Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Α -

ΚΥΡΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑΑ -ΥΠΟΕΝΟΤΗΤΕΣAnne GallagherAnne VignaNiko AgoΆλεξ ΒιτάλΆτκινς ΡάλφΑβδελά ΈφηΑβδουλέλης ΝικήταςΑβραάμ ΑνδρέαςΑγάθος ΘανάσηςΑγαθοπούλου ΕιρήνηΑγαπίου ΓιώργοςΑγγέλη ΕλευθερίαΑγγέλης ΓιάννηςΑγγέλης ΓιώργοςΑγγελάκη - Ρουκ ΚατερίναΑγγελής ΒασίληςΑγγελίδης ΜανόληςΑγγελόπουλος ΑνδρέαςΑγγελόπουλος ΒένιοςΑγγελόπουλος ΓιώργοςΑγγελόπουλος ΠάνοςΑγοραστάκης ΓιώργοςΑγραφιώτης MιχάληςΑγτζίδης ΒλάσηςΑδαμόπουλος ΘεμιστοκλήςΑθανίτη ΌλγαΑθανασίου ΑθηνάΑθανασίου ΘανάσηςΑθανασίου ΚώσταςΑθανασίου ΝάσοςΑθανασίου ΣάββαςΑθανασιάδης ΘάνοςΑθανασιάδου ΜυρσίνηΑθηνά ΖάουραΑικατερινάρη ΕυδοκίαΑικατερινάρης Γιάννης ΚύρκοςΑκριώτης ΓιώργοςΑκριώτου ΔήμητραΑκύλα ΈλεναΑλαβάνος ΓιάννηςΑλαβέρα ΡούλαΑλαρκόν ΡικάρντοΑλβανού ΜαρίαΑλεβιζόπουλος ΓιώργοςΑλεξάκης ΒασίληςΑλεξάνδρου ΠαρασκευήΑλεξίου ΒασίληςΑλεξίου ΓιάννηςΑλεξίου ΔημήτρηςΑλεξίου ΝίκοςΑλεξανδρής ΣαράντοςΑλεξιάδης ΤρύφωναςΑλεξοπούλου ΠόπηΑλεξοπούλου ΧριστίναΑλεξόπουλος ΔημήτρηςΑλιβιζάτος ΝίκοςΑλιφέρης ΓιώργοςΑλληλεγγύη για όλουςΑλμπάνης ΓιάννηςΑλμπάντης ΘανάσηςΑλτινόγλου ΔημήτρηςΑλφιέρη ΣτέλλαΑμανατίδης ΓιάννηςΑμπίντ ΣάμιΑμπατζοπούλου ΦραγκίσκηΑμπρόζ Έβανς Πρίτσαρντ (The Daily Telegraph)Αναγνωστάκης ΔημήτρηςΑναγνωστοπούλου ΣιαΑναγνωστόπουλος ΒασίληςΑναγνωστόπουλος ΜπάμπηςΑναγνωστόπουλος ΣταύροςΑναγνωστόπουλος- Παπαδάτος ΔημοσθένηςΑναστασιάδης ΗλίαςΑναστασιάδης ΜανόληςΑναστασιάδου ΡόνιαΑναστασόπουλος ΔημήτρηςΑναστασόπουλος ΣτέλιοςΑναστόπουλος ΣτέλιοςΑναστόπουλος ΤάσοςΑνδρέου ΑριστοτέληςΑνδρεάδης ΓιάγκοςΑνδρεαδάκη ΑναστασίαΑνδρεδάκης ΝίκοςΑνδρειωμένος ΓιώργοςΑνδριοπούλου ΕλένηΑνδρονίδης ΣίμοςΑνδρουλιδάκης ΓιάννηςΑνθής ΜιχάληςΑννίτας ΔεκαβάλλαΑντωνάκης ΝώνταςΑντωνίου ΧρήστοςΑντωνοπούλου ΡάνιαΑντωνούδης ΑπόστολοςΑντύπα ΜαρίαΑξελός ΛουκάςΑξελός ΡήγαςΑπανωμεριτάκης ΝίκοςΑποστολάκη ΕύηΑποστολίδης ΑντώνηςΑποστολίδης ΓιάννηςΑποστολίδης ΗλίαςΑποστόλου ΒαγγέληςΑποστόλου ΓιώργοςΑπότσος ΠέτροςΑράβου-Παπαδάτου ΣοφίαΑρανίτου ΒάλιαΑραχωβίτης ΣταύροςΑρβανίτη - Σωτηροπούλου ΜαρίαΑρβανίτης ΚώσταςΑρβανίτης ΝίκοςΑργείτης ΓιώργοςΑργυράκη ΗρώΑργυρίου ΑργύρηςΑργυρός ΚώσταςΑργύρη ΆρτεμηΑριστηνός ΓιώργοςΑρμάος ΔημήτρηςΑρνέλλου ΔάφνηΑρνέλλου ΛήδαΑρναούτογλου ΓιώργοςΑρσένης ΓεράσιμοςΑρσένης ΚρίτωνΑρσένης ΣπύροςΑρσενίου ΕλισάβετΑρτινός ΑποστόληςΑρχοντόπουλος ΓιώργοςΑρώνης ΠαναγιώτηςΑσβεστάς ΆρηςΑσδραχάς ΓιάννηςΑσδραχάς ΣπύροςΑσημακόπουλος ΒασίληςΑσημακόπουλος ΔημήτρηςΑσκούνη ΝέλληΑσπιώτης ΚώσταςΑσπρογέρακα ΤζέλαΑυγερίδης ΜάνοςΑυγερινού-Κολώνια ΣοφίαΑυγερινός ΑριστείδηςΑυγερινός ΤζανέτοςΑυγουστάκη ΕλένηΑυδίκος ΕυάγγελοςΑυλωνίτου ΕλένηΑχείμαστος ΜύρωνΑχνιώτης ΚωστήςΑχτσιόγλου ΈφηΑϊβαλής ΟδυσσέαςΑϊδίνης ΜένιοςΑϋφαντής ΓιώργοςΒρ. ΑνεμοδουράΒρ. Ανεμοδούρα

Αρβανίτη - Σωτηροπούλου Μαρία

Ώς πότε;

Την ώρα που εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων στον κόσμο πεινούν, τα πυρηνικοκάτοχα κράτη ξοδεύουν καθημερινά 300 εκατομμύρια δολάρια για τα πυρηνικά τους όπλα. Η παραγωγή, η φύλαξη και ο εκμοντερνισμός τους αφαιρούν πολύτιμους πόρους από την Υγεία, την Παιδεία, την κλιματική αλλαγή...

Μάθημα Καλλιγραφίας σε έναν κόσμο αστραπών

Χιλιάδες χρόνια μετά, στο μάθημα Καλλιγραφίας αντιγράφαμε κάποιο κείμενο με πένα που βουτούσαμε εκνευριστικά συχνά στο μελάνι, την εποχή που ήδη είχε ανατείλει η αυτοκρατορία των στυλό. Δεν καταλαβαίναμε την αξία του κειμένου, δεν το διαβάζαμε καν. Θα μπορούσε να είναι από τη Βίβλο ή τους κλασικούς, λίβελος, ραβασάκι ή συνταγή μαγειρικής.

31 χρόνια από το Τσερνόμπιλ

Οι επιπτώσεις από το Τσερνόμπιλ εξακολουθούν να προκαλούν θύματα και θα συνεχίσουν για τουλάχιστον 60 χρόνια, όσο θα εξακολουθεί να ακτινοβολεί το καίσιο, που αυτή τη στιγμή περιέχεται σε αυξημένες ποσότητες στα τρόφιμα όλης της Ευρώπης και θα αυξηθεί από το συνεχιζόμενο fall out της Φουκουσίμα

Με τη βεβαιότητα της Ανάστασης

Κατάλοιπα του παρελθόντος θεμελιώνουν τον κοινό εορτασμό της άνοιξης από τις μονοθεϊστικές θρησκείες αντικαθιστώντας την ανθρωποθυσία του Ισαάκ με τον αποδιοπομπαίο τράγο που γίνεται θεληματικά σαν Ιφιγένεια αμνός ο αίρων τας αμαρτίας του κόσμου, αρνάκι στη σούβλα και κόκκινο αυγό στα μοσχοβολιστά περβόλια που στήνουμε τα γιορτινά συμπόσια.

Στρατιωτικές δαπάνες

Η UNICEF δηλώνει φέτος ότι πέντε στα έξι παιδιά κάτω των δύο ετών σε αναπτυσσόμενες χώρες δεν σιτίζονται κανονικά, κινδυνεύοντας από μη αναστρέψιμη διανοητική και σωματική βλάβη. Στην πρωτεύουσα του καπιταλισμού, τις ΗΠΑ, 16 εκατομμύρια παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, αριθμός που έχει σχεδόν διπλασιαστεί απ' όταν ξεκίνησε η ύφεση, το 2007.

Επιστρέφοντας στις Σολωνικές αλήθειες

Αλήθεια, από το στερητικό άλφα και τη λήθη, είναι αυτό που δεν μπορείς να ξεχάσεις. Με την αρχαιοελληνική έννοια, το αντίθετο της αλήθειας ποτέ δεν είναι το ψέμα (που είναι η σκόπιμη διαστρέβλωση μιας αλήθειας) αλλά πάντα μια άλλη αλήθεια.

Οι Στόχοι του ΟΗΕ για καλή υγεία και ευημερία για όλους

Σήμερα -περισσότερο από ποτέ- ο πόλεμος απειλεί την επιβίωση, όχι μόνο του ανθρώπου, αλλά και ολόκληρου του πλανήτη. Και δεν είναι μόνο τα πυρηνικά όπλα, που όχι μόνο εξακολουθούν να επιτρέπονται, αλλά και αναβαθμίζονται.

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει

Και να ’μαστε ξανά στην εθνική γιορτή μας. Και τι καινούργιο θα μπορούσε ν’ ακουστεί; Τα ίδια κάθε χρόνο. Ελευθερία ή θάνατος και Σούλι και Γραβιά και Κολοκοτρωναίοι και Καραϊσκάκηδες και Φιλική...

Μισθοφόροι και παιδιά - στρατιώτες

Η χρήση μισθοφόρων είναι πολύ παλιά και με ιστορική συνέχεια. Μην ξεχνάμε ότι το σημαντικότατο ιστορικό σύγγραμμα του Ξενοφώντος «Κύρου ανάβασις» περιγράφει την -μετά τον θάνατο του Κύρου- περιπετειώδη επιστροφή των Μυρίων. Και ενώ ο Ξενοφών παρουσιάζει τα βάσανα των μισθοφόρων, η Ιστορία έχει αποδείξει επανειλημμένα τις συνέπειες που προκύπτουν στους μισθωτές τους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το 241 π.Χ., όταν οι Καρχηδόνιοι δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τους μισθοφόρους τους με αποτέλεσμα τον τριετή αιματηρότατο πόλεμο, που έληξε με νίκη του Αμίλκα.

Θυσία στον Μινώταυρο της ασφάλτου

Μάθαμε να θεωρούμε φυσιολογικές αυτές τις απώλειες και νομίζουμε ότι προφυλασσόμαστε αγοράζοντας νέα «ασφαλέστερα» οχήματα, κρεμώντας φυλαχτά στον καθρέφτη και καλώντας τον παπά να τα αγιάσει. Αντιμετωπίζουμε τα τροχαία σα να 'ναι φυσικό φαινόμενο, αν και έχει παγκοσμίως αποδειχθεί ότι η οδική συμπεριφορά διδάσκεται και η ασφάλεια είναι εφικτή. Το γεγονός ότι απόλυτη ασφάλεια δεν υπάρχει στους δρόμους (όπως και σε οτιδήποτε στη ζωή) δε μας απαλλάσσει από την ευθύνη.

Ρατσισμός στη χώρα του Ξένιου Δία

Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι εμείς, οι καθαρόαιμοι Έλληνες, απόγονοι ενός λαμπρού πολιτισμού, δεν έχουμε καμία απολύτως σχέση με αυτό το φαινόμενο. “Η Ελλάδα σαν γέφυρα πολιτισμών πάντα αποδεχόταν τη διαφορά” μαθαίναμε στα σχολειά μας. Την ίδια, βέβαια, στιγμή οι Τσιγγάνοι παρέμεναν στο περιθώριο... Ρατσιστές εμείς; Γιατί; Μήπως δεν συμπαρασταθήκαμε στους Εβραίους τότε που σαν τα πρόβατα τους μάντρωναν οι ναζί;

Νέα ιστορική απόφαση για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων στον ΟΗΕ

Η ψηφοφορία έγινε (έπειτα από επανειλημμένες αλλαγές της ημερομηνίας λόγω της γραφειοκρατίας στον ΟΗΕ και της πίεσης των ΗΠΑ σε χώρες για να αποσύρουν τη στήριξή τους στο συγκεκριμένο ψήφισμα) σκόπιμα αργά τη νύχτα και ενώ αρκετές διπλωματικές αποστολές είχαν ήδη κλείσει για τα Χριστούγεννα.

Το χριστουγεννιάτικο δένδρο

Παρά την οικονομική κρίση, και φέτος όλα τα σπίτια διακοσμήθηκαν γιορταστικά. Παρά την προπαγάνδα υπέρ του «χριστουγεννιάτικου καραβιού», η εικόνα του δένδρου κυριαρχεί στη γιορτινή εικονογραφία....

Το αόρατο χρήμα

Από τα μέσα του 20ού αιώνα, που ανακαλύφθηκε η αντιστοιχία σε χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας (fiat money), το χρήμα αντιστοιχεί σε αέρα κοπανιστό, που αντικατοπτρίζει την «ψυχολογία» του Χρηματιστηρίου. Όχι ότι το χρυσάφι ήταν πιο βρώσιμο σε περιόδους κρίσης. Οι αρχαίοι πρόγονοι το ήξεραν καλά, γι' αυτό και ελληνικό χρυσό νόμισμα πρωτοεμφανίστηκε το 390 π.Χ. επί Φιλίππου Β'. Μέχρι τότε ο χρυσός χρησιμοποιήθηκε μόνο σε ναούς, τάφους και κοσμήματα, ενώ τα νομίσματα κατασκευάζονταν με χαλκό και σίδηρο, μέταλλα δηλαδή ισχυρά, αφού μ' αυτά φτιάχνονταν και τα όπλα.

Φεύγοντας τη σωστή στιγμή

“Μηδένα προ του τέλους μακάριζε” έλεγε ο Σόλων. Και ο Φιντέλ Κάστρο δίκαια είναι μακαριστός, αφού έζησε μια γεμάτη ζωή και είδε τα οράματά του να επιβιώνουν. Παρά τις άπειρες απόπειρες κατά της...

Η ουτοπία της ελευθερίας

«Δεν πιστεύω σε τίποτα. Δεν ελπίζω σε τίποτα. Είμαι ελεύθερος» έχει γραφτεί στον τάφο ενός από τους πιο διάσημους Έλληνες συγγραφείς, του Νίκου Καζαντζάκη. Ποιος όμως μπορεί να πει ότι κατάφερε να...

Αναζητώντας νέες μορφές πάλης

Η έλλειψη μαζικότητας ισχύει πλέον για κάθε μορφή διεκδίκησης. Οι πορείες και συγκεντρώσεις έχουν εκφυλιστεί (εκτός από τους στρατευμένους μάχιμους ΚΚΕ). Οι απεργίες αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές για τα συμφέροντα των εργαζομένων, προκαλούν δυσφορία στους ήδη ταλαιπωρημένους πολίτες, ενώ υπάρχει καχυποψία ότι επικροτούνται από τις κυβερνήσεις επειδή κόβεται το μεροκάματο.

Ξανά για το Πολυτεχνείο

Ταυτίζουμε το Πολυτεχνείο με την πτώση της χούντας ξεχνώντας ότι δυστυχώς δεν αρκεί μια ενθουσιώδης στιγμή για ν' αναστρέψει την ιστορική πορεία. Η χούντα έπεσε από το βάρος των ίδιων της των ανομιών και πληρώσαμε για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας με πολύ ακριβό νόμισμα. Η διχοτόμηση της Κύπρου γκρέμισε τη δικτατορία. Το Πολυτεχνείο δεν ήταν παρά το σκαρφάλωμα στο κοντάρι κάποιων γενναίων Σολωμών, που έπεσαν νεκροί από τα πυρά της βίας.

Με τι ψηφίζουμε τελικά;

Με τι ψηφίζουμε τελικά; Με το μυαλό ή το συναίσθημα, με το χέρι δαγκωτό ή με τα γεννητικά μας όργανα; Επειδή ο υποψήφιος είναι ωραίος, χαμογελαστός, γυναίκα, μαύρος, Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός, από τον τόπο μας ή από τον χώρο εργασίας μας, επειδή μας κάνει τα ρουσφέτια, επειδή μας τάζει τον ουρανό με τ’ άστρα κι έπειτα διαψεύδει κάθε μας ελπίδα;


Ραδιόφωνο