Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η μεγαλο-αριστερά και το ταπεινό βλέμμα

Του Δημήτρη Σεβαστάκη   Σε όλες τις περιόδους χρεοκοπίας και κοινωνικής κρίσης έχουμε συντηρητική αναδίπλωση του κόσμου. Το αυταρχικό μοντέλο παιδείας, εθνικιστικής απλούστευσης και θρησκοληπτικής...

Προπαγάνδα και επιθετική ανικανότητα

Του Δημήτρη Σεβαστάκη   Η Νέα Δημοκρατία έκανε μια ακούραστη, καταστροφολογική αντιπολίτευση, επί όλων των θεμάτων. Πιο ακραία ήταν εκεί που συμφωνούσε. Κατήγγειλε με πάθος πολλά από αυτά που στο...

Ο προσεκτικά σχεδιασμένος αντιπερισπασμός

Η Ν.Δ. μετακινεί διαρκώς την ατζέντα. Ενώ είναι υπεύθυνη για την παραγόμενη κυβερνητική πολιτική, προσπαθεί μέσα από «αντιπολιτευτικούς» ελιγμούς να υπεκφύγει, να δεσμεύσει τον αντίπαλο σε περιφερειακές σκιαμαχίες.

Σχεδιασμένη και σκληροτράχηλη ψυχραιμία

Συγκροτείται μια πολύ ευρεία και οξεία Δεξιά. Όχι αυτή που γνωρίζαμε μεταδικτατορικά, όπου υπήρχαν μεν φαινόμενα πολιτικής εκτράχυνσης, αλλά σε γενικές γραμμές τηρούνταν κοινοβουλευτικά και δημοκρατικά όρια.

Αριστερή συσπείρωση και διαταραχή

Γιατί όμως δημιουργείται αντιαριστερό μένος; Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε αντιπολιτευτικά τραχύς και δεν τον συγχωρούν πολλοί ή γιατί απέσπασε την εξουσία για τέσσερα και μισό έτη, πράγμα που επίσης δεν συγχωρούν (ακόμα πιο) πολλοί;

Λυπημένη αισιοδοξία

Καθώς πιέζεται η κυβέρνηση από το προσφυγικό, θα υιοθετεί μια ρητορική τραχύτητας, επιθετικότητας, ως υποκατάστατο της διαχειριστικής αφλογιστίας. Τάισε τα τελευταία χρόνια ένα κοινό με πατριδοκάπηλο «σανό» και τώρα εισπράττει το αποτέλεσμα.

Ο αριστερός λόγος «στην εποχή των τεράτων»

Η «Αυγή» είναι αναγκαία για την πληροφορία, το σχόλιο, αλλά και σαν παρηγοριά. Στις άκρες της μεγάλης πραγματικότητας, στο πέραν της υπερφωτισμένης κεντρικής σκηνής, υπάρχει το μοναχικό μέλος, το στέλεχος, ο φίλος, που νοιώθει πολιορκημένος στο καφενείο, που ακούει τη μεγαλόφωνη αντι-ΣΥΡΙΖΑ συζήτηση στο σούπερ μάρκετ.

Τα ατίθασα παιδιά μιας ήμερης φτώχειας

  Του Δημήτρη Σεβαστάκη  - Το πρώτο κείμενο στο Αναγνωστικό της Δ' Δημοτικού ήταν το «Όργωμα». Το δεύτερο κείμενο ήταν ένα δημώδες ποίημα «Το αμπέλι», το τρίτο ένα αφήγημα με τίτλο «Στους ελαιώνες και...

Κράτος δικαίου ή κράτος (κομματικής) πρόνοιας;

Σε 50 μέρες η Νέα Δημοκρατία αντικατέστησε τα περισσότερα πρόσωπα σε θεσμούς, δομές και φορείς με δικούς της. Πρακτικοί άνθρωποι οι κυβερνητικοί, εκπαιδευμένοι στην εξουσία, δεν μπορούν να χάνουν χρόνο με ευγένειες και δεοντολογίες.

Ανασφάλεια ή βιασύνη;

Η ιδιωφελής αντίληψη της πολιτικής δεν είναι δυνατόν να κινητροδοτήσει, την οργανωτική και πληθυντική επέκταση του ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, είναι εξαιρετικά ανισόρροπο η δύναμη που κόμματος να ακουμπάει μόνο στο ρεύμα και να μη συνοδεύεται από την οργανωτική επέκταση

Συνέχεια στην ανάγνωση των ρηγμάτων

Όπως έγραψα την προηγούμενη Κυριακή, ο ΣΥΡΙΖΑ συνέβαλε (εκούσια ή ακούσια) σε μια μεγάλη, πολιτικά ανταγωνιστική υπερσυσπείρωση συντηρητικών δυνάμεων, που όμως συγχρόνως λειτουργεί ως περίφραξη του συντηρητικού χώρου και εμποδίζει την ιδεολογική επέκτασή του.

Πρέπει να είμαστε το "άλλο", γιατί κανείς δεν αντέχει άλλο

Θεωρείται απολύτως φυσιολογικό να μπαίνουν οι ΝΟΔΕ της Νέας Δημοκρατίας σε όλα τα κρατικά πόστα και να μη συμβαίνει τίποτα. Αν τολμούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να διορίσει μαζικά στις διοικήσεις κρίσιμων...

Συνεχίζουμε με πείσμα, σε πείσμα πολλών - αυτό είναι η νίκη

Είναι η μητέρα όλων των μαχών; Κατά την άποψή μου, όχι. Είναι μια σημαντική μάχη στη μακρά πορεία ενός δύσκολου πολέμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε και εγκαταστάθηκε ως μεγάλη δύναμη που μεταρρυθμίζει και αναθεωρεί πολλά στερεότυπα, τόσο της παραγωγής, της πολιτικής, όσο και της διοίκησης της χώρας.