Φαντάζομαι ότι δεν είμαι ο μόνος που έχει εντυπωσιαστεί από την πολύ αργή κάμψη της πανδημίας τις τελευταίες εβδομάδες στην Ελλάδα.
Και δεν είμαι βεβαίως ο μόνος που διαπίστωσε ότι, παρά το «σκληρό lockdown» από τον Νοέμβριο του 2020 μέχρι πριν από μια εβδομάδα, μόλις πριν από 15 ημέρες άρχισαν οι εισαγωγές στα νοσοκομεία να υπολείπονται των εξιτηρίων. Και αυτό οφείλεται προφανώς στο ότι ένα μέρος, έστω και μικρό, του πληθυσμού έχει εμβολιαστεί. Και σε τίποτε άλλο...
Διότι όσο ήταν κλειστά τα μπαρ, οι ταβέρνες, εν γένει η εστίαση, ο τουρισμός, τα θέατρα, οι κινηματογράφοι, οι μουσικές σκηνές και εν γένει ο πολιτισμός, τα σχολεία και το λιανεμπόριο, τα κρούσματα, οι θάνατοι και οι διασωληνωμένοι ανέβαιναν...
Γιατί; Την απορία ήρθε να λύσει η χθεσινή παρουσίαση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) για τον τζίρο που κατέγραψαν οι ελληνικές επιχειρήσεις το τρίμηνο Ιανουαρίου - Μαρτίου 2021. Καταγράφεται ως δεδομένο ότι ήταν κλειστές 210.217 επιχειρήσεις (14,8% του συνόλου) της ελληνικής οικονομίας. Μόνο το 14,8%!
Το υπόλοιπο 85,2% δούλευε! Για παράδειγμα η βαριά βιομηχανία και το σύνολο της μεταποίησης. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι εκατομμύρια εργαζόμενοι μετακινούνταν καθημερινά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ότι εκατομμύρια εργαζόμενοι συγχρωτίζονταν σε χώρους δουλειάς καθημερινά με άγνωστο επίπεδο υγειονομικής ασφάλειας...
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν έπεφταν οι αριθμοί των κρουσμάτων.
Γι' αυτόν τον λόγο έπεσε ο τζίρος των επιχειρήσεων μόνο 5,4% στο πρώτο τρίμηνο του χρόνου. Με εξαίρεση βεβαίως εστίαση, τουρισμό, πολιτισμό, όπου έγινε η μεγάλη καταστροφή...
Εν τέλει έτσι εξηγείται και η μεγάλη διαφορά ως προς το αποτέλεσμα στον περιορισμό της πανδημίας με το πρώτο, περσινό, lockdown. Διότι τότε είχαν κλείσει σχεδόν όλα...
