Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Για ένα ευρωπαϊκό κοινωνικό κίνημα

Ο ανανεωμένος αυτός συνδικαλισμός θα απευθυνόταν σε φορείς με δυνατότητες κινητοποίησης, οι οποίοι θα διαπνέονταν από ένα βαθιά διεθνικιστικό πνεύμα και θα ήταν ικανοί να υπερβούν τα εμπόδια που συνδέονται με τις εθνικές, νομικές και διοικητικές παραδόσεις, καθώς επίσης με τους κοινωνικούς φραγμούς στο εσωτερικό κάθε έθνους οι οποίοι διαχωρίζουν τους επαγγελματικούς κλάδους και τις επαγγελματικές κατηγορίες, όπως συμβαίνει και με τις κατηγορίες κατά φύλο, ηλικία και εθνική προέλευση.

Οι πρώτοι γιορτασμοί της εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα

Το γεγονός έχει ελάχιστα καταγραφεί στην ιστοριογραφία του εργατικού μας κινήματος και εντάσσεται στις γενικότερες διεργασίες της τελευταίας δεκαετίας του 19ου αιώνα, με την έξαρση των εθνικισμών παντού της Ευρώπης και τη συνακόλουθη στα δικά μας ένταση του πολιτικού μύθου της Μεγάλης Ιδέας.

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ

Δόντια   Οἱ ἄγγελοι δέν ἔχουν δόντια Στό σαλόνι τῆς ὀδοντιάτρου ἐπί πτερύγων θηλάζουν ἤδη στό γάλα τῆς νάρκωσης τό θαῦμα τῶν ἐξαγωγῶν μιᾶς χώρας χωρίς ΑΕΠ   ...

Πρώτη Μαΐου

Δεν ήξερε πώς είχε βρεθεί εκεί, δεν ήξερε πώς έχασε αυτούς που αγάπησε. Μόνο ένας άγγελος κλέφτης ερχόταν να του σημάνει το τέλος που θα ’ρχόταν. Ένα τραγούδι για την Γκέρνικα σκέφτηκε, μιας και βρισκόταν κοντά της. Ένα τραγούδι για τους πατέρες και της μητέρες της Διεθνούς Ταξιαρχίας.

21η Απριλίου: Μισό αιώνα μετά

Ένα χθες που φαντάζει όχι απλά οριστικά τελειωμένο και αποενοχοποιημένο αλλά, στα χρόνια της πολύπλευρης κρίσης που βιώνουμε, προβάλλει σε τμήματα του πληθυσμού και με μια εξιδανικευτική μορφή...

Η ελληνική μεταπολίτευση στον ισπανικό Τύπο

Τα σημαντικότερα γεγονότα υπήρξαν η νομιμοποίηση του ΚΚΕ τον Σεπτέμβριο του 1974, οι εκλογές του Νοεμβρίου, το δημοψήφισμα για τη μορφή του πολιτεύματος τον επόμενο Δεκέμβριο και η έγκριση του νέου συνταγματικού κειμένου τον Ιούνιο του 1975.

Η παράδοση και το πνεύμα της εποχής

Για να καταλάβουμε καλά αυτή τη συγχρονία παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος, πρέπει να σκεφτούμε ότι η παράδοση είναι όπως ένα δέντρο: οι ρίζες βρίσκονται βαθιά στο μακρινό και προ-ιστορικό παρελθόν, ο κορμός είναι ολόκληρη η ιστορία αυτού του παρελθόντος, τα κλαδιά, τα τελευταία κλαδιά είμαστε εμείς, και μπορούμε να ανθίσουμε...

Καβαφικοί απόηχοι, σημερινά προτάγματα

Τι απέμεινε από εκείνη τη λαμπρή προγονική γενιά στον σύγχρονο «Ρωμιό»; Το Μέμνησο είναι μια προστακτική εις εαυτόν ή προς εμάς όλους του Νεοέλληνες και συγχρόνως είναι μια πληγή, μια υπόδειξη του σημείου που η μνήμη στάζει αίμα. Κι εκεί ο «Ρωμιός» πρέπει να θυμηθεί ποιος είναι, τι είναι και τι Θεό πιστεύει, αν πιστεύει, δηλαδή. Μέμνησο, σαν επιτάφια υπόμνηση...

Μια εθιμοτυπική επίσκεψη στο Σπουδαστικό Τμήμα της Ασφάλειας

Θυμόμουν στο σχολείο, στο Χαλάνδρι, τον δάσκαλό μου, τον πατέρα του Γιάννη Καλιόρη, να μας λέει ότι η γενιά του είχε κάνει τα περισσότερα διαβάσματά της στα χρόνια της Κατοχής, και δεν πίστευα ότι μπορεί τα πράγματα να κάνουν τον κύκλο τους και να έρχονται πάλι εποχές στις οποίες θα είμασταν σχεδόν ταγμένοι να κάνουμε περίπου το ίδιο με τους μεγαλύτερους!

Οι κληρονόμοι του Καβάφη

Προσυπογράφω λοιπόν και τη θέση του Θεοδωρόπουλου: «Το υλικό σώμα του αρχείου ανήκει στη Στέγη. Τα πνευματικά του δικαιώματα, όμως, ανήκουν στους μελετητές, και κατ’ επέκταση στους αναγνώστες. Είναι η διαφορά ανάμεσα στα μάρμαρα των ερειπίων και στα πνευματικά τους δικαιώματα.»

Αδαμάντιου Κοραή, Διάλογος περί του εν Ιεροσολύμοις αγίου φωτός

Οι ερωταποκρίσεις, στις οποίες κλιμακωτά στοιχειοθετούνται ιστορικά και λογικά επιχειρήματα, δίνουν μια ιδέα για το ανερχόμενο τότε θετικό πνεύμα («νέα μέθοδος»), και κυρίως για τον ανατρεπτικό Κοραή, την ευστοχία και τη μεθοδική θεμελίωση του λόγου του αλλά και το μένος της αντίδρασης που ξεσήκωσε -με παρέμβαση του Πατριαρχείου ακυρώθηκε το μνημόσυνο της 7ης Ιουλίου 1833 στην Πόλη, στο ναό της χιώτικης κοινότητας Αγίου Ιωάννη, μετά το θάνατό του (6 Απριλίου).

Προς μια ιστορία για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη: Από το θεσμικό, στο αντιθεσμικό και το εξωθεσμικό, Μέρος Β'

Ελλείψει άλλων θεσμών όπως ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης, στοχευμένης πολιτισμικής πολιτικής ή ενός ερευνητικού κέντρου, ο λόγος σχετικά με την σύγχρονη ελληνική παραγωγή καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό από την αγορά, από τις γκαλερί, από ιδιωτικούς φορείς και διαχύθηκε στα μεσαία στρώματα και την ανερχόμενη νέα αστική τάξη από θεσμούς όπως το ΔΕΣΤΕ και η Art Athina.

Σπουδή στο θέμα της Ελευθερίας

Ανάμεσα στα βιβλία της, ξεχώρισα ένα μικρό -τέλειο, όμως, σε συνοχή και αρτιότητα- δοκίμιο με τον τίτλο Σπουδή πάνω στο θέμα της ελευθερίας, που γράφει η Έλλη Παππά για να δείξει ότι η ελευθερία είναι όρος θεμελιώδης, χωρίς τον οποίο δεν μπορεί να υπάρξει αλήθεια ούτε δικαιοσύνη.

Σταδίου και Talbot γωνία

8 Φεβρ. Της Ιφιγένειας που ανεβαίνει συνεχώς προς το άπειρο Τάκης Σινόπουλος   Δρόμο δρόμο διάβαινα του Οδυσσέα την πόλη ότι «είδεν άστεα και νόον έγνω» το...