Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ερωτόκριτος και Αρετούσα

Ο "Ερωτόκριτος" του Βιτσέντζου Κορνάρου αποτελεί σπουδαίο σημείο αναφοράς στη νεοελληνική λογοτεχνία και δραματουργία.

Ο "Ερωτόκριτος" του Βιτσέντζου Κορνάρου αποτελεί σπουδαίο σημείο αναφοράς στη νεοελληνική λογοτεχνία και δραματουργία. Το λαμπρό έργο της κρητικής Αναγέννησης, μιας περιόδου που αρχίζει περί το 1590 και τερματίζεται με την οθωμανική κατοχή το 1669, αποτελεί διαχρονικό τεκμήριο μιας από τις πλέον καθοριστικές περιόδους της νεοελληνικής λογοτεχνίας, που συμπορεύεται με την ακμή του κρητικού θεάτρου. Καθοριστική είναι η επίδραση της ιταλικής αναγέννησης και του μπαρόκ τη συγκεκριμένη περίοδο, μια και η Κρήτη αποτελεί αποικία των Βενετών. Και είναι θαυμαστός αληθινά ο τρόπος με τον οποίο συνδυάζονται αρμονικά η θεατρική αύρα, το κρητικό ιδίωμα, ο αναγεννησιακός τρόπος αλλά και η ελληνικότητα στα σωζόμενα έργα εκείνης της περιόδου.

Ο "Ερωτόκριτος", σύμφωνα με τον Σπύρο Ευαγγελάτο, είναι «ένα εκρηκτικό έργο, με ορμή, πλούτο εικόνων και χρωμάτων, ευφορία που κορυφώνεται σε μέθη, λυρισμό και δραματική ένταση που τείνουν σε μια τελική κατάφαση της ζωής». Η υπόθεση του "Ερωτόκριτου" εκτυλίσσεται στην Αθήνα, μια Αθήνα σαιξπηρική, ένα τοπιακό ιδεογράφημα, όπου δοκιμάζεται η αγάπη.

Με τη λογική του ιδεοχώρου και με άξονα την ιστορία αγάπης, η παράσταση "Ερωτόκριτος" στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο μεταφέρει παιδιά και μεγάλους στον τόπο όπου ο "Ερωτόκριτος" και η Αρετούσα, ο βασιλιάς Ηρακλης, η νένα Φροσύνη, ο Πεζόστρατος, ο Πολύδωρος ζουν και δρουν. Η σκηνοθεσία της Ελένης Βλάχου ακολουθεί εύστοχα την ιδεογραφική λογική, προκρίνοντας μια σκηνή λιτή και λειτουργική (σκηνικά: Θάλεια Μέλισσα) που «δίνει» χώρο στην ποιοτική υποκριτική να αναδείξει την πολυτοπικότητα και την περιπλοκότητα των σκηνών. Οι επτά ηθοποιοί (Α. Ανανιάδου, Κ. Γεωργαλής, Κ. Δαλαμάγκας, Στ. Θεοδώρου - Γκλίναβος, Δ. Μηλιώτης, Αλ. Σιάτρας, Χ. Τζόκα) δουλεύουν ομαδικά και με εσωτερική δομή κι αποτελούν σφιχτό σύνολο με δουλεμένη εκφορά λόγου και κίνησης.

Η διασκευή του πρωτότυπου έργου είναι κοντά στη γλώσσα και στους τρόπους των παιδιών, το ύφος εκλεπτυσμένο, ενώ το κρητικό ιδίωμα εντοπίζεται κυρίως στον ρυθμό εκφοράς του λόγου και όχι τόσο στη διάλεκτο, την οποία θα ήταν δύσκολο να παρακολουθήσουν οι νεότεροι θεατές.

Σ’ αυτό το σχήμα η αναγεννησιακή αύρα πλανάται με κορύφωση την κομβική σκηνή της γκιόστρας. Την πολιτιστική, χωροχρονική συναισθηματική πολυμέρεια, επισημαίνει με επιτυχία και καλαισθησία η μουσική σύνθεση - διδασκαλία - ζωντανή εκτέλεση του Ηλία Βαμβακούση.

Τα κοστούμια της Βασιλικής Σύρμα κινούνται στις χρωματικές συμπληρώσεις και αρμονίες, δεικνύουν την εποχή χωρίς να εγκλωβίζονται ασφυκτικά σ’ αυτή, ενώ σε επίπεδο σκηνικών αντικειμένων που υποδεικνύουν τον εκάστοτε χαρακτήρα υπήρχε το περιθώριο για κάτι παραπάνω.

Οι φωτισμοί (Αργύρης Καλοπήτας) κινούνται στην ίδια φιλοσοφία, ακολουθώντας τη ροή της υπόθεσης. Σε παραστάσεις που έχουν να αναμετρηθούν με το στοίχημα της πολυτοπικότητας και των χρονικών εναλλαγών η χρήση του φωτισμού μπορεί να αναδείξει ή να «φτωχύνει» μια παράσταση. Εδώ πειθαρχούν στη σκηνοθετική άποψη, θα μπορούσαν ωστόσο να είναι και τολμηρότεροι.

Η πολύ καλή επικοινωνία με το κοινό, ο ρυθμός, η υποκριτική συνοχή και η μουσική προοικονομούν ότι ο "Ερωτόκριτος" θα αποτελέσει μία από τις παραστάσεις αναφοράς για τη φετινή χρονιά, που, εκτός των άλλων, έχει θεσμικά ανακηρυχθεί ως «Έτος Ερωτόκριτου»!

Ελευθερία Ράπτου

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Επιτελικό ξέπλυμα

Όσο θορυβώδης είναι η κυβέρνηση στην «πάταξη της ανομίας» και την κλιμακούμενη αποχαλίνωση της αστυνομικής αυθαιρεσίας, άλλο τόσο διακριτική είναι όταν τακτοποιεί τις δουλίτσες της και όταν εξυπηρετεί τους κολλητούς της. Και πάντα έχει και μια ηθική δικαιολογία να επικαλεστεί.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο