Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Κατερίνα Ευαγγελάτου: Θα θέλαμε να μην αφήσουμε κανέναν θεατή ασυγκίνητο

«Το Φεστιβάλ δεν είναι μόνο για να εισάγει ενδιαφέροντες ξένους καλλιτέχνες αλλά για να κάνει και το αντίθετο»

Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση

 

Με ολοκληρωμένο σχεδόν το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, που αναμένεται να ανακοινωθεί μέσα στον Μάρτιο, η νέα καλλιτεχνική διευθύντρια Κατερίνα Ευαγγελάτου δηλώνει πως επιθυμία της είναι «ένα Φεστιβάλ που θα έχει κάτι για τον καθένα» και δεν κρύβει πως η «ήδη μεγάλη θεματική ομπρέλα του θα επιχειρηθεί να γίνει ακόμη μεγαλύτερη, σε σχέση με τα είδη της μουσικής και του θεάτρου», διευκρινίζοντας πως «δεν θέλει να φτιάξει κάτι όπου όλα να είναι για όλους. Στόχος μας είναι ένα Φεστιβάλ όπου ο καθένας θα βρει κάτι που θα τον συναρπάσει και θα τον συγκινήσει», υποστηρίζει. Την ίδια ώρα, αποκαλύπτει πως οι εκδηλώσεις στην πόλη θα αλλάξουν ονομασία και θα περιοριστούν, ενώ προτάσσει στον σχεδιασμό και τις συνεργασίες τη δυνατότητα προβολής και εξωστρέφειας της ελληνικής θεατρικής παραγωγής σε χώρες του εξωτερικού.

 

Προτεραιότητες, σχεδιασμοί, αλλαγές και συνεργασίες

Η γνωστή σκηνοθέτις δεν κρύβει πως την εξέπληξε η πρόταση του υπουργείου Πολιτισμού για την ανάληψη της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του Φεστιβάλ. Διευκρινίζει δε πως στο παρελθόν είχε συζητήσει παρόμοιες προτάσεις. «Η έκπληξη δεν ήταν ως προς την πρόταση, αλλά ως προς το πόστο, καθώς ομολογώ πως για το Φεστιβάλ δεν είχα συζητήσει ποτέ και ούτε είχα κινήσει κάποια τέτοια διαδικασία. Είχα μάλιστα οργανώσει τη χρονιά μου με έναν τρόπο καλλιτεχνικά πολυτελή. Με την έννοια ότι είχα κανονίσει να κάνω έξι μήνες προετοιμασία για τον 'Άμλετ' και στη συνέχεια άλλους έξι μήνες προετοιμασία και πρόβα για τον 'Ριγολέττο' στη Λυρική. Εκεί ήρθε η έκπληξη, που ήταν βέβαια ευχάριστη αλλά τα ανατρέπει όλα. Ήξερα ότι μια τέτοια θέση ευθύνης θα μου έφερνε τα πάνω κάτω στην προσωπική και επαγγελματική μου ζωή. Κάτι που βέβαια είναι και ωραίο, καθώς δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε πάντα με το πρόγραμμα. Από την άλλη, ήθελα λίγο να σκεφθώ πώς θα τα συνδυάσω».

Μιλά για τις προτεραιότητες που έθεσε, τον σχεδιασμό που επέλεξε, τις αλλαγές και τις νέες συνεργασίες.

«Όλο αυτό το διάστημα, και μακάρι να είχα παραπάνω χρόνο, κάνουμε όσο μπορούμε μια λεπτομερή δουλειά γύρω από τη φυσιογνωμία του Φεστιβάλ και ταυτόχρονα τρέχουμε να προλάβουμε, καθώς τα περισσότερα πρέπει να ανακοινωθούν τον Μάρτιο με το πρόγραμμα. Όταν αναλαμβάνεις Σεπτέμβριο, έχεις στην ουσία τρεις μήνες για να χτίσεις ένα πρόγραμμα για τέσσερα Φεστιβάλ, κάτι πολύ δύσκολο.

Ωστόσο είμαι πολύ ευχαριστημένη από τους συνεργάτες μου, το Φεστιβάλ θεωρώ ότι θα μπορέσει να έχει πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, αλλά στην πραγματικότητα τέτοιοι οργανισμοί θέλουν βάθος χρόνου για να μπορέσει κάποιος να αναπτύξει ένα όραμα και μια στρατηγική. Οι θεσμοί και οι θέσεις δεν είναι ευκαιριακοί. Έχουμε κάποια σχέδια που είναι φιλόδοξα. Κάποια από αυτά έχουν να κάνουν με το εξωτερικό μέσω της δημιουργίας μιας πλατφόρμας επικοινωνίας και παρουσίασης του ελληνικού θεάτρου σε μόνιμη βάση και σε σημαίνοντα πρόσωπα που έχουν την ευθύνη ξένων οργανισμών. Έτσι ώστε, σε διάστημα μιας εβδομάδας και στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, να γίνουν γνωστές οι παραγωγές που παρουσιάζονται κατά τους χειμερινούς μήνες στο ελεύθερο θέατρο. Εμπλουτισμένες και με φεστιβαλικές παραγωγές.

Προσπαθούμε να βρούμε συμπαραστάτες για όλο αυτό το εγχείρημα, καθώς δεν μπορεί να γίνει από τον υπάρχοντα προϋπολογισμό, που είναι μικρός για κάτι τέτοιο.

Ελπίζω βήμα-βήμα να μπορέσουμε να πάρουμε κι άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες. Το Φεστιβάλ για μένα δεν είναι μόνο για να εισάγει ενδιαφέροντες ξένους καλλιτέχνες αλλά για να κάνει και το αντίθετο, δηλαδή να στέλνει τους Έλληνες έξω. Είναι μια επιταγή ημών των καλλιτεχνών εδώ και πάρα πολλά χρόνια».

 

"Ο Άμλετ θα μπορούσα να είμαι εγώ..."

Την ώρα που κάνει τις τελευταίες προσθήκες στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, η Κατερίνα Ευαγγελάτου σχεδιάζει το ανέβασμα του «Ριγολλέτο» τον Ιούνιο με τη Λυρική στο Ηρώδειο και μιλά για τον «Άμλετ» στο «Αμφιθέατρο», που άνοιξε για αυτόν τον σκοπό μετά από χρόνια. «Ο Άμλετ' είναι ένα έργο για τη μνήμη, για τη συνομιλία δυο γενεών, για φαντάσματα, για το τι σημαίνε'ι κληρονομώ κάτι και κληροδοτώ κάτι άλλο. Και είναι και πολύ προσωπική και η ανάγνωση που έχω κάνει σε αυτό», υπογραμμίζει. Η παράσταση αποτελεί υπόκλιση στην προσωπική και οικογενειακή της ιστορία αλλά και στην καταγωγή του θεάτρου και την ίδια τη μνήμη. Ο 'Άμλετ' της έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον των θεατρόφιλων, που γεμίζουν κάθε βράδυ το ιστορικό θέατρο της οδού Αδριανού.

«Ακούμε πολύ ζεστά λόγια από την πρώτη ημέρα, κάτι πολύ ενθαρρυντικό, καθώς το να κάνεις ένα τέτοιο έργο είναι πάντα κι ένα στοίχημα».

Επιστρέφει «σπίτι» της μετά από χρόνια, δημιουργώντας στην ουσία μια ανασκαφή που είναι η δική της καταβύθιση και συνομιλία με την Ιστορία, την καταγωγή και τη μνήμη.

«Σε αυτό το θέατρο όχι μόνο μεγάλωσα, αλλά έκανα και τις πρώτες μου σκηνοθεσίες, έτσι σηματοδοτεί δυο πολύ διαφορετικά σημεία στη ζωή μου. Τις πρώτες μου μνήμες σε σχέση με το θέατρο και τη λειτουργία του, την αθέατη, πίσω πλευρά, που με γοήτευε τρομερά, αλλά και την παρουσία μου εκεί ως ηθοποιού. Κυρίως όμως τις πρώτες μου σκηνοθεσίες μετά τις σπουδές στο εξωτερικό. Έτσι υπάρχουν πάρα πολλά νήματα, που θέλησα να μην παραμείνουν μόνο προσωπικά, αλλά να δημιουργήσουν έναν αντίκτυπο και στον θεατή που έρχεται να δει και πιθανότατα δεν γνωρίζει κάθε παράμετρο.

Είναι ένας χώρος εμποτισμένος με τα πρόσωπα, τις παραστάσεις, την ιστορία τους αλλά και την προσωπική μου διαδρομή στο θέατρο, αυτή τη μικρή.

Θα μπορούσε να πει κάποιος πως εγώ είμαι ο Άμλετ και σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό δεν θα είχε άδικο. Υπάρχει κάτι που αναζητά και μια δικαίωση για την τιμή όλης της οικογένειας», σχολιάζει.

Το "Αμφιθέατρο" υπενθυμίζει πως «θα παραμείνει σε λειτουργία έως τον Μάιο, καθώς οι ιδιοκτήτες του κτηρίου επιθυμούν ολόκληρο το οικοδόμημα να πουληθεί και βρίσκονται σε αναζήτηση αγοραστή».

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Πού αλλού γίνονται αυτά;

Μετά από δύο εβδομάδες καραντίνας, η κατάσταση που διαμορφώνεται είναι η εξής: Πρώτον, η δημόσια Υγεία δοκιμάζεται από ελλείψεις προσωπικού, υλικού και εξοπλισμού ασφάλειας. Μέχρι τώρα η κυβέρνηση έχει εξασφαλίσει μόνο τον εφοδιασμό της σε χειροκροτήματα.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις