Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Μάνατζμεντ που σκοτώνει

Ολοκληρώνεται στη Γαλλία η δίκη για τις μαζικές αυτοκτονίες στη France Telecom

Αρχίζει σαν αστυνομικό μυθιστόρημα. Ανάμεσα στο 2008 και το 2009, τριάντα πέντε υπάλληλοι της France Telecom, μιας από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές εταιρείες τηλεπικοινωνιών, αυτοκτονούν. Για τον πρόεδρο της εταιρείας ήταν μια ακατανόητη "μόδα". Η γαλλική Δικαιοσύνη αναζητεί αυτές τις μέρες την εξήγηση μαζί με τους ηθικούς αυτουργούς.

Η ιδιωτικοποίηση της France Telecom, στα μέσα της δεκαετίας του 2000, οδήγησε αναπόφευκτα σε ένα ακόμα σχέδιο αναδιάρθρωσης με στόχο την αύξηση των κερδών και τον περιορισμό του λειτουργικού κόστους. Περισσότερες από 22.000 θέσεις εργασίας έπρεπε να καταργηθούν, αλλά οι συμβάσεις που είχαν υπογραφεί τα χρόνια που η εταιρεία ήταν ακόμα υπό δημόσιο έλεγχο δεν επέτρεπαν μαζικές απολύσεις ενώ ένα κύμα "εθελούσιας εξόδου" θα κόστιζε υπερβολικά ακριβά.

Για να γίνουν όλα νόμιμα θα χρειάζονταν τουλάχιστον είκοσι χρόνια. Και ως γνωστόν, ο χρόνος είναι χρήμα. Έτσι τα διευθυντικά στελέχη της εταιρείας κατέληξαν σε κάτι διαφορετικό: οι εργαζόμενοι θα εξαναγκάζονταν να παραιτηθούν. Οι προϊστάμενοί τους άρχισαν να τους πιέζουν αφόρητα, να τους μειώνουν και να τους ταπεινώνουν με κάθε δυνατό τρόπο. Έθεταν ανέφικτους στόχους, τους μετέθεταν διαρκώς, τους αφαιρούσαν αρμοδιότητες.

Το σχέδιο υλοποιήθηκε με μια παγερή μεθοδικότητα που θα ζήλευαν ακόμη και οι διευθυντές του Άουσβιτς. Η εταιρεία προσέλαβε ειδικούς ψυχολόγους για να εντοπίσει τους πιο "αδύναμους" κρίκους. Εκείνους που θα εξαναγκάζονταν ευκολότερα σε παραίτηση. Στα αποδεικτικά έγγραφα που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο περιλαμβάνεται γράφημα που απεικονίζει τα ψυχολογικά στάδια από τα οποία έπρεπε να περάσει το θύμα. Από τη σταθερότητα στο "μούδιασμα", έπειτα στην άρνηση, στον θυμό, στην κατάθλιψη και τελικά στην αποδοχή, δηλαδή στην παραίτηση.

Κάποιοι όμως παραιτούνταν και από την ίδια τη ζωή. Ο Ρεμί Λουβραντού ήταν ένας από αυτούς. "Τίποτε δεν γίνεται για να λυθεί το πρόβλημα. Η αυτοκτονία αποτελεί πλέον τη μοναδική λύση" έγραφε στην τελευταία επιστολή προς τους προϊσταμένους του. Τα τελευταία τρία χρόνια στη δουλειά είχε υποχρεωθεί να αλλάξει αντικείμενο εργασίας και να επαναγκατασταθεί σε άλλες πόλεις τέσσερις φορές.

"Αγαπούσαμε τον πατέρα μου. Τον σκοτώσατε. Για ποιο λόγο;" διερωτήθηκε στο δικαστήριο η κόρη του, απευθυνόμενη προς τα πρώην διευθυντικά στελέχη της εταιρείας που κάθονται στο εδώλιο. Επτά από αυτούς δικάζονται για "ηθική παρενόχληση", μια καμπάνια μαζικού εργασιακού μπούλινγκ που είχε ως μοναδικό στόχο να προκαλέσει παραιτήσεις.

Τον Ιούλιο του 2009, ένας 51χρονος τεχνικός από τη Μασσαλία αυτοκτονούσε αφήνοντας πίσω του επιστολή - καταγγελία για το "μάνατζμεντ του τρόμου". Δύο μήνες αργότερα, 32χρονη εργαζόμενη πηδούσε απ' το παράθυρο του γραφείου της στο Παρίσι μπροστά στα μάτια των συναδέλφων της. Ακολούθησε η πρώτη μήνυση από το συνδικάτο Sud και μια συντριπτική έκθεση από την Επιθεώρηση Εργασίας.

Η ίδια η εταιρεία, η οποία έχει μετονομαστεί σε Orange από το 2013, περιλαμβάνεται σήμερα στους κατηγορουμένους. Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στο διάστημα 2005 με 2010 Ντιντιέ Λομπάρ κάθεται στο εδώλιο μαζί με τον πρώην αναπληρωτή του Λουί-Πιερ Βεν και τον πρώην διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού Ολιβιέ Μπαρμπερό.

Στη διάρκεια της δίκης που ολοκληρώνται την Πέμπτη, ο Λομπάρ αρνήθηκε ότι στη διάρκεια κάποιας σύσκεψης υποσχέθηκε ότι θα ανάγκαζε τους εργαζομένους "να φύγουν είτε από την πόρτα είτε από το παράθυρο". Μέλη του συνδικάτου Sud παρακολουθούν τη δίκη φορώντας ομοιόμορφες φανέλες που έχουν πάνω τους τυπωμένα αυτά ακριβώς τα λόγια "από την πόρτα ή απ' το παράθυρο".

Είναι η πρώτη φορά που μια εταιρία τέτοιου μεγέθους δικάζεται με παρόμοιες κατηγορίες. Στην αγόρευσή της, η εισαγγελέας Φρανσουάζ Μπενεζέ τόνισε πως "δεν υπάρχουν αμφιβολίες ότι σχεδιάζοντας μια αναδιάρθρωση με τεράστιες περικοπές και μεταθέσεις (...) τα διευθυντικά στελέχη γνώριζαν ότι αποσταθεροποιούσαν τους εργαζομένους".

Η εισαγγελέας πρότεινε την επιβολή της μέγιστης δυνατής ποινής -φυλάκιση ενός έτους- στα διευθυντικά στελέχη. Η ίδια η εταιρεία απειλείται με πρόστιμο (75.000 ευρώ) μάλλον αστείο ως αποζημίωση για τριάντα πέντε χαμένες ζωές. Η σημασία όμως είναι πάνω απ' όλα συμβολική.

"Ο φόβος πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πρέπει πια να αισθάνονται ασυλία. Τώρα όλοι θα γνωρίζουν ότι αν το κάνουν σε άλλες εταιρείες θα κινδυνεύουν να καταλήξουν στη φυλακή" σχολίασε και ο γιος ενός από τους υπαλλήλους της εταιρείας την οποία εγκατέλειψε απ' το "παράθυρο".

Δείτε όλα τα σχόλια