Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τα "Κείμενα" επιστρέφουν

Φοίβος Βλάχος

Τριάντα χρόνια μετά ο ιστορικός εκδοτικός οίκος ξανανοίγει

Της Πόλυς Κρημνιώτη

 

Τον Φιλιππόβλαχο, όπως ονόμαζαν οι φίλοι του τον θρυλικό εκδότη και τυπογράφο Φίλιππο Βλάχο, ο γιος του δεν τον γνώρισε. "Πέθανε όταν ήμουν τριών ημερών. Ό,τι ξέρω γι' αυτόν προέρχεται από τη μνήμη και το στίγμα που άφησε με την παρουσία του στον χώρο των γραμμάτων και της τέχνης, αλλά και μέσα από το αποτύπωμά του στους ανθρώπους που συμπορεύτηκαν μαζί του" λέει ο Φοίβος Βλάχος, που στα 30 του χρόνια, όσα μετρούν και από τον θάνατο του πατέρα του, αποφάσισε να επαναφέρει τα "Κείμενα" και μέσα από τον νέο εκδοτικό οίκο να διαγράψει τη δική του διαδρομή στον κόσμο του βιβλίου.

"Δεν έχω καμιά πρόθεση να αντιγράψω οτιδήποτε έγινε τότε. Ήταν μια μοναδική διαδρομή, που δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσω να την επαναλάβω με τον ίδιο τρόπο. Ο ουσιαστικός λόγος που επανέφερα τον τίτλο είναι για να αυτοδεσμευτώ ότι θα λειτουργώ πάντα με σεβασμό απέναντι στο βιβλίο και στους συνεργάτες μου, σε όλους τους τομείς, ότι δεν θα επαναπαυθώ στις γνώσεις που έχω και, στο μέτρο του δυνατού, θα εξελίσσομαι διαρκώς στην τέχνη της τυπογραφίας" διευκρινίζει ο νεαρός εκδότης.

Οι πρώτοι τίτλοι

Οι πρώτοι τίτλοι έχουν ήδη επιλεγεί, προετοιμάζονται. Μέχρι τον Ιανουάριο οι εκδόσεις "Κείμενα" θα έχουν βρει και τη στέγη τους στην καρδιά της Αθήνας. "Επιλέχτηκε η ‘Κόρκυρα’ της Κατερίνας Χανδρινού να είναι το πρώτο μας βιβλίο, για πολλούς λόγους, αυτονόητους και μη" λέει ο Φοίβος Βλάχος. "Είναι ένα ιδιαίτερο αφήγημα, διακειμενικό, όπου η συγγραφέας καταγράφει την περιπέτεια του ανθρώπου στην αναζήτηση της ρίζας του. Δεν είναι τυχαίο που βρέθηκε αυτό το βιβλίο στα χέρια μου την ώρα που αναζητώ τις δικές μου ρίζες".

Αμέσως μετά θα ακολουθήσει το τελευταίο μυθιστόρημα του Θοδωρή Καλλιφατίδη, ένας φιλοσοφικός στοχασμός ουσιαστικά πάνω στον έρωτα και στην αγάπη, με φόντο τις περιπέτειες ενός Έλληνα φοιτητή στη Σουηδία. Στη συνέχεια, συγκεντρωμένα στον τόμο "Ιππότης, θάνατος, διάβολος" θα εκδοθούν για πρώτη φορά στην Ελλάδα τα ποιήματα του Ούγκο Φον Χόφμανσταλ, σε μετάφραση της ποιήτριας Αγγελικής Κορρέ. Το τέταρτο βιβλίο για την περίοδο 2019 - 2020 είναι η "Χώρα των τυφλών- η οριστική εκδοχή" του Γουέλς, σε μετάφραση Ανδρέα Νεοφυτίδη και επιμέλεια Βασίλη Τσεκούρα. Είναι μια διαφορετική και οριστική εκδοχή του βιβλίου από την πρώτη που εκδόθηκε το 1904, την οποία ξαναέγραψε ο Γουέλς και εξέδωσε το 1939.

Μια καινούργια οικογένεια των "Κειμένων"

Χαμογελαστός και μετρημένος, ο Φοίβος Βλάχος μιλάει για τις επιδιώξεις του βάζοντας ψηλά στις προτεραιότητες "καλοτυπωμένα, άρτια τυπογραφικά, με ιδιαίτερο και πρωτότυπο περιεχόμενο βιβλία" και επιπλέον την έννοια της συλλογικής εργασίας. "Το βιβλίο, παρά τα στεγανά αρμοδιοτήτων σε κάθε φάση του, είναι μια ομαδική υπόθεση" λέει και γι' αυτό επιδιώκει "να φτιαχτεί μια καινούργια οικογένεια των ‘Κειμένων’, που θα αποτελείται από ανθρώπους που αγαπάνε το βιβλίο και θα καταθέτουν την αλήθεια τους. Μέσα από συνεργασία γίνονται όμορφα και αληθινά πράγματα και στόχος είναι, μέσα σ' αυτή τη φρενήρη εποχή της εικόνας και της επιφάνειας που ζούμε, να ξαναβρούμε την ταυτότητά μας με σκληρή δουλειά, μελέτη και αξιοπιστία. Νέοι άνθρωποι που θα συναντηθούν στα ‘Κείμενα’ να βρουν τον δικό τους βηματισμό, τη δική τους φωνή, μαθαίνοντας από τους παλιότερους αλλά τολμώντας να βασιστούν και στις δικές τους ιδέες, στις στέρεες βάσεις που δίνει η γνώση και όχι στην αυτοαναφορικότητα που είναι χαρακτηριστικό της εποχής".

Στην αυλή των εκδόσεων Γαβριηλίδης, ένας νέος άνθρωπος μιλάει για τα σχέδια και τα όνειρά του, τις μνήμες και την εποχή του, για την άλλη του αγάπη, τη μουσική, που τον βοηθάει να βρίσκει τον ρυθμό και την αρμονία που υπάρχει στην τυπογραφία. Σ' αυτή την εποχή της τεχνολογίας επιλέγει την τέχνη της τυπογραφίας και του τυπωμένου βιβλίου. "Με τα εργαλεία της τεχνολογίας καλούμαστε να αντισταθούμε στην παγίδα της ευκολίας και την τρέλα της ψηφιακής εποχής, να αντισταθούμε σ' αυτές τις ‘σειρήνες’ και να εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες που μας δίνουν χωρίς να μας εκμεταλλεύονται αυτές. Δεν χρειάζεται να γυρίσουμε στη στοιχειοθεσία των βιβλίων με το χέρι, οι νέες τεχνολογίες δίνουν απίστευτες δυνατότητες. Αλλά το να μάθουμε από τους παλιούς τυπογράφους και να ψάχνουμε διαρκώς πώς θα εφαρμόσουμε αυτή τη γνώση στη σύγχρονη τεχνολογία, αυτό είναι στόχος και πρόκληση".

Για τον Φιλιππόβλαχο

Αναπόφευκτα η κουβέντα στρέφεται στον Φίλιππο Βλάχο. "Στην αρχή δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω το μέγεθος του στίγματος που είχε αφήσει η εκδοτική και η προσωπική πορεία του. Αυτό έγινε σταδιακά, όσο μεγάλωνα και καταλάβαινα την αξία που έχει το βιβλίο και πόσο σημαντικά πράγματα το περιβάλλουν ως διαδικασίες και νοοτροπία. Τον Φιλιππόβλαχο τον μαθαίνω από τις ιστορίες που ακούω από τη μητέρα μου, από τους συγγενείς και τους φίλους του, από αφιερώματα που γίνονται κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά, από το σπουδαίο βιβλίο της συνεταίρου και συνοδοιπόρου του στο ταξίδι των ‘Κειμένων’, της Γεωργίας Παπαγεωργίου και της Κλαίρης Μητσοτάκη ‘Κείμενα 1969 - 1989. Μια στιγμή στην τυπογραφία’ των εκδόσεων ΜΙΕΤ" λέει. "Μαθαίνω για έναν Άνθρωπο με άλφα κεφαλαίο, πάνω απ' όλα. Για έναν άνθρωπο παθιασμένο που δεν έκανε ποτέ εκπτώσεις και που μέσα από την αγάπη του για το βιβλίο εκφράζονταν η αισθητική του, η ηθική του, το πάθος του για τη λεπτομέρεια, οι ιδέες του. Τα ‘Κείμενα’ άλλωστε ξεκίνησαν σε μια σκληρή εποχή, μέσα στη χούντα. Ήταν πολύ τολμηρό εγχείρημα. Ο Φιλιππόβλαχος όμως δεν έκρυβε ποτέ ούτε τις πεποιθήσεις του, ούτε ποιος ήταν αληθινά. Αυτός που έβλεπες μπροστά σου, αυτός ήταν. Δεν είχε ίχνος υποκρισίας, δεν χαριζόταν ποτέ, αγαπούσε την ιδιαίτερη πατρίδα του την Κέρκυρα, τον τρόπο ζωής στο χωριό του την Περίθεια, την κερκυραϊκή διάλεκτο. Ήταν μανιώδης συλλέκτης και ειδικότερα συλλέκτης βιβλίων. Η βιβλιοθήκη του μετράει χιλιάδες τίτλους, την έχουμε μεταφέρει στο σπίτι στους Μολάους. Έχει γίνει και εκεί πλέον ένας ολόκληρος κόσμος βιβλίου".

Μου δίδαξαν τα πάντα

Ο Φοίβος Βλάχος μπορεί να μην γνώρισε τον φυσικό του πατέρα, όμως αισθάνεται τυχερός για τους τρεις γονείς του, τον Φίλιππο Βλάχο, τη μητέρα του Βάσω Κυριαζάνου και τον δεύτερο πατέρα του Σάκη Γαβριηλίδη. "Είμαι πολύ τυχερός, γιατί όλα αυτά τα χρόνια λόγω των γονιών μου αλλά και της μνήμης του Φιλιππόβλαχου γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους και κείμενα, μεγάλωσα μέσα στον κόσμο του βιβλίου και τον κόσμο της τέχνης, γνώρισα σπουδαίες προσωπικότητες και έχω την τύχη αυτό να συμβαίνει από τότε που ανακάλυψα τον κόσμο μέχρι σήμερα. Όλο αυτό το οφείλω στη μητέρα μου Βάσω Κυριαζάνου και στον πατέρα μου Σάμη Γαβριηλίδη, δύο ανθρώπους που υπηρετούν τα γράμματα πάνω από σαράντα χρόνια, που μου δίδαξαν τα πάντα, μου έδειξαν όλες τις πτυχές του βιβλίου και κυρίως την ανθρώπινη πλευρά του. Όσα μου έμαθαν είναι πολύτιμα". Ωστόσο, δεν το κρύβει: "Όταν ακούω την ιστορία των ‘Κειμένων’ και του Φιλιππόβλαχου αισθάνομαι ένα δέος, θαυμασμό, εκτίμηση γι' αυτή την κληρονομιά και ταυτόχρονα άγχος και βάρος αν θα τα καταφέρω το ίδιο καλά. Δεν είναι και λίγο και οι τρεις σου γονείς να έχουν φτάσει, ο καθένας στον τομέα του, σε τόσο υψηλό επίπεδο, ούτε είναι εύκολο να γνωρίζεις σπουδαίους ανθρώπους του χώρου".

Ο Φοίβος Βλάχος όμως με το πέρασμα των χρόνων έμαθε και κάτι που δύσκολα μπορεί να διδαχτεί: "Θέλω να πιστεύω ότι κατάφερα να μετατρέψω το βάρος στη δύναμη εκείνη που με σπρώχνει να μπω στην περιπέτεια του βιβλίου, να μαθαίνω και να εξελίσσομαι διαρκώς στην τυπογραφία, να έρχομαι σε επαφή με υπέροχα κείμενα και να τα υπηρετώ με κάθε δυνατό τρόπο".

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Αυτή είναι η δημοκρατία τους

Δύο βουλευτές της Ν.Δ. και ένας υπουργός βγήκαν χθες στις τηλεοράσεις για να μας εξηγήσουν ότι αυτά που διαπράττει τις τελευταίες ημέρες η Αστυνομία είναι απολύτως νόμιμα και στο πλαίσιο της εντολής που έχει η κυβέρνηση να πατάξει την ανομία.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο