Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ψήφος εμπιστοσύνης για την Ελλάδα των πολλών

Ωρα ευθύνης, ελπίδας και νίκης για τους πολλούς

Αντίστροφα μετρούν πλέον οι ώρες μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες των ευρωπαϊκών και των αυτοδιοικητικών εκλογών. Μια μάχη κρίσιμη για την Ευρώπη αφού είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση μετά το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης, το αποτέλεσμα της οποίας θα σφραγίσει το μέλλον, τον προσανατολισμό, ακόμα και την ίδια την ταυτότητα της Ευρώπης.

Ιστορική μάχη για το αύριο της Ευρώπης

Την Κυριακή οι πολίτες αποφασίζουν εάν στην Ευρώπη θα επικρατήσουν εκείνοι που οδήγησαν στην κρίση, στη λιτότητα, στη διάλυση της εργασίας, στην κοινωνική ισοπέδωση εφαρμόζοντας τη συνταγή του ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Οι δυνάμεις δηλαδή που εκπροσωπεί ο οπαδός του Grexit και της τιμωρητικής λιτότητας και εκλεκτός του Κ. Μητσοτάκη Μάνφρεντ Βέμπερ, που μαζί με την Άκρα Δεξιά, τους εθνικιστές, τους εχθρούς της Ευρώπης. Μια Ευρώπη των λίγων, των ελίτ, των τραπεζιτών.

Υπάρχει όμως και η άλλη επιλογή, με την ενίσχυση των προοδευτικών δυνάμεων, της Αριστεράς, των Πρασίνων, των Σοσιαλιστών που απαγκιστρώθηκαν από το άρμα της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς. Μια ισχυρή προοδευτική και δημοκρατική πλειοψηφία, που θα θέσει τις βάσεις για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης πάνω στα θεμέλια της δημοκρατικής εμβάθυνσης, της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης, με πρωταγωνιστικό ρόλο στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά. Μια Ευρώπη για τους πολλούς, που δεν θα αφήνει χαραμάδα ανάσας στα παιδιά και στα εγγόνια του Χίτλερ και του Μουσολίνι.

Τα κοινά διακυβεύματα σε Ελλάδα και Ευρώπη

Αν και είθισται, στις ευρωεκλογές, στην προεκλογική ατζέντα να επικρατούν τα εθνικά ζητήματα, αυτή την φορά τα ευρωπαϊκά και τα εθνικά διακυβεύματα είναι σε μεγάλο βαθμό κοινά. Η Ελλάδα βαδίζει τα πρώτα βήματά της έξω από τα Μνημόνια έπειτα από μια οκταετία επιτροπείας και καταναγκασμών, έχοντας χάσει την περίοδο '10-'14 σχεδόν το 25% του ΑΕΠ, βαδίζει από τον περασμένο Σεπτέμβριο σε έναν νέο δρόμο.

Από το 2015 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε μια μάχη χαρακωμάτων προκειμένου η χώρα να μην οδηγηθεί στον γκρεμό, με την κοινωνία όμως όρθια. Ο συμβιβασμός του Αυγούστου του '15, μετά από το ιστορικό "ΟΧΙ" του δημοψηφίσματος, αποδεικνύεται πλέον πως ήταν ένα βήμα πίσω ώστε να γίνουν πολλά βήματα μπροστά. Ήταν μια απόδειξη πως ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, η λιτότητα, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, οι απολύσεις, η φτωχοποίηση της πλειοψηφία δεν είναι μονόδρομος.

Το τέλος των Μνημονίων, με τους πολλούς στο επίκεντρο

Τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά, η ελληνική οικονομία ανακάμπτει και τρέχει με ταχύτερους ρυθμούς από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, πιάνει τους στόχους, χαράζοντας όμως μόνη της την πορεία της και τα μέσα επίτευξής τους. Και το κυριότερο, χωρίς μέτρα λιτότητας αλλά με μέτρα κοινωνικής υποστήριξης, δικαιοσύνης, με στόχο οι πολλοί να παίρνουν σταδιακά πίσω όσα έχασαν όλα τα προηγούμενα χρόνια του μνημονιακού εφιάλτη.

Από τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν από τον πρωθυπουργό στην ΔΕΘ του περασμένου Σεπτέμβριο και εφαρμόστηκαν, ένα προς ένα, έως τα μόνιμα μέτρα στήριξης που ψηφίστηκαν πριν δυο εβδομάδες: μείωση στη φορολογία στο ρεύμα, στα τρόφιμα, στην εστίαση, η 13η σύνταξη, που ήρθαν να προστεθούν στην αύξηση κατά 11% του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου, η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η μείωση της ανεργίας από το 28% στο 18%, η δημιουργία εκατοντάδων χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας. Την ίδια ώρα έσπασε ο υγειονομικός αποκλεισμός, η δημόσια υγεία για λίγους που είχε θεσπίσει η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, με την εξασφάλιση της πρόσβασης στα δημόσια νοσοκομεία όλων. Ελλήνων, μεταναστών, ανασφάλιστων.

Παράλληλα με την ανάκαμψη της οικονομίας δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι την προηγούμενη τετραετία απέκτησαν φωνή οι "αόρατοι". Με τομές στα κοινωνικά δικαιώματα για τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, τους μετανάστες δεύτερης γενιάς και τους νέους που αποκτούν δικαίωμα ψήφου, τους Ρομά, τις γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία. Σίγουρα μένουν πάρα πολλά να γίνουν ακόμα, ωστόσο η σύγκριση με την περίοδο πριν το 2015, που για πολλούς ανθρώπους έμοιαζε με Μεσαίωνα, είναι συντριπτική.

Ψήφος εμπιστοσύνης στα μέτρα κοινωνικής ανάκαμψης

Το διακύβευμα λοιπόν της κάλπης δεν θα μπορούσε να είναι πιο καθαρό αφού συγκρούονται δύο εκ διαμέτρου αντίθετες στρατηγικές, δύο αντίπαλα πολιτικά σχέδια. Οι πολίτες αναλαμβάνουν την ευθύνη να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στα θετικά μέτρα, στις πολιτικές στήριξης του κοινωνικού κράτους, στη νέα γενιά, στη 13η σύνταξη, στη μείωση της ανεργίας, στον κατώτατο μισθό, στη στήριξη της εργασίας, στην ανάπτυξη της οικονομίας που θα έχει αντίκρυσμα στην ζωή των πολλών. Αυτά γράφει πάνω το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.

Το σχέδιο για την Ελλάδα των ελίτ

Από την άλλη, η ψήφος στην Νέα Δημοκρατία δεν έχει πλέον τίποτα κρυφό. Επταήμερη εργασία και κατάργηση του οκτάωρου, στα χνάρια του ομοτράπεζου του Κ. Μητσοτάκη στο ΕΛΚ, του Κουρτς, που εισήγαγε στην Αυστρία το δωδεκάωρο ως "ευέλικτη μορφή του οκτάωρου". Ψήφος στον Κ. Μητσοτάκη και το πρόγραμμά του είναι ψήφος στην παράδοση της δημόσιας υγείας και παιδείας στους ιδιώτες, στην κατάργηση του ασύλου, στην επαναφορά του 1 προς 5 στο Δημόσιο, στην αποδιάρθρωση ξανά της εργασίας με τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Ψήφος, τέλος, στην ακύρωση των θετικών μέτρων, τα οποία μέχρι και σήμερα η Ν.Δ. χαρακτηρίζει επιδόματα, λαϊκισμό, με τη στήριξη βέβαια του Βέμπερ και του Γ. Στουρνάρα.

Με λίγα λόγια, το δίλημμα "με τους πολλούς ή με τις ελίτ" γίνεται πιο σαφές από κάθε άλλη φορά. Αυτό που οραματίζεται ο ακραία νεοφιλελεύθερος Μητσοτάκης κάνει το ΔΝΤ να μοιάζει "light". Άλλωστε ακόμα και τα γεράκια του Ταμείου αναγνώρισαν τα λάθη που έκαναν στο ελληνικό πρόγραμμα, την ώρα που η Πειραιώς, ο Βέμπερ και ο κεντρικός τραπεζίτης συνεχίζουν να υποστηρίζουν το λάθος που οδήγησε στη διάλυση της κοινωνίας και της οικονομίας.

Για τη νίκη απέναντι στη μεταδημοκρατία Ν.Δ. - ΜΜΕ - ολιγαρχών

Την ίδια στιγμή, αυτές οι εκλογές αποκτούν χαρακτηριστικά ιστορικής αναμέτρησης για την Αριστερά και τον προοδευτικό χώρο. Μετά από τη δύσκολη πορεία της προηγούμενης τετραετίας, που οδήγησε όμως στο ξέφωτο, βγαίνοντας από τα Μνημόνια και απαλλάσσοντας τη χώρα από το ΔΝΤ, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει δείγματα γραφής για τον δρόμο που θα ακολουθήσει έξω από τους καταναγκασμούς.

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές θα δώσει μια ηχηρή απάντηση στο πείραμα μεταδημοκρατίας, στην εικονική πραγματικότητα που στήνουν μεθοδικά η αντιπολίτευση, τα ΜΜΕ, οι δημοσκοπήσεις και οι ολιγάρχες που κρύβονται πίσω από τον Κ. Μητσοτάκη. Δεν είναι τόσο μακρινό το 2016, όταν ο Κ. Μητσοτάκης εξελέγη στην ηγεσία της Ν.Δ. ζητώντας από την πρώτη μέρα εκλογές, προσβλέποντας στην αριστερή παρένθεση, εκτιμώντας κάθε τόσο την πτώση της κυβέρνησης Τσίπρα.

Οι "νόμιμοι ιδιοκτήτες" που ζήλεψαν τη Λ. Αμερική

Την περασμένη τετραετία, το πιο σκοτεινό σύστημα εξουσίας, οι "νόμιμοι ιδιοκτήτες" της χώρας, κινητοποίησαν κάθε δυνατό μηχανισμό. Με τη συντριπτική πλειοψηφία των εφημερίδων, των τηλεοπτικών σταθμών, των ραδιοφώνων και των sites να επιτίθενται μέρα - νύχτα στην κυβέρνηση, στον ΣΥΡΙΖΑ, στην Αριστερά. Με διαστρέβλωση, fake news και κιτρινισμό που ξεπέρασε σε πολλές περιπτώσεις τη χυδαιότητα, "ειδήσεις" που την επομένη γίνονταν ανακοινώσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Όλα αυτά με έναν στόχο: Να κάνουν πράξη την αριστερή παρένθεση. Δεν τους βγήκε όμως. Και αυτός είναι ο λόγος που αυτό το σύστημα το τελευταίο διάστημα επιχειρεί με λύσσα να βγάλει νικητή τον Κ. Μητσοτάκη. Δημοσκοπήσεις που, έως και τις τελευταίες ημέρες, προέβλεπαν αστρονομικές διαφορές και συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ. Συνεντεύξεις του πραγματικού ηγέτη της Ν.Δ., που βγήκε από τις σκιές στο φως για να μας πείσει ότι "ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι καλύτερος πρωθυπουργός από τον Τσίπρα", αφού δεν έφταναν τα συκοφαντικά δημοσιεύματα στις εφημερίδες του ,και αισίως στο κανάλι του. Αντιπολίτευση α λα... Λατινική Αμερική.

Η απάντηση των πολλών δόθηκε στις πλατείες, τώρα η ώρα της κάλπης

Ζήσαμε τις προηγούμενες εβδομάδες ένα κλίμα παρόμοιο με αυτό της εβδομάδας πριν από το δημοψήφισμα τον Ιούλιο του 2015. Όπως και τότε όμως, έτσι και σήμερα, οι λίγοι και οι ισχυροί, οι ελίτ και το παλιό πολιτικό σύστημα, υποτίμησαν τους πολλούς. Τον κόσμο της εργασίας, τη νέα γενιά, τους συνταξιούχους που ζουν στο πετσί τους την αλλαγή στην καθημερινότητά τους, γνωρίζοντας βέβαια ότι υπάρχει ακόμα δρόμος και πολλές αδικίες να αποκατασταθούν.

Οι πολλοί λοιπόν καλούνται για άλλη μια φορά να στείλουν με την ψήφο τους μήνυμα στην τρομοκρατία, στα fake news και στους τοξικούς επικοινωνιολόγους. Όπως έγινε και στις τρεις κάλπες του 2015. Η συγκλονιστική παρουσία των πολιτών στις πλατείες όλης της χώρας όπου περιόδευσε ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε ότι οι πολλοί έχουν μνήμη και εμπνέονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και την Προοδευτική Συμμαχία. Από την Κρήτη ώς την Ξάνθη και από την Πάτρα ώς την Άρτα και τη Θεσσαλονίκη, ο παλμός, η ζωντάνια, ο ενθουσιασμός και το μέγεθος των συγκεντρώσεων δεν θύμισε απλώς, αλλά ξεπέρασε το κλίμα στις πλατείες το 2014 και το 2015.

Μπροστά για τη νέα εποχή ή πίσω στα σκοτάδια των Μνημονίων

Ούτε αριστερή παρένθεση ούτε συντριβή στην κοινωνία. Η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία βγήκε στους δρόμους και έδωσε τον τόνο για την κάλπη της Κυριακής. Το ζητούμενο και η ευθύνη των ψηφοφόρων λοιπόν στις κάλπες είναι αν θα στηρίξουν την πορεία της κοινωνίας και της οικονομίας προς τα μπρος, το σχέδιο για την Ελλάδα των πολλών, ή εάν θα αφήσουν αυτούς που οραματίζονται την επιστροφή στη λιτότητα και στην κοινωνική καταστροφή προς όφελος των λίγων, των ελίτ και των ισχυρών, να το κάνουν πράξη.

Διότι μπορεί οι κάλπες να μην βγάζουν κυβέρνηση, θα παίξουν όμως αδιαμφισβήτητο ρόλο στην επερχόμενη πολιτική κατάσταση και θα ανοίξουν την όρεξη στους οπαδούς του πιο άγριου αντικοινωνικού νεοφιλελευθερισμού, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια