Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ατομική ελευθερία και πολιτεία στη σκέψη του Χέγκελ: Δύο αντιφατικές έννοιες;

Του Κώστα Δημητρίου*   Η εγγύηση της ελευθερίας του συνόλου εντοπίζεται στην ύπαρξη αντιπροσωπευτικών θεσμών και μιας γενικής νομοθεσίας, στην προστασία της προσωπικότητας και της...

Η Έρευνα και Καινοτομία εισάγει το νέο παραγωγικό πρότυπο για μια δίκαιη ανάπτυξη

ΤΩΝ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΟΥΡΔΑΚΗ* και ΑΛΕΞΑΝΔΟΥ ΣΕΛΙΜΗ**   Μιλάμε συχνά, δανειζόμενοι έναν όρο από τις Βιολογικές Επιστήμες, για το Οικοσύστημα Έρευνας και Καινοτομίας. Ο όρος αυτός υποδηλώνει...

Καινοτομία: ελλείμματα πολιτικής και προοπτικής

Επείγει η δομική αλλαγή του συστήματος καινοτομίας με σαφείς πολιτικές στοχεύσεις. Στην Ευρωπαϊκή πολιτική, το πλαίσιο της Στρατηγικής Ευφυούς Εξειδίκευσης βασίζεται στο κριτήριο της αριστείας, αλλά αγνοεί τις κοινωνικές προτεραιότητες και ανάγκες.

Νέες μορφές επιστημονικής έρευνας: όροι, μεταβλητές, προϋποθέσεις

Ο διεπιστημονικός διάλογος που διεξάγεται στη χώρα μας είναι υποτονικός. Συνέργειες και συνεργασίες ανάμεσα σε διαφορετικές επιστημονικές πειθαρχίες βεβαίως υπάρχουν. Οι «συνευρέσεις» όμως αυτές υπαγορεύονται περισσότερο από έναν τακτικισμό και λιγότερο από μια αυθεντική διάθεση για νέες συνθέσεις. Ενώ στις ανθρωπιστικές επιστήμες η χρηματοδότηση μιας πρότυπης ψηφιακής μονάδας στοιχίζει περίπου 100.000 δολάρια, το αντίστοιχο κόστος για τη δημιουργία ενός σύγχρονου «υγρού» εργαστηρίου ανέρχεται σε 500.000 έως 1.000.000 δολάρια

Οι γραβάτες, τα πουκάμισα και η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας

Η παραφιλολογία που καλλιέργησε το «μέτωπο της λογικής», το οποίο κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος μετεξελίχθηκε στο διαβόητο «Μένουμε Ευρώπη» κατά του ΣΥΡΙΖΑ, στηρίχθηκε εν πολλοίς στον άξονα του πρωτοκόλλου: Πώς είναι δυνατόν ένας πρωθυπουργός να μην φοράει γραβάτα;

Οικονομική κρίση, αστικό κράτος, πολιτική απόφαση

Το πολιτικό κράτος αποτελεί, όπως σημειώνει ο Ανιόλι, «το δικαιϊκό εργαλείο για τη διατήρηση των μαζών μακριά από τις πολιτικές αποφάσεις», ωστόσο εμπίπτει και στη βούληση των πολιτών να μετατρέπουν τις δυσχέρειες σε ευκαιρίες.

Το πνεύμα των καιρών

Του Αδάμ Γιαννίκου Κάπως έτσι κλείνει μια χρονιά. Ξεκίνησε με το χάσμα δύο γυναικών που ως άλλες ηρωίδες του Σέξπιρ διεκδίκησαν μια θέση στον κόσμο των εμπόρων, πέφτοντας στην παγίδα του...

Η συμφιλίωση στα Βαλκάνια - Ουτοπία ή πραγματικότητα;

- Πολλοί, κυρίως απόγονοι των «Αιγαιατών» φυγάδων, έχουν φοβίες - ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να μεταμορφωθεί σε έναν γιγαντιαίο ελεγκτή, όπως στην Οργουελιανή δυστοπία, που θα τους «κατασκόπευε» και στη γειτονική χώρα, μήπως και στην ιδιωτική τους ζωή χρησιμοποιούν το όνομα «Μακεδονία» χωρίς το «συμπλήρωμα».

Ιδιοκτησία προγράμματος και ΔΝΤ

- ι κυβερνήσεις υποχρεωνόντουσαν να δεχτούν οποιουσδήποτε όρους έθετε το ΔΝΤ προκειμένου να πάρουν τη χρηματοδότηση σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αλλά στη συνέχεια προσπαθούσαν να μην τους εφαρμόσουν όλους ή τουλάχιστον κάποιους από αυτούς.

Γιατί η βασισμένη στα κοινά ομότιμη παραγωγή αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία

Του Βασίλη Κωστάκη*   Στο μοντέλο του «σχεδιάζουμε παγκόσμια, κατασκευάζουμε τοπικά» τα υλικά ταξιδεύουν λιγότερο, η γνώση διαμοιράζεται, και οι άνθρωποι συνεργάζονται υποκινούμενοι...

Νόμος, Σύνταγμα και Κοινά

Τ ου Αντώνη Μπρούμα * - Η διέξοδος μέσω των κοινών προς έναν πιο ελεύθερο, δίκαιο και οικολογικό μετα-καπιταλιστικό κόσμο διέρχεται αναγκαστικά μέσα από την διαλεκτική μετάλλαξη του...

Το πρώτο παιδί

Του Αδάμ Γιαννίκου Ο τοκετός κρατούσε ήδη 18 ώρες στο μικρό νοσοκομείο της κωμόπολης Γκλάναμαν στην κεντρική Ουαλία. Το ρολόι έδειχνε λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Κυριακής 4 Ιουλίου 1948. Η...

Με τόλμη αλλά και επίγνωση των προκλήσεων και των περιορισμών

- Η Αναπτυξιακή Στρατηγική της κυβέρνησης μπορεί να αξιοποιηθεί από τα κοινωνικά κινήματα ως βάση για τη διεκδίκηση και υλοποίηση θετικών μέτρων και πολιτικών για τον κόσμο της εργασίας και την κοινωνία ευρύτερα.

Η μεταμνημονιακή περίοδος κρύβει πολλές παγίδες

Η βιωσιμότητα του χρέους, στο θεωρητικό πλαίσιο που έχουν υιοθετήσει οι δανειστές, εξαρτάται από την παραγωγή πολύ υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, που έχουν επιβληθεί στην ελληνική οικονομία (3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και 2,2% μέχρι το 2060 !!!!), αλλά και από το ρυθμό μεγέθυνσης του ΑΕΠ.