Ο κάθε άνθρωπος καλείται να αντιμετωπίσει διαφορετικά προβλήματα και με διαφορετική ένταση. Κάποια από αυτά μάλιστα είναι τόσο κοινά όσο και εντελώς εξειδικευμένα, που στο τέλος καταλήγουμε να μην αντιλαμβανόμαστε ούτε πώς να διαγνώσουμε το πρόβλημα αλλά και ούτε ποια είναι η λύση. Κρίσιμος παράγοντας στην επίλυση των προβλημάτων είναι επίσης ο λεγόμενος υποκειμενισμός.
Το δικό μου πρόβλημα την τελευταία περίοδο ονομάζεται μηχανικός μοτοσυκλετών, ο οποίος μάλιστα αυτοαποκαλείται και εξειδικευμένος - τρομάρα του… ή τρομάρα μου, διότι, όπως όλα τα προβλήματα, έτσι και τούτο έχει διπλές ερμηνείες.
Τώρα που μπήκαμε στο καλοκαίρι, πρέπει σιγά-σιγά να οργανώνουμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Οι δικές μου συνήθως αποτελούνται από μικρά ή μεγάλα ταξίδια με τη μοτοσυκλέτα και πολλές στάσεις σε πολλά σημεία της ελληνικής υπαίθρου. Αυτό σημαίνει ότι η πρώτη φροντίδα για τις διακοπές είναι η επίσκεψη στο συνεργείο, όπου πρέπει να γίνει και το λεγόμενο «μάζεμα». «Μάζεμα» είναι όταν πρέπει να επισκευαστεί καθετί που δεν είναι απολύτως απαραίτητο να φτιαχτεί για να μετακινείσαι εντός των τειχών, αλλά όταν είναι να πας ταξίδι, πρέπει να φτιαχτεί.
Πάω λοιπόν στο συνεργείο, παρκάρω τη μοτοσυκλέτα και κάθομαι σε ένα ψηλό σκαμπό, όπως στους γιατρούς καθόμαστε στους καναπέδες, και περιμένω τη σειρά μου. Όσο περιμένω ο μηχανικός παίρνει το ιστορικό, που περιλαμβάνει μια πλήρη καταγραφή όλων των προβλημάτων που αντιμετώπισα το τελευταίο εξάμηνο μαζί με τα προβλήματα που δεν ήταν αναγκαίο να επισκευαστούν από το περασμένο φθινόπωρο. Έπειτα από μια σύντομη εξέταση, μακροσκοπική όπως συνηθίζουν να λένε οι επιστήμονες και σε χρόνο ρεκόρ, ο μηχανικός καταλήγει στη διάγνωση που, συνήθως, αντί να αφορά την περιγραφή του προβλήματος του ασθενούς, ξεκινά με την περιγραφή του προβλήματος του δικού μου. Δηλαδή με έναν αριθμό που τα τελευταία χρόνια είναι οπωσδήποτε τριψήφιος και όλο μεγαλώνει.
Επειτα έρχεται και η ανάλυση της θεραπείας που είναι αναγκαία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως είπε ο εξειδικευμένος, εκτός από τα λάδια, τα νερά και διάφορα άλλα αναλώσιμα, πρέπει, λέει, να αλλαχτεί η κόρνα, που έχει σταματήσει μετά τις βροχές να σφυράει, κι ο αυτόματος των φλας, που το δεξί αναβοσβήνει γρηγορότερα από το αριστερό. Εκεί του απάντησα ότι είναι λογικό, αφού αριστερά είναι πιο στιβαρά τα πράγματα - αλλά μάλλον δεν κατάλαβε τι εννοούσα και επέμεινε.
Επειτα, λέει, πρέπει να αλλαχτεί ο αντάπτορας που συνδέεται η μηχανή στον υπολογιστή, η λεγόμενη φίσα, διότι δεν «δίνει» στον υπολογιστή -υπέθεσα αλλά δεν κατάλαβα τι δεν «δίνει»- και τέλος, λέει, να αλλαχτεί η μονάδα του ABS γιατί δεν «διαβάζει» σωστά. «Και επειδή δεν “δίνουν” η μονάδα και η φίσα θα πρέπει να δώσω εγώ;» ρώτησα, για να μου πει ότι έχω αρχίσει να πανιάζω και καλύτερα να κάτσω. Του απάντησα κι εγώ: «Αφού θα με αφήσεις πανί με πανί, τι θες να κάνω;!» και ακολούθησα τη συμβολή του.
Οσο προσπαθούσα να ηρεμήσω και να σκεφτώ, άνοιξα το κινητό μου για να διαβάσω τις ειδήσεις και είδα για το νέο σκάνδαλο με τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ξέρετε, αυτό που μοίραζε υπέρογκα ποσά ως αγροτικές επιδοτήσεις σε συγκεκριμένους αγρότες από συγκεκριμένα γεωγραφικά διαμερίσματα χωρίς να έχουν ζώα. Πιθανόν επειδή δεν είχαν ζώα και δεν ήξεραν πώς μοιάζουν να έγινε και το μπέρδεμα. Και από κάτω, το μπάζωμα και οι Προανακριτικές και κάτι άλλα δημοσιεύματα με τίτλους «Οσμή σκανδάλου» κ.λπ.
Αυτή η μικρή απόσταση με βοήθησε και μαζί με το χρώμα μου βρήκα και τη λογική μου και είπα στον μηχανικό: «Αφού όλα τα προβλήματα μοιάζουν ηλεκτρικά, γιατί δεν αλλάζουμε την καλωδίωση να ξεμπερδεύουμε;».
Καθάρισα μ’ ένα κατοσταρικάκι, πρέπει να σας πω.
