Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Άξελ Τρόοστ: "Η γερμανική κοινωνία είναι ώριμη για μια ευρωπαϊκή λύση στο χρέος"

Για την προοπτική μιας συγκυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών, Αριστεράς και Πράσινων: "Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή στη Γερμανία, ούτε η κοινωνία ούτε η κοινωνία των πολιτών, ούτε τα κοινωνικά κινήματα, ούτε τα συνδικάτα έχουν φτάσει στο σημείο να ευνοούν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, τουλάχιστον μέχρι το 2017" * Για μια ρύθμιση του ελληνικού χρέους: "Κάτι τέτοιο θα γινόταν εφόσον δεν έχανε την πολιτική υπόληψή του ο κ. Σόιμπλε. Όμως υπάρχει μια τέτοια πιθανότητα" * "Δεν βλέπω κάποια ριζοσπαστικοποίηση της Σοσιαλδημοκρατίας, ούτε βλέπω το SPD να έχει μάθει κάτι καινούργιο"

Την ανάγκη να “τερματίσουμε την πολιτική λιτότητας και να φροντίσουμε για τις αναγκαίες επενδύσεις, οι οποίες θα δημιουργήσουν ανάπτυξη και θα μειώσουν την ανεργία” τονίζει ο Άξελ Τρόοστ, μιλώντας στην "Αυγή", σχετικά με το ποια θα ήταν η καλύτερη απάντηση απέναντι στην ανερχόμενη λαϊκιστική Ακροδεξιά. Ωστόσο, ο αναπληρωτής πρόεδρος του Die Linke, o οποίος ταξίδεψε στη χώρα μας για σειρά πολιτικών επαφών, δεν διαπιστώνει κάποια σημαντική ριζοσπαστικοποίηση της ευρωπαϊκής ή της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας, εκτιμώντας ότι το 2017 θα ήταν μια πολύ πρώιμη ημερομηνία για μια συγκυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών, Αριστεράς και Πράσινων, αν και σημειώνει πως αντίστοιχες κυβερνήσεις υπάρχουν ήδη στο επίπεδο των γερμανικών ομόσπονδων κρατιδίων και πως καταγράφεται μια τέτοια δυναμική για το μέλλον. Τέλος, εξηγεί ότι μια λύση για το ελληνικό χρέος θα ήταν εφικτή αν δεν έθιγε την πολιτική υπόληψη του κ. Σόιμπλε, επισημαίνοντας όμως πως μια τέτοια λύση είναι δυνατή.

 

* Ανησυχεί τη Γερμανία η εκλογή Τραμπ;

Το ζήτημα με τον Τραμπ είναι ότι είναι απρόβλεπτος. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι θα κάνει. Ήδη ακούσαμε ότι είναι πιθανό η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου για τις χώρες του Ειρηνικού (ΤΡΡ) να μην υπογραφεί τελικά, οπότε πιστεύουμε ότι η πολιτική των ΗΠΑ θα γίνει πολύ πιο προστατευτική.

Αυτό είναι κάτι που δημιουργεί ανησυχία σε μια χώρα σαν τη Γερμανία, που βασίζεται στις εξαγωγές της και στο εμπορικό πλεόνασμά της. Βεβαίως, οι πολύ μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις έχουν εργοστάσια και στις ΗΠΑ και δεν θα θιχτούν τα συμφέροντά τους, αλλά οι μεσαίες επιχειρήσεις είναι πολύ πιθανό να παρεμποδιστούν στη δραστηριότητά τους.

 

* Ποιες πρωτοβουλίες πρέπει να πάρει η Ευρώπη ενάντια στην αναδυόμενη “ακροδεξιά διεθνή”;

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά απαιτεί εδώ και πολύ καιρό να τερματίσουμε την πολιτική λιτότητας και να φροντίσουμε για τις αναγκαίες επενδύσεις, οι οποίες θα δημιουργήσουν ανάπτυξη και θα μειώσουν την ανεργία. Πιστεύω ότι αυτό ισχύει τόσο για τη Γαλλία όσο και για την Ισπανία και την Ιταλία και φυσικά και για την Ελλάδα. Θα ήταν η καλύτερη προστασία μας ενάντια στη λαϊκιστική Ακροδεξιά.

 

* Το να υπερβεί η Ελλάδα την κρίση, δεν θα ήταν ένα θετικό παράδειγμα ενός καλώς εννοούμενου ριζοσπαστισμού προς αυτή την κατεύθυνση;

Ναι. Εξάλλου, η ελληνική πολιτική ποτέ δεν χρησιμοποίησε τον εθνικισμό ως θέση, αλλά τάχθηκε υπέρ μιας Ε.Ε., η οποία όμως να θέλει να βοηθήσει.

 

* Η κ. Μέρκελ έχει δυναμική για να κυβερνήσει ακόμη μία τετραετία;

Όχι, δεν νομίζω πως έχει τη δυναμική, αλλά το πρόβλημα είναι ότι μέσα στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα δεν υπάρχει κάποιος άλλος που θα μπορούσε να την αντικαταστήσει. Το μήνυμα που θα δώσει μια νέα θητεία της θα ήταν όλα να συνεχιστούν όπως έχουν. Και ένα τέτοιο μήνυμα δεν το χρειάζεται ούτε η Ευρώπη, ούτε η Γερμανία.

 

* Είδαμε ότι Σοσιαλδημοκράτες και Χριστιανοδημοκράτες συμφώνησαν στην εκλογή του Σοσιαλδημοκράτη Στάινμαϊερ ως προέδρου της Δημοκρατίας στη Γερμανία. Τι πιθανότητες υπάρχουν ύστερα από αυτό για μια κυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών, Αριστεράς και Πράσινων;

Ο συμβιβασμός στο πρόσωπο του Στάινμαϊερ ήταν μια ήττα για την κ. Μέρκελ, επειδή πολύ απλά δεν βρήκε κάποιον άλλο υποψήφιο. Και μόνο με αυτό το φόντο μπόρεσε να επιβάλει την υποψηφιότητα Στάινμαϊερ.

Όσον αφορά την προοπτική μιας συγκυβέρνησης από τους Σοσιαλδημοκράτες, την Αριστερά και τους Πράσινους από το 2017, αυτή είναι μία ερώτηση που μου τέθηκε πολλές φορές κατά τις μέρες που πέρασα στην Αθήνα, στην οποία απάντησα κάθε φορά το ίδιο: Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή στη Γερμανία ούτε η κοινωνία, ούτε η κοινωνία των πολιτών, ούτε τα κοινωνικά κινήματα, ούτε τα συνδικάτα έχουν φτάσει στο σημείο να ευνοούν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, τουλάχιστον μέχρι το 2017, γι’ αυτό και είμαι αρκετά σκεπτικός. Πιστεύω ότι θα υπάρξουν σχετικές συνομιλίες, ότι θα αναζητήσουμε κάποια κοινά στοιχεία, αλλά πιστεύω ότι το 2017 είναι μια πολύ πρώιμη ημερομηνία για μια τέτοια κυβέρνηση συνασπισμού.

Βεβαίως, αυτό ισχύει μόνο για το εθνικό επίπεδο, το ομοσπονδιακό επίπεδο. Σε επίπεδο ομόσπονδων κρατιδίων, στο Βερολίνο μόλις συμφωνήθηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού Αριστεράς, Πράσινων, Σοσιαλδημοκρατών, στο Βραδεμβούργο έχουμε κυβέρνηση Αριστεράς και Σοσιαλδημοκρατών και στη Θουριγγία έχουμε Αριστερά, Πράσινους και Σοσιαλδημοκράτες. Ιδίως ο σχηματισμός τη νέας κρατιδιακής κυβέρνησης του Βερολίνου αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη, η οποία δεν θα είναι απλά μια αλλαγή κυβέρνησης, αλλά και μια αλλαγή πολιτικής. Αυτό δείχνει ότι και στη Γερμανία είναι δυνατό τα κόμματα αυτά να κάνουν κάτι από κοινού.

 

* Άρα πάμε ξανά για έναν “μεγάλο συνασπισμό”;

Είναι δυνατόν. Ωστόσο, φοβάμαι πολύ πως μπορεί να έχουμε και μια κυβέρνηση Πράσινων και Χριστιανοδημοκρατών.

 

* Το Die Linke κατέθεσε ερώτηση στη γερμανική Βουλή για το ζήτημα του ελληνικού χρέους και τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Θα μπορούσε να υποχωρήσει ο κ. Σόιμπλε;

Κάτι τέτοιο θα γινόταν εφόσον δεν έχανε την πολιτική υπόληψή του ο κ. Σόιμπλε. Όμως, υπάρχει μια τέτοια πιθανότητα. Το γερμανικό Κοινοβούλιο αποφάσισε τον Αύγουστο του 2015 ότι δεν θα υπάρξει ελάφρυνση του χρέους, αλλά επίσης ότι το ΔΝΤ θα πρέπει συμμετάσχει στο λεγόμενο πρόγραμμα στήριξης της Ελλάδας. Τώρα διαπιστώνουμε ότι και τα δύο είναι αδύνατα. Δηλαδή, εάν δεν υπάρξει ελάφρυνση του χρέους, είναι πιθανό το ΔΝΤ να αποχωρήσει από το πρόγραμμα.

Γι’ αυτό και πιστεύω ότι στο γερμανικό Κοινοβούλιο πρέπει να γίνει μια συζήτηση για το κατά πόσον υπό αυτές τις συνθήκες δεν θα έπρεπε όντως να γίνει μια ελάφρυνση του χρέους, έτσι ώστε το ΔΝΤ να παραμείνει στο πρόγραμμα. Και γι’ αυτό χρειαζόμαστε, επίσης, τις δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας και σκοπεύω στη Γερμανία να υποστηρίξω τη θέση αυτή σε συζητήσεις μαζί τους.

 

* Η γερμανική κοινωνία είναι ώριμη για κάτι τέτοιο ή υπερισχύει ακόμη η αρνητική εικόνα για την Ελλάδα;

Η γερμανική κοινωνία είναι πιο αλληλέγγυα από ό,τι έδειξε το καλοκαίρι του 2015. Επίσης πιστεύω ότι πρέπει να βρεθεί μια λογική καθολική λύση για την Ελλάδα. Αυτή δεν μπορεί να είναι ένα κούρεμα του χρέους, αλλά πρέπει να βρούμε τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Πιστεύω ότι η γερμανική κοινωνία είναι ώριμη για μια ευρωπαϊκή λύση, η οποία θα είναι πολύ πιο κοινωνική από ό,τι ήταν ώς τώρα.

 

* Θα θέλαμε την εκτίμησή σας για την πορεία της ευρωπαϊκής και της γερμανικής Σοσιαλδημοκρατίας.

Όσον αφορά τη Σοσιαλδημοκρατία, πιστεύω ότι θα χρειαζόταν επειγόντως μια τέτοια ριζοσπαστικοποίηση. Τώρα, κατά πόσον αυτή όντως θα συμβεί, πρέπει να περιμένουμε να το δούμε. Προσωπικά είμαι λίγο σκεπτικός. Αν, π.χ., δούμε την ώθηση που έδωσε ο Κόρμπιν στο Ηνωμένο Βασίλειο, αυτή φαίνεται να καταλαγιάζει. Δεν βλέπω κάποια ριζοσπαστικοποίηση της Σοσιαλδημοκρατίας, ούτε βλέπω το SPD (το γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα) να έχει μάθει κάτι καινούργιο.

Στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο Βερολίνο τον Δεκέμβριο θα καταβάλουμε προσπάθειες για μια ενιαιοποίηση της κοινής πολιτικής προσέγγισής μας. Ελπίζω επίσης ο σύντροφος Γκρέγκορ Γκίζι να ψηφιστεί ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, γεγονός το οποίο θα έδινε νέο παλμό στο κίνημα.

Γενικά πιστεύω ότι η εκλογή του Τραμπ στην Αμερική δημιουργεί τη δυνατότητα, την πιθανότητα τα κράτη της Ευρωζώνης να προσεγγίσουν περισσότερο το ένα το άλλο και να καταρτίσουν μια πιο κοινή πολιτική απέναντι στις ΗΠΑ. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι η εκλογή του Τραμπ μπορεί να έχει περισσότερο θετικές από αρνητικές συνέπειες σε πολιτικό επίπεδο.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Αλήθειες που πονάνε

Υποτίθεται ότι τόσον καιρό προσπαθούν να μας πείσουν ότι το σκάνδαλο Novartis είναι μια κατασκευή του ΣΥΡΙΖΑ με στόχο να σπιλώσει και να πλήξει τους πολιτικούς του αντιπάλους

Δειτε ολοκληρο το αρθρο