Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Για τα ονόματα του κομμουνισμού

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΟΥΡΤΟΥΝΗ* Το νέο βιβλίο του Αριστείδη Μπαλτά είναι μια θεωρητική και πολιτική παρέμβαση, κρίσιμη και ζυγιασμένη, στον καιρό της και στη συγκυρία της. Είναι όμως και σε μεγάλο...

Εξορύξεις υδρογονανθράκων στην αμόλυντη Ήπειρο: να τις πάρει το ποτάμι;

Του Ρήγα Τσιακίρη* Το πρώτο μαζικό και ευφάνταστο συλλαλητήριο ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων στην Ελλάδα έγινε την Παρασκευή 1 η Ιουνίου 2018 και συνοδεύτηκε με πορεία 2000 περίπου...

Σκέψεις για το Ονόματα του Κομμουνισμού

- Και τώρα, τί να κάνουμε; Σήμερα, την απάντηση δεν μας τη δίνει ο Λένιν αλλά ο Φρόιντ. Η μελαγχολία, λέει ο Φρόιντ, είναι κακός σύμβουλος όταν το υποκείμενο προσκολλάται στο όνομα του χαμένου...

Τα κεφάλια κάτω

Του Αδάμ Γιαννίκου Πριν από δύο χρόνια, στις 8 Μαρτίου, ένας εννιάχρονος μαθητής στην πόλη Ταϊτσόου της ανατολικής Κίνας έγραψε μια έκθεση στο σχολείο, η οποία απέσπασε την προσοχή...

H αυτονομία στην παιδεία ως οφθαλμαπάτη και παγίδα

Οι αλλαγές στο ρυθμιστικό πλαίσιο και το περιεχόμενο της εκπαίδευσης είναι ένα φαινόμενο σύνηθες στις σύγχρονες κοινωνίες. Οι νέες νομοθετικές ρυθμίσεις και οι αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών θεωρούνται ως η αναγκαία προσαρμογή στη μεταβολή των πραγματικών συνθηκών...

H δύναμη της ισλανδικής μοναξιάς

Τον Απρίλιο του 2010, οι στάχτες ενός ισλανδικού ηφαιστείου του οποίου το όνομα κανείς δημοσιογράφος στον υπόλοιπο κόσμο δεν μπορούσε να προφέρει –Eyjafjallajökull– απλώθηκαν σε όλη τη Βόρεια Ευρώπη και τον Βόρειο Ατλαντικό με αποτέλεσμα ένα άνευ προηγουμένου αεροπορικό...

Killing in the name of

Πριν λίγες μέρες βρέθηκα σε ένα φιλικό σπίτι, με ως επί το πλείστον άγνωστα σε μένα άτομα. Κάποια στιγμή, στο πλαίσιο μιας περί ανέμων και υδάτων συζήτησης, αναφερθήκαμε με μια φίλη στο πανέξυπνο βιντεάκι (https://goo.gl/tEB6LJ) του Αιμόφιλου Τ. Ινφλουέντζα με τη στρατιωτική μπάντα...

Αποχαιρετισμός

Με το σημερινό φύλλο, η Συντακτική Ομάδα που έβγαζε τα «Ενθέματα» τα τελευταία χρόνια (ο Μάνος Αυγερίδης, η Μαρία Καλαντζοπούλου, η Ιωάννα Μεϊτάνη, και ο επιμελητής Στρατής Μπουρνάζος) σας...

Η καθημερινότητα ανάμεσα σε Eurogroup και Mνημόνια

Τα τρία Mνημόνια, δυο με τη Δεξιά και ένα με την Αριστερά και τα δεκάδες eurogroup εισέβαλαν με βίαιο τρόπο στη ζωή μας, την άλλαξαν και εγκατέστησαν μια αέναη αβεβαιότητα και αγωνία για το αύριο. Τα καθημερινά ερωτήματα πότε θα βρω δουλειά, κρεβάτι στην εντατική για τη μάνα μου...

Μια άλλη επιστημονική εκπαίδευση είναι δυνατή

Αφορμή για τις σκέψεις που ακολουθούν είναι η προετοιμασία για τη διοργάνωση ενός μεγάλου συνεδρίου που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο στο Μαράσλειο Διδασκαλείο. Το θέμα του συνεδρίου είναι η συμβολή της Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Επιστημών στη διδακτική των Φυσικών Επιστημών...

Μια θάλασσα πλατιά

...Τιμή δεν έχει κι η τιμή. Γιατί ήταν τιμή μου η αναπάντεχη πρόταση από τον Στρατή, το καλοκαίρι του '10, να γίνω μέλος της ομάδας των «Ενθεμάτων» της Αυγής. Με κολάκεψε και τη δέχτηκα όχι από φιλαυτία, και όχι μόνο γιατί είχα εμπιστοσύνη στον Στρατή, που τότε ακόμη λίγο τον ήξερα...

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

Πόσο καιρό θα ζήσουμε σ’ αυτά τα βρώμικα σπίτια; Περάσανε τα χρόνια ή μήπως κάνω λάθος; Και όλα μέρα με τη μέρα γίνονται περισσότερο δύσκολα και τα σκυλιά μυρίζουνε...

Νεοφιλελευθερισμός δεν είναι μόνο οι ιδιωτικοποιήσεις

Όπως ακριβώς η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 έφερε στο φως όλα τα προβλήματα του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος και ταυτόχρονα πυροδότησε «παραδόξως» την πιο επιθετική φάση επιβολής του, έτσι και η «ελληνική» (και εσχάτως η προσφυγική) «κρίση» φέρνει μεν στο προσκήνιο...

Πάρε τη λέξη μου

Σε τούτο, το τελευταίο μου κείμενο στα «Ενθέματα» θέλω να μιλήσω επί του προσωπικού. Να πω γιατί απόφασή μου να παραιτηθώ από την Αυγή και να γυρίσω στην παλιά μου δουλειά, τις διορθώσεις βιβλίων, είναι, για μένα, μια απόφαση δύσκολη, στενάχωρη, αλλά και λυτρωτική...

Στον κήπο του Ντεμπυσσύ

Ο καιρός του κήπου έχει φτάσει όταν την Πέμπτη το απόγευμα κοιτάζεις από το παράθυρο και ξαφνικά είναι ακόμα μέρα. Πάντα αναρωτιέσαι πού να βρίσκεται ο κήπος τον υπόλοιπο καιρό, αλλά πάντα λες «ας το ψάξω μια άλλη φορά», γιατί τώρα αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να πάρεις...

Τελευταία πράξη

Εν αρχή ήν το εν αγνοία μου ανεκτίμητο «προξενιό» που μου έκανε η Κατερίνα, μια καλή μας φίλη και άξια προκάτοχος Ενθεματίστρια. Μετά ήρθε η οικειότητα της παιδιόθεν γνωριμίας με τον Στρατή. Παράλληλα, κόχλαζε ο ανυπόκριτος θαυμασμός μου...

Το φως που καίει

H στιγμή της άφιξης του αεροσκάφους της Πολεμικής Αεροπορίας που μεταφέρει το Άγιο Φως στην Αθήνα συμπυκνώνει το αδιέξοδο με το οποίο είμαστε αντιμέτωποι: πλέον έχουμε συνηθίσει ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Το στρατιωτικό άγημα, το κόκκινο χαλί, η παρουσία των κυβερνητικών εκπροσώπων...

Το όγδοο χρώμα

Στον Δισκόκοσμο, τον κόσμο που δημιούργησε ο Τέρι Πράτσετ στην ομώνυμη σειρά βιβλίων φαντασίας, το όκτρινο αποτελεί το όγδοο χρώμα του φάσματος, το βασικό χρώμα μπροστά στο οποίο όλα τα υπόλοιπα «είναι απλά σκιές που διαγράφονται στον συνηθισμένο τετρασδιάστατο χώρο». Το όκτρινο...