Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Νεκρή πόλη: Χαμένη πολυεθνική όπερα αξιώσεων με ελληνικό θέμα

Ο ερασιτέχνης αρχαιολόγος Léonard και ο φίλος του Alexandre ταξιδεύουν στις Μυκήνες με όνειρο να ανακαλύψουν θησαυρούς Ατρειδών. Τον πρώτο συνοδεύει η αδελφή του Hébé, τον άλλο η σύζυγός του Anne, που έχει χάσει ανεξήγητα την όρασή της

Ο ερασιτέχνης αρχαιολόγος Léonard και ο φίλος του Alexandre ταξιδεύουν στις Μυκήνες με όνειρο να ανακαλύψουν θησαυρούς Ατρειδών. Τον πρώτο συνοδεύει η αδελφή του Hébé, τον άλλο η σύζυγός του Anne, που έχει χάσει ανεξήγητα την όρασή της. Κάτω από τον καυτό Αργολικό ήλιο και ενώ ο Λεονάρ ανασκάπτει μακριά από το κοινό σπίτι, ένας ανεκδήλωτος έρωτας αναπτύσσεται ανάμεσα στην Εμπέ και τον Αλεξάντρ, που δεν διαφεύγει από την προσοχή της Ανν, χωρίς όμως οργή και πικρία εκ μέρους της. Αυτό που εκείνη αγνοεί είναι το αιμομικτικό πάθος του Λεονάρ για την αδελφή του. Έτσι, όταν η Ανν του αποκαλύπτει ότι αντιλαμβάνεται την αμοιβαία έλξη των άλλων και τους αποδεσμεύει ώστε να ευτυχήσουν, εκείνος παρασύρει την αδελφή του στην πηγή του Περσέα και τη σκοτώνει.

Αυτή είναι η πλοκή της ψυχαναλυτικά φορτισμένης όπερας «La Ville Morte», που παρουσιάστηκε, σε συναυλιακή μορφή, στις 8 Μαρτίου, στην Όπερα του Göteborg της Σουηδίας, για μόλις δεύτερη φορά, εγκαινιάζοντας τις «Ημέρες Γυναικών στη Μουσική» της EBU. Όχι σημαντικά διαφορετική από την πεντάπρακτη τραγωδία «La Città Morta» (1896) του Gabriele D’ Annunzio, ο οποίος επιμελήθηκε και το λιμπρέτο. Το θεατρικό είχε ανεβεί αρχικά στο Παρίσι, στα 1898, σε γαλλική μετάφραση και με τη θρυλική Sarah Bernhardt, και παρουσιάστηκε αργότερα στα ιταλικά, στα 1901, στο Teatro Lirico του Μιλάνου, με την εξίσου μυθική Eleonora Duse. Λίγο μετά την έντονα φροϋδική «Ηλέκτρα» των Χόφμανσταλ και Στράους (1909), με προφανείς αναφορές στην «Ορέστεια» και την «Αντιγόνη», αλλά απλώς συνώνυμη με τη μεταγενέστερη του Κόρνγκολντ, αυτή «Η Νεκρή Πόλη» υπήρξε μελοποίηση σε συνεργασία του διάσημου πιανίστα Raoul Pugno (1852-1914) με την κατά 35 έτη νεότερη μαθήτριά του Nadia Boulanger (1887-1979), μια συμβολική φυσιογνωμία της γυναικείας χειραφέτησης στη σύνθεση και τη διεύθυνση της ορχήστρας, στην οποία επίσης επιδόθηκε από τη δεκαετία του 1920. Οι δυο είχαν συνδεθεί και κοινωνικά μέσα από τη μικρή απόσταση των κατοικιών τους, τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στο θέρετρο της Gargenville, της οποίας ο υποστηρικτής της Κομμούνας, μεγαλοπρεπής bon vivant Πυνιό έμελλε να αναδειχθεί σε δήμαρχο. Από τον εξοχικό «Λευκό Οίκο» του δεν έλλειπε ούτε ο Ιταλός δραματουργός!

Έξι χρόνια μεγαλύτερη από την επίσης πολυτάλαντη αδελφή της Lili Boulanger (1893-1918), η Νάντια αποστρεφόταν αρχικά τη μουσική, αλλά η δεύτερη εγκυμοσύνη της μητέρας της μετέστρεψε μεμιάς αυτή την κατάσταση, οδηγώντας την σε εντατικές σπουδές στο παρισινό Ωδείο, αρχικά με πατρική επίβλεψη και αργότερα με ουσιαστική μαθητεία πλάι στον Gabriel Fauré (1845-1924). Συμμαθήτρια του Ραβέλ και θαυμάστρια του Στραβίνσκυ, υπήρξε η πρώτη γυναίκα που διεκδίκησε, και μάλιστα τρεις φορές, το παροιμιώδους δυσκολίας «Prix de Rome» (το απέσπασε τελικά η φιλάσθενη Λίλι το 1913), ενώ στους αναρίθμητους μαθητές της συγκαταλέγονται παγκόσμια διαμετρήματα, από τον Μπρίτεν και τον Πιατσόλα ώς τον Μπερνστάιν, τον Πουλένκ και τον Φίλιπ Γκλας, και από τον Λιπάττι και τον Μπάρενμπόιμ ώς τον Μάρκεβιτς και τον Τζων Έλλιοτ Γκάρντινερ!

Προγραμματισμένη για πρεμιέρα το 1914, η διάρκειας τρεισίμισι ωρών «Νεκρή Πόλη» των Πυνιό και Μπουλανζέ πρωτοπαίχθηκε μόλις το 2005 στη Σιένα, σε νέα ενορχήστρωση του Mauro Bonifacio, με οδηγό τη μόνη πράξη που διασώθηκε από πυρκαγιά του χώρου φύλαξης. Σε αυτή τη μορφή το έργο αναδεικνύει τυπικά γαλλική ιμπρεσσιονιστική γραφή, στην παράδοση του Φωρέ και του Ντεμπυσσύ. Η μικρή, ομοιογενής και ισχυρή ομάδα ερμηνευτών, που προετοίμασε ιδιωματικά η Irène Kudela για τη σουηδική συναυλία, με τη διάσημη μεσόφωνο Katarina Karnéus ως Εμπέ και με παθιασμένη μουσική διεύθυνση τής Anna-Maria Helsing, ενθαρρύνει την προτροπή για μιαν επετειακή σκηνική ελληνική παγκόσμια πρεμιέρα, επ’ ευκαιρία των εορτασμών του 2021, ενδεχομένως και σε αυθεντικό αρχαιολογικό χώρο. Χωρίς αλλαγή σκηνικών και εκτεταμένη συμμετοχή χορωδίας, η δαπάνη μπορεί να παραμείνει ελεγχόμενη, ενισχύοντας την προσδοκία για «ευήκοον ούς» εκ μέρους διακεκριμένων αρμοδίων μας!

Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Είμαστε μια ωραία ατΜΜΕσφαιρα

Αξίζει να θυμηθεί κάποιος πώς ήταν το κλίμα στα ΜΜΕ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Μια συνεχής κραυγή αγωνίας για οτιδήποτε, από επιχειρήσεις που υπερφορολογούνται και την επιχειρηματικότητα που καταδιώκεται μέχρι υπουργούς που καπνίζουν και αργόμισθους μετακλητούς...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις