Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Επιστολές που αναζητούν μια αθωότητα

Θοδωρής Τσαπακίδης "Ο Μικρός Πρίγκηπας και το ρόδο του" στο Ίδρυμα Κατακουζηνού

«Αυτές οι επιστολές έχουν μια παράδοξη ομορφιά για τον καιρό μας και έναν παράξενο, πολύ προσωπικό λόγο, που πολύ δύσκολα αρθρώνει κάποιος σήμερα, κάτι που με έναν τρόπο είναι μια υπεράσπιση αυτής της ομορφιάς, η οποία μέσα στους καιρούς της χυδαιολογίας και ενός λόγου που εκπίπτει μας φάνηκε πολύ ενδιαφέρον να υπερασπιστούμε και να αναδείξουμε”. Με αυτά τα λόγια ο συγγραφέας Θοδωρής Τσαπακίδης μας εισάγει στον κόσμο της παράστασης “Ο Μικρός Πρίγκηπας και το ρόδο του”, βασισμένης στην ερωτική αλληλογραφία του Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ και της γυναίκας του Κονσουέλο, η οποία ανεβαίνει στο Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή έως το τέλος Μαΐου, σε δραματουργία και σκηνοθεσία δική του.

Ο Τσαπακίδης περιγράφει με δεινότητα την ιστορία της παράστασης χωρίς να διστάσει μάλιστα να αποκαλύψει πως δεν συμπαθούσε καθόλου τον Εξυπερύ. “Ψάχνοντας ωστόσο τη μυθιστορία του έργου του, ανακάλυψα ότι το 1943 επιστρέφοντας στο Μαγκρέμπ ερωτεύεται μια νοσηλεύτρια και της στέλνει επιστολές, οι οποίες είναι κάκιστες αλλά όλες ζωγραφισμένες με τον Μικρό Πρίγκηπα. Ήταν μια ταύτιση του ίδιου του συγγραφέα με το δημιούργημά του. Εκεί βρήκα ένα πολύ καλό κλειδί για την ιστορία. Αναρωτήθηκα λοιπόν μήπως κι ο Μικρός Πρίγκηπας είναι το ίδιο. Κι έψαξα να βρω το λουλούδι, το ρόδο του, κι έτσι ανακάλυψα τη σύζυγό του και τις επιστολές μεταξύ τους που έγιναν παράσταση, ένα μιούζικαλ δωματίου, καθώς γράφτηκε πρωτότυπη μουσική στο πιάνο, όπου συναντώνται η αλληλογραφία με τον Μικρό Πρίγκηπα. Το συγκινητικό και το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι αυτά που βλέπουμε στις επιστολές επαναλαμβάνονται μεταμορφωμένα ή λίγο παραφρασμένα μέσα στον Μικρό Πρίγκηπα”.

Τα γράμματά τους ξεχειλίζουν από αγάπη και έκθεση, από παράπονα και έρωτα, από αδυναμία και γενναιότητα. Πρόκειται για δυο ανθρώπους κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που αγαπιούνται και δεν μπορούν να βρεθούν μαζί γιατί τους χωρίζει ο πόλεμος. “Ο Εξυπερύ έχει μια απίστευτη κοινωνική και πολιτική ευαισθησία και η αλληλογραφία με έναν τρόπο υποσημειώνει ακριβώς αυτήν την απόσταση που δημιουργεί η πραγματικότητα, κι αυτό είναι συγκλονιστικό. Το ότι γράφει ο ένας στον άλλον αυτά τα ερωτικά γράμματα , ενώ είναι μακριά ο ένας από τον άλλο, λόγω του πολέμου, εμπεριέχει μια συγκίνηση και μια δύναμη που υπάρχει και στην παράσταση”.

Στην ερώτηση για το ποια χαρακτηριστικά προκύπτουν για τα πρόσωπα μέσα από τα γράμματα, ο Θ. Τσαπακίδης δεν διστάζει να ομολογήσει: “ Κάνουμε μια προσπάθεια η Κονσουέλο να στέκεται ισότιμα απέναντι στον Εξυπερύ με ένα αίσθημα δικαίου . Αυτή η ερωτική γλώσσα κουβαλάει ένα τεράστιο φορτίο. Η ίδια εξακολουθεί να του γράφει εφ’ όρου ζωής, και μετά το τέλος του πολέμου, κάθε Παρασκευή, για όλα τα χρόνια της ζωής της”. Όσον αφορά το τι καταδεικνύει η παράσταση, επισημαίνει πως “μέσα σε αυτές τις επιστολές υπάρχει η αναζήτηση μιας αθωότητας , να βρούμε την αλήθεια που υπάρχει πρωτογενώς”.

 

Μάνια ΖΟΥΣΗ

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Μετρό Θεσσαλονίκης: Αργότερα, δεν μας πειράζει...

Ύστερα από όλη αυτή τη φασαρία με το μετρό Θεσσαλονίκης, παρουσιάστηκε και μία έρευνα που δείχνει ότι το 51% των κατοίκων της πόλης είναι υπέρ της απόσπασης των αρχαίων και μόλις το 38% είναι υπέρ της παραμονής τους στον χώρο.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο