Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το παρόν δοκίμιο

Αναφέρεται σ' ένα εργαστήριο που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2014 και φιλοξενήθηκε στη Μονάδα Ψηφιακού Πολιτισμού στο Κέντρο Πολιτιστικών Σπουδών του Κολεγίου Goldsmiths' στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

LENTO

«Ο μεταφυσικός κάνει μεταφυσική, ο ποιητής κάνει ποίηση, η μέλισσα κάνει μέλι», έγραψε ο Eliot. Μπορούμε να προσθέσουμε: η εφημερίδα κάνει ιδεολογία. Ακουσίως αδιάκριτοι, διαβάζουμε στις...

Τεχνοκαπιταλισμός, επιτάχυνση και η δύση του συλλογικού νοήματος

Ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός επιταχύνει, αυτή είναι η δουλειά του. Δεν τον νοιάζουν οι ειδήσεις, δεν τον νοιάζει η άποψή σου, δεν τον νοιάζει εάν η Χ.Α. σκότωσε τον Παύλο Φύσσα, ενδιαφέρεται...

Αντίσταση μέσα στο ψηφιακό πεδίο: μια καθυστερημένη συζήτηση

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το 2008, όταν για πρώτη φορά, εν μέσω μαζικών διαδηλώσεων, εμφανίστηκαν στον δημόσιο χώρο ομάδες που επιδίδονταν σε λεηλασίες καταστημάτων – κοινωνική έκφραση που δεν...

Επιπτώσεις των νέων δικτυακών μορφών οργάνωσης

Το Διαδίκτυο μονοπωλείται από μια χούφτα εταιρείες, η αγορά του σπάνια προσφέρει οργανωτικές δομές χειραφετητικές ή μη, αφού βασίζεται σε ιδιωτικές εταιρείες. Συγχρόνως υπάρχει ως καταλύτης...

Η αξία της αξιολόγησης

Ξεκίνησαν μετά την Καθαρά Δευτέρα οι συναντήσεις κυβέρνησης και εκπροσώπων των θεσμών με στόχο να επιτευχθεί «συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο» ώστε να κλείσει επιτέλους η δεύτερη αξιολόγηση – δεν...

Τεχνοκαπιταλισμός, επιτάχυνση και η δύση του συλλογικού νοήματος

Εισαγωγή Ο τεχνοκαπιταλισμός ως νεοφιλελεύθερο ιδεολογικό και οικονομικό παράδειγμα σαρώνει την επικοινωνία –και όχι μόνο αυτήν– 20 χρόνια τώρα. Ο πυρήνας του, η ιδέα ότι η ψηφιακή τεχνολογία...

Ο κακός γείτονας

Aλλά – γιατί αυτός ο τόνος; Tι βάσανα μπορεί να τράβηξε ένας άνθρωπος που ήθελε, όλο κι όλο, να ιστορεί εικόνες και να διδάξει την τέχνη του σ’ όσους τυχόν το επιθυμούσαν; Tον καιρό εκείνο δεν υπήρχαν curators, καμιά ανταλλακτική αξία δεν είχαν οι εικόνες και συνεπώς δεν μπορούμε να φανταστούμε γιατί κάποιος θα λύσσαγε, γιατί θα βαλνόταν «να κάμνει πολλά κακά και αναρίθμητα σκάνδαλα καθημερούσιον» στον ζωγράφο που ήσυχα διαβίωνε «εις πτωχείαν μεγάλην» κι εργαζόταν, τότε ακόμη, στο Όρος, στο «μοναστήριόν του το λεγόμενον Kουτλουμούσιον» – ή γιατί θα βρίσκονταν άνθρωποι να τον πολεμήσουν ξανά, όταν, νικημένος πια από την καταφορά, εγκατέλειψε το Όρος και επιστρέφοντας «εις χώραν καλουμένην Φουρνάς, την πατρίδα μου, ήτις κείται υπό την επισκοπήν Λητζά και Aγράφων, και ευρίσκοντας τινα τόπον απέναντι αυτής έχοντά τι ύδωρ θαυμάσιον» θα αποφάσιζε να «συστήσει παραμικρόν τι ιερόν φροντιστήριον» (έτσι φανταζόταν τον ναό και τα κελλιά γύρω) «εις σπουδήν και άσκησιν των εκείσε ευρισκομένων παίδων».

Πρόλογος

Η εκδήλωση εντάσσεται στον Κύκλο «Θεωρία στο Μέγαρο: φιλοσοφία, κριτική, ιστορία» που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Birkbeck Institute for the Humanities του Λονδίνου υπό την επιμέλεια του Κώστα Δουζίνα, διευθυντή του Ινστιτούτου Μπέρκμπεκ. Προλογίζει ο Δημήτρης Παπανικολάου, καθηγητής Νεοελληνικών Σπoυδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Η είσοδος είναι ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας, τα οποία θα διανέμονται από τις 17:30.

Πρόλογος

Έχει διδάξει ως προσκεκλημένος καθηγητής, μεταξύ άλλων, στα Πανεπιστήμια Τζονς-Χόπκινς της Βαλτιμόρης, του Φράιμπουργκ, της Καλιφόρνιας (Μπέρκλεϋ), του Τορόντο, της Ιερουσαλήμ, της Βενετίας, της Βασιλείας, των Βρυξελλών καθώς και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και αλλού.

Σαρλότ Κορνταί: La Belle Dame sans Merci

Ας αναλογιστούμε για λίγο αυτήν την ομορφιά. Ας εστιάσουμε στη φιγούρα μιας συγκεκριμένης γυναίκας – σμιλεμένο σώμα, λυγερή κορμοστασιά, κατάλευκο δέρμα, πλούσια καστανά μαλλιά. Ας δώσουμε, ωστόσο, ιδιαίτερη έμφαση στα στήθη της: σφριγηλά και λεία, να προβάλλουν διστακτικά μέσα απ’ το σφιχτοδεμένο κορσέ της, ακτινοβολώντας απατηλότητα και υπόσχεση, παρθενική προσμονή και επίφοβη προσδοκία.