Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το δάσος και το δέντρο

Nate Madsen with Mariah, the giant redwood he named when he lived 130ft up in the branches to save it from the loggers. Photograph: Boris Zharkov/The Guardian

Πάνε είκοσι ένα χρόνια από τότε που ο ακτιβιστής Νέιτ Μάντσεν σκαρφάλωσε πάνω σε μια γιγαντιαία σεκόια στην Καλιφόρνια για την προστατεύσει από τους ξυλοκόπους.

Ήταν φοιτητής, στα 25 του, δούλευε περιστασιακά σε οικοδομές και πήγαινε συχνά στο Freshwater Creek της κομητείας Χάμπολντ για να πάρει ανάσες κάτω από τη σκιά των αιωνόβιων δέντρων. Ένα απόγευμα, τον Οκτώβριο του 1998, ανακάλυψε πως τρία από τα δέντρα στην αγαπημένη του γωνιά είχαν σημαδευτεί με πορτοκαλί μπογιά από τους υλοτόμους της Pacific Lamber Company. Όταν ξαναπήγε την επόμενη μέρα στο δάσος, είδε πως τα δύο από τα τρία δέντρα είχαν ήδη κοπεί.

Δίχως δεύτερη σκέψη, ο Νέιτ ανέβηκε στο τρίτο, ύψους περίπου 70 μέτρων, αποφασισμένος να το σώσει πάση θυσία. Έστησε τη «φωλιά» του ανάμεσα σε γερά κλαδιά στα 30 μέτρα, μεταφέροντας σταδιακά προμήθειες, έναν υπνόσακο και μια αιώρα. Βάφτισε το δέντρο όπου έμελλε να περάσει τα επόμενα δύο χρόνια της ζωής του «Μαράια» (από το τραγούδι “They Call the Wind Mariah” του δημοφιλούς μιούζικαλ “Paint your Wagon”). Ήρθαν αέρηδες, βροχές και ζέστες, μα δεν το κούνησε ούτε ρούπι.

Ο Νέιτ δεν ήταν μόνος. Κι άλλοι νεαροί ακτιβιστές ανέλαβαν να προστατεύσουν με τη ζωή τους δεκάδες σεκόιες, όμως δεν μπόρεσαν να τις σώσουν όλες. Οι ξυλοκόποι έρχονταν μέρα παρά μέρα και έριχναν με τα ηλεκτρικά πριόνια όσες δεν είχαν πάνω τους «χίπιδες». Συχνά ήταν τα περιστατικά εκφοβισμού με πυροβολισμούς στον αέρα από «άγνωστους περαστικούς».

Η εταιρεία ανέθεσε σε επαγγελματίες ορειβάτες να διώξουν τους «καταληψίες», αλλά δεν τα κατάφεραν. Το σχέδιο της «αναγκαστικής εκκένωσης» εγκαταλείφθηκε όταν μια κοπέλα έπεσε από μεγάλο ύψος και τραυματίστηκε στη διάρκεια της «επιχείρησης». Μια φίλη που επισκέφθηκε τον Νέιτ μεταφέροντας προμήθειες με το Ι.Χ. της, το βρήκε την επομένη σε έναν γκρεμό. Ο Νέιτ άφηνε τη σκοπιά του μόνο όταν έβρισκε κάποιον/α να πάρει τη θέση του, ώστε να καλύψει ο ίδιος βασικές ανάγκες.

Πάνω στη Μαράια έγραψε -σε έναν φορητό υπολογιστή- τη διατριβή του. Κατέβηκε από τη σεκόια στα μέσα Οκτωβρίου του 2000, όταν η Pacific Lamber ανακοίνωσε πως δεν θα κόψει άλλα δέντρα σ’ αυτό το δάσος.

“Ήταν τα καλύτερα και τα πιο ζωντανά χρόνια της ζωής μου” έγραψε ο Νέιτ, εξιστορώντας στην εφημερίδα “Guardian” τη ζωή του με τη Μαράια.

Ο ακτιβιστής παρέμεινε στην Καλιφόρνια, συμμετέχει σε οργανώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και ασκεί το επάγγελμα του γεωπόνου με ειδίκευση στην προστασία του δασικού πλούτου. Λέει ότι αγόρασε μια δασική έκταση 180 στρεμμάτων για να σώσει τα δέντρα, πρόσθεσε στο "οπλοστάσιό" του ένα διδακτορικό μέσω αλληλογραφίας στα Νομικά και έβαλε στόχο της ζωής του να φυτέψει όσο το δυνατόν περισσότερα δέντρα.

Ο Νέιτ επισκέπτεται συχνά τη Μαράια και ξεκουράζεται στη σκιά της. Το δάσος των αιωνόβιων δέντρων έχει αραιώσει και έχει αλλάξει ιδιοκτήτη. Θεωρητικά η Μαράια είναι ασφαλής, λέει ο παλιός... χίπις: «Πέρασαν είκοσι χρόνια και είναι ακόμα όρθια - χτύπα ξύλο».

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια