Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Νικόλαος Γερμανός: Ένας γλύπτης για υποδήματα στην Καλλιδρομίου

Καλλιδρομίου 24, Εξάρχεια. Εδώ και δεκάξι μήνες, δίπλα στην πολυκατοικία με τον ίδιο αριθμό, έχει ανοίξει το μαγαζί του ο Νικόλας. Αν και υπάρχουν πολλά μαγαζάκια κατά μήκος του δρόμου, κατορθώνει να τραβά το βλέμμα από μακριά, και ιδίως των νεότερων.

Είναι οι φρεσκοβαμμένοι τοίχοι του με το γκρίζο χρώμα. “Φοριέται” πολύ στις φρέσκιες προσπάθειες. Είναι και τα λαχανί του φωτιστικά με το απαλό φως που ταιριάζουν πολύ. Είναι και η βιτρίνα με τις τολμηρές δημιουργίες υποδημάτων. Μπότες σε όλα τα χρώματα και για όλα τα γούστα. Κυρίως, όμως, το βλέμμα πέφτει πάνω στο μαγαζί, γιατί εκεί είναι ένας άνθρωπος και δημιουργεί. Με το σφυρί και τα δυο του χέρια “σκαλίζει” πάνω στο καλαπόδι (ξύλινο ομοίωμα του κάτω άκρου του ποδιού).

Δεν φτιάχνονται και ράβονται παπούτσια μόνο μέσα σε αχανή εργοστάσια, όπως πιστεύουν πολλοί. Ο Νικόλας φτιάχνει δικά του σχέδια και μετά τα κάνει ο ίδιος παπούτσια. Που δεν τα βλέπει και τόσο ως παπούτσια, όπως λέει, αλλά ως κοσμήματα που συνοδεύουν τις ανάγκες της σύγχρονης γυναίκας.

Οι δημιουργίες του απευθύνονται μόνο σε γυναίκες. “Μήπως και καταφέρω να τις καταλάβω!”. Και οι γυναίκες φαίνεται πως εκτιμούν την προσπάθεια. "Χθες το βράδυ μου έλεγε μια πελάτισσα, ηλικίας γύρω στα 55, ότι όλες οι γυναίκες κρύβουν ένα κοριτσάκι μέσα τους και προσπαθούν ακόμη να τρέξουν. 'Μου έχεις φτιάξει πέντε ζευγάρια', μου λέει 'και θέλω άλλα δεκαπέντε, γιατί έρχομαι εδώ και ξαναβγαίνει από μέσα μου το παιδάκι'".

Δεν έμαθε την τέχνη από τον πατέρα και τη μητέρα του. Δεν συνεχίζει κάποια παράδοση. “Πήγα στο Λονδίνο και σπούδασα fashion design και product design. Δούλεψα αρκετά σε διάφορους οίκους μόδας και πάρα πολύ με σχεδιαστές. Περισσότερο όμως με ανθρώπους που κάνουν τη χειρωνακτική διαδικασία”.

Η διαδικασία δεν είναι εύκολη, καθώς γίνεται από την αρχή έως το τέλος με το χέρι. Για ένα ζευγάρι γόβες χρειάζεται να δουλέψει οκτώ ώρες. “Αν τα βάλεις κάτω, αν πουλάς για οκτώ ώρες λαχεία, σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να έχεις πολύ μεγαλύτερο κέρδος...” λέει.

Πώς και παπούτσια όμως; “Ξέρεις τι; Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη απάντηση. Τελείωσα ζωγράφος, αλλά και γλύπτης, από τη Σχολή Καλών Τεχνών. Έχω ένα 'πρόβλημα' με τα μάτια και δεν αναγνωρίζω χρώματα. Γι' αυτό στα παπούτσια μου θα δεις υφές. Εγώ δεν διαλέγω χρώματα. Διαλέγω υφή. Μου λένε οι πελάτες 'θέλω αυτό το μπλε' και τους λέω 'ποιο μπλε; Δεν βλέπω μπλε!'.

Από την καθαρά εικαστική γλώσσα είδα ότι δεν μπορώ να βγάλω ψωμί και είπα να κάνω κάτι πιο γλυπτικό, που να έχει μια πιο χρηστική αξία. Οπότε κατέληξα μετά από μια μεγάλη διαδρομή, να φτιάχνω παπούτσια. Τα θεωρώ γλυπτά, τα θεωρώ κοσμήματα και είμαι εδώ αυτή τη στιγμή".

Οι επιδιορθώσεις καταλαμβάνουν μικρότερο κομμάτι της εργασίας του. "Όταν φτιάχνεις σ’ ένα μουσικό όργανο κάτι μικρό, ας πούμε αντικαθιστάς μια σπασμένη χορδή, αισθάνεσαι όμορφα. Γιατί του έχεις ξαναδώσει φωνή από την αρχή. Έτσι είναι και με κάποια παπούτσια. Επιδιορθώνοντας δυο-τρία πράγματα, τους δίνεις ξανά ζωντάνια, τους δίνεις χιλιόμετρα, ο άλλος θα χαρεί. Οπότε... άμα φτιάχνεται κάτι, θα το φτιάξω, ναι. Αυτό λέω στους πελάτες".

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Όλες οι Ειδήσεις