Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Κοινωνική Κουζίνα "Ό Άλλος Άνθρωπος": Δεν δεχόμαστε μια Ευρώπη του κανιβαλισμού

Η ψυχή της Κοινωνικής Κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος», ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος, εξηγεί στο Κόκκινο Ρόδου και την Πόλυ Χατζημάρκου τους λόγους που δεν παρέλαβε (παρόμοια με το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού) το βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη 2015.

Η ψυχή της Κοινωνικής Κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος», ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος, εξηγεί στο Κόκκινο Ρόδου και την Πόλυ Χατζημάρκου τους λόγους που δεν παρέλαβε (παρόμοια με το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού) το βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη 2015.

«Να είμαστε όλοι μια παρέα, μια αγκαλιά, μια γροθιά» λέει η ψυχή της Κοινωνικής Κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος», ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος που τέσσερα χρόνια τώρα μαγειρεύει και κάνει το φαγητό τον συγκολλητικό ιστό για επικοινωνία και αλληλεγγύη ανάμεσα στους ανθρώπους. Επέστρεψε πριν λίγες μέρες από τη Μυτιλήνη - ενάμιση μήνα πέρασε εκεί, μεταφέροντας την εμπειρία του σε αλληλέγγυους και εθελοντές οι οποίοι δημιούργησαν κοινωνική κουζίνα στο νησί-.

Ο κ. Πολυχρονόπουλος μας εξηγεί τους λόγους που δεν παρέλαβε (παρόμοια με το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού) το βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη 2015.

«Τι πάει να πει ‘Ευρωπαίος πολίτης'; Δηλαδή οι άλλοι δεν είναι άνθρωποι; Εξ ορισμού, σε κάνει να το απορρίψεις. Από την άλλη, να δεχθούμε βραβείο από μια Ευρωπαϊκή Ένωση, κράτη της οποίας φέρονται στους ανθρώπους σαν να είναι γουρούνια, π.χ. η Ουγγαρία που πετάει τα ψωμιά και σκοτώνονται οι άνθρωποι να πάρουν ένα καρβέλι;  Ή που αρχηγοί κρατών λένε ότι θα δεχθούν π.χ. 20.000 πρόσφυγες μόνο από τη Συρία ενώ στη Μυτιλήνη έχουν περάσει 200.000 άτομα μέσα σε 2 μήνες;

Οι άλλοι δεν είναι άνθρωποι, δεν είναι πρόσφυγες; Ή ξεχνούν ότι στο Αφγανιστάν έχει τόσα χρόνια πόλεμο; Δεν τη δέχομαι αυτή την Ευρώπη του κανιβαλισμού και της λιτότητας. Θέλω την Ευρώπη της αγάπης, του σεβασμού, της αλληλεγγύης και του πολιτισμού. Υπάρχει και αυτή η Ευρώπη, τέσσερα χρόνια τώρα κοινωνική κουζίνα τη βλέπω καθημερινά, τη βλέπω όταν, για παράδειγμα, τουρίστες από όλο τον κόσμο που ήρθαν στη Μυτιλήνη, είδαν την κατάσταση, παράτησαν τις διακοπές τους και ήταν στο πλευρό μας σε καθημερινή βάση.
Ήρθε ένα παιδάκι 12 χρονών και μου έφερε μια ζωγραφιά, ήταν μια βάρκα στη θάλασσα με κόκκινο τον πάτο, τη μαμά και ένα παιδάκι με σηκωμένα χεράκια και ένα μωρό να κείτεται νεκρό στη θάλασσα και πάνω δεξιά μια νεκροκεφαλή. Για ποια Ευρώπη μιλάμε;"
 

"H Κοινωνική Κουζίνα είναι φαγητό για όλους. Δεν εννοούμε συσσίτιο.  Το φαγητό είναι το μέσο για να έρθουν πιο κοντά οι άνθρωποι. Δε μας ενδιαφέρει η θρησκεία, η εθνικότητα, η κοινωνική θέση και τάξη. Αυτό που λείπει και είναι το πιο σημαντικό είναι η μεταξύ μας, πραγματική, επικοινωνία, να ενωθούμε και να δούμε τα ΄θέλω' όλων μας. Τι να κάνω τα ατομικά μου ‘θέλω' όταν δίπλα μου είναι εκατό άτομα και πεινάνε, είναι δυστυχισμένοι; Είμαστε διαφορετικοί αλλά είμαστε ίσοι…».

Δείτε όλα τα σχόλια