Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Financial Times: Συννεφιάζει για τον Βασιλιά Ήλιο

Πέρασε μόλις το ήμισυ της προεδρικής θητείας του Εμανουέλ Μακρόν και οι μητροπολιτικές ελίτ της Γαλλίας βυθίζονται ήδη στην απελπισία για τις επόμενες εκλογές. Οι οιωνοί, λένε, δεν είναι καθόλου ευνοϊκοί. Όσο κομψός κι αν είναι ο χορός του στη διεθνή σκηνή, ο Πρόεδρος δεν κερδίζει πλέον χειροκροτήματα εντός συνόρων

Του Φίλιπ Στήβενς

 

Ο Εμανουέλ Μακρόν μόλις πέρασε το ήμισθ της προεδρικής του θητείας και οι μητροπολιτικές ελίτ της Γαλλίας βυθίζονται ήδη στην απελπισία για τις επόμενες εκλογές. Οι οιωνοί, λένε, δεν είναι καθόλου ευνοϊκοί. Όσο κομψός κι αν είναι ο χορός του στη διεθνή σκηνή, ο Πρόεδρος δεν κερδίζει πλέον χειροκροτήματα εντός συνόρων. Ο κ. Μακρόν θα μπορούσε να χάσει το 2022. Και η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν να κερδίσει το Μέγαρο των Ηλυσίων.

Αυτό θα ισοδυναμούσε με πολιτικό σεισμό, οι δονήσεις του οποίου θα γίνονταν αισθητές πολύ πέραν των γαλλικών συνόρων. Όποτε βρίσκομαι στο Βερολίνο, ακούω παράπονα για τη συνήθεια του Γάλλου Προέδρου να μονοπωλεί την ατζέντα. Όμως η Γερμανία δεν έχει το περιθώριο να δει τον Μακρόν να χάνει. Κάτι τέτοιο θα τραυμάτιζε τόσο τις γερμανικές όσο και τις γαλλικές φιλοδοξίες για μια Ευρώπη με αυτονομία απέναντι στην αντιπαράθεση των ΗΠΑ και της Κίνας.

Οι επισκέπτες στη Γαλλία θα έπρεπε πάντα να θυμούνται ότι η χώρα σπάνια μένει ευχαριστημένη από τον εαυτό της. Και η διάθεση στις μέρες μας είναι ιδιαίτερα βαριά. Οι διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων για την αδιαφορία της μητροπολιτικής Γαλλίας για τις μικρές επαρχιακές πόλεις έχουν ατονήσει. Η δυσφορία, ωστόσο, παραμένει. Αυτή εκφράζεται τώρα από τη συνδικαλιστική οργή για την αναμόρφωση του δημόσιου τομέα.

Τρίτος μήνας στον δρόμο...

Οι απεργίες διαμαρτυρίας για τον εκσυγχρονισμό του δαπανηρού και δαιδαλώδους συνταξιοδοτικού συστήματος πρόκειται να εισέλθουν στον τρίτο μήνα τους. Μέχρι προσφάτως, το Παρίσι είχε παραλύσει από απεργίες στους σιδηροδρόμους και το μετρό. Σε αυτές συμμετείχαν και δάσκαλοι, νοσηλευτές και νομικοί. Οι αποκλεισμοί των χωματερών έχουν δημιουργήσει σωρούς από σκουπίδια στους δρόμους.

Ο κ. Μακρόν ίσως τελικά να καταφέρει να ξεπεράσει τα εμπόδια. Η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις δείχνει να υποχωρεί. Οι παραχωρήσεις της κυβέρνησης στέρησαν από την αντιπολίτευση ορισμένους μετριοπαθείς συνδικαλιστές. Ποιο θα είναι, όμως, το τίμημα αν ο Μακρόν τελικά κερδίσει; Οι απεργίες έβαλαν φρένο στην ανάπτυξη που είχε αρχίσει να περιορίζει την ανεργία για πρώτη φορά εδώ και περισσότερο από δέκα χρόνια.

Τα ποσοστά δημοτικότητας του Προέδρου υποχωρούν. Σε σύγκριση με άλλα αντίστοιχα ποσοστά μετά το 1980, μόνον ο Φρανσουά Ολάντ, ο ατυχής Σοσιαλιστής προκάτοχος του Μακρόν, είχε σταθερά χαμηλά ποσοστά στα πρώτα δύο χρόνια της προεδρίας του. Υπάρχει μια κατάρρευση εμπιστοσύνης. Τρεις στους τέσσερις ερωτηθέντες στις δημοσκοπήσεις πιστεύουν ότι η ανασυγκρότηση του συνταξιοδοτικού συστήματος έχει καθυστερήσει. Περισσότεροι από τους μισούς υποστηρίζουν όμως τις απεργίες.

Το "Η Δημοκρατία Εμπρός" (La République en Marche), το κίνημα που δημιούργησε ο κ. Μακρόν το 2017, είναι πιθανό να συντριβεί στις δημοτικές εκλογές του επόμενου μήνα. Οι διαφωνίες για την επιλογή υποψηφίου σημαίνουν ότι το κυβερνών κόμμα ενδέχεται να χάσει ακόμη και στο Παρίσι, όπως ο κ. Μακρόν είχε υποστήριξη 90% το 2017.

Πολλές από τις επικρίσεις κατά του κ. Μακρόν επικεντρώνονται περισσότερο στο στυλ παρά στην ουσία. Οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, τη φορολογία, την εκπαίδευση, την επαγγελματική κατάρτιση και, πρόσφατα, τις συντάξεις συνεχίζουν τις προσπάθειες προηγούμενων κυβερνήσεων της Αριστεράς και της Δεξιάς. Εκείνο που προβληματίζει είναι το αυτοκρατορικό του στυλ, η έλλειψη συναισθηματικής νοημοσύνης και η αίσθηση ότι δεν βρίσκεται σε επαφή με την κοινωνία.

Οι πραγματικές ρωγμές

Πίσω από παρόμοιες επικρίσεις βρίσκονται οι πραγματικές ρωγμές της γαλλικής κοινωνίας - ανάμεσα στις μεγάλες και τις μικρές πόλεις της επαρχίας και ανάμεσα στους εντός και εκτός αγοράς εργασίας. Κατά περίεργο τρόπο, ο κ. Μακρόν έχει προετοιμάσει τον δρόμο της κ. Λεπέν για το Μέγαρο των Ηλυσίων.

Έκανε συντρίμμια τα παραδοσιακά κόμματα της Δεξιάς και της Αριστεράς στις εκλογές του 2017, τις οποίες κέρδισε ως ο προοδευτικός και φιλοευρωπαίος υποψήφιος που αντιμάχεται τον αντιδραστικό εθνικισμό. Ούτε οι Ρεπουμπλικάνοι ούτε οι Σοσιαλιστές έχουν ακόμη συνέλθει από το σοκ. Όμως η κ. Λεπέν μπορεί τώρα να επαναχαράξει τη γραμμή της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην παγκοσμιοποίηση και τον εθνικισμό. Είναι ένας αγώνας που πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει.

Οι σύμμαχοι του Προέδρου παραδέχονται ότι χάνει την υποστήριξη των Σοσιαλιστών ψηφοφόρων, που φοβούνται για την καταστροφή του μοναδικού κοινωνικού συμβολαίου της Γαλλίας. Οι αλλαγές στο συνταξιοδοτικό σύστημα είναι, στην πραγματικότητα, προοδευτικές - μεταφέρουν επιδόματα από προνομιούχους, όπως οι μηχανοδηγοί που μπορούν να συνταξιοδοτηθούν στα 50, στους χαμηλόμισθους του πρεκαριάτου. Ωστόσο, ο κ. Μακρόν δεν έκανε αρκετά για να διαψεύσει το αφήγημα των λαϊκιστών ότι οι μεταρρυθμίσεις αντιπροσωπεύουν την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.

Η αποστείρωση του Εθνικού Συναγερμού

Η κ. Λεπέν έχει αποστειρώσει τον Εθνικό Συναγερμό της, που προβάλλεται σήμερα ως εκπρόσωπος της παράδοσης και της σταθερότητας. Έχει θυσιάσει κάποιες από τις πιο ακραίες θέσεις του πατέρα της και ιδρυτή του κόμματος, Ζαν Μαρί Λεπέν. Οι δεσμοί με το Βισύ και ο αντισημιτισμός έχουν ξεθωριάσει με την αποχώρηση της γενιάς του πατέρα της για να δώσουν τη θέση τους στην ισλαμοφοβία. Η εχθρότητα προς το ευρώ και την Ε.Ε. έχουν επίσης μετριαστεί. Το κόμμα, ισχυρίστηκε σε πρόσφατη συνέντευξή της στην "Financial Times", χαρακτηρίζεται σήμερα από "βαθιά μετριοπάθεια και πραγματισμό".

Στην πραγματικότητα, βέβαια, είναι κάθε άλλο παρά αυτό. Οι ψηφοφόροι που αισθάνονται όμως οργή απέναντι στο κατεστημένο ίσως να μην το εξετάσουν και από πολύ κοντά. Η κ. Λεπέν συγκεντρώνει υποστήριξη τόσο από τα Κίτρινα Γιλέκα όσο και από τους ακροαριστερούς υποστηρικτές του λαϊκιστή Ζαν Λικ Μελανσόν. Και επιδιώκει να προσελκύσει ακόμη περισσότερους ψηφοφόρους από τον χώρο της Αριστεράς.

Η επιτυχημένη προσπάθεια του συντηρητικού πρωθυπουργού της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον να κερδίσει παραδοσιακούς ψηφοφόρους των Εργατικών στις εκλογές του Δεκεμβρίου εντάσσεται σε αυτό το μοντέλο. Μια παρόμοια μετατόπιση θα οδηγούσε μάλλον την κ. Λεπέν στα Ηλύσια Πεδία.

Είναι βέβαια πολύ νωρίς για να απελπίζεται κανείς για τις προοπτικές του κ. Μακρόν. Εκείνοι που προβλέπουν σήμερα τον χαμό του έσφαλαν και το 2017 σχετικά με τη δυνατότητά του να διαρρήξει το παλαιό σύστημα. Ο Πρόεδρος θα επιδιώξει να προσελκύσει ψηφοφόρους της παραδοσιακής Δεξιάς και μια σημαντική μερίδα της παλιάς Αριστεράς. Θα πρέπει όμως να είμαστε και επιφυλακτικοί. Ο κ. Μακρόν είχε δίκιο στις συνταγές του για τη Γαλλία αλλά έκανε λάθος στον τρόπο με τον οποίο επιχείρησε να τις εφαρμόσει.

Δείτε όλα τα σχόλια

Όλες οι Ειδήσεις