εναρμόνιση της οικογενειακής με την επαγγελματική ζωή», καθώς είχε ήδη εντοπίσει όχι μόνο την «αλλαγή του προσωπικού οράματος ευτυχίας των νέων ανθρώπων», αλλά και το γεγονός ότι το μοντέλο της σύγχρονης οικογένειας «είναι πιο απαιτητικό» και «μερικές φορές πιο απρόσιτο, καθώς συμπιέζεται σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον, με την ανασφάλεια συχνά να κυριαρχεί στην ψυχολογία πολλών νέων ανθρώπων».
Θα το άξιζε ένα βραβείο ευαισθησίας και ενσυναίσθησης ο πρωθυπουργός αν δεν υπήρχε ένα μεγάλο «αλλά», που έρχεται να υπενθυμίσει πεισματικά η ίδια η πραγματικότητα αυτών των ημερών. Οι εργαζόμενοι στα καταστήματα κινούνται στους ρυθμούς της Black Friday, που κατέληξε να γίνει εβδομάδα -μην σου πω και δεκαήμερο-, η οποία έρχεται να συναντηθεί με το διευρυμένο εορταστικό ωράριο -και την κυριακάτικη εργασία βεβαίως-, τινάζοντας στον αέρα οποιαδήποτε δυνατότητα έμπρακτης «εναρμόνισης της οικογενειακής με την επαγγελματική ζωή».
Οι καταγγελίες που δέχονται σωρηδόν στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος αλλά και όσα βλέπουμε κρατώντας τα μάτια μας ανοιχτά όταν βρεθούμε στους εμπορικούς δρόμους, στα εμπορικά πολυκαταστήματα και στα σούπερ μάρκετ αναδεικνύουν τις εξουθενωτικές συνθήκες εργασίας. Στα κουρασμένα πρόσωπα των υπαλλήλων αποτυπώνονται πεντακάθαρα τα εξοντωτικά καθημερινά εντεκάωρα και δωδεκάωρα, που το συνδικάτο καταγγέλλει ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι αδήλωτα στο Π.Σ. Εργάνη, ενώ αποτελεί πλέον μαύρη κανονικότητα να παραμένουν απλήρωτες και οι όποιες υπερωρίες. Πλησιάζοντας στις γιορτές, που για δεκάδες χιλιάδες εμποροϋπαλλήλους ισοδυναμούν με δουλειά και τις τέσσερις από τις έξι τελευταίες Κυριακές της χρονιάς -χωρίς να περισσεύει χρόνος ούτε για ρεπό-, οι εξοντωτικές συνθήκες επιδεινώνονται. Πόσο μάλλον που η καταγγελλόμενη εργοδοτική αυθαιρεσία αυτών των εξοντωτικών ωραρίων και των απλήρωτων υπερωριών μένει ανεξέλεγκτη, αφού η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ακυρώσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Κάπως έτσι τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα του Κ. Μητσοτάκη όμορφα καίγονται, στην πλάτη οικογενειών που βλέπουν την καθημερινότητά τους να διαλύεται. Και μετά θα έρθουν οι κυβερνητικοί αρμόδιοι να μας μιλήσουν για τη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής...
