Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ένα δεικτικό σχόλιο για τη διαχρονία του ακατανόητου κακού

Ο Σολωμός έγραψε το μοναδικό του πεζό βλέποντας τις προσφυγοπούλες από το πολιορκημένο Μεσολόγγι να ζητιανεύουν τρόφιμα και χρήματα για τους έγκλειστους άνδρες τους και να αντιμετωπίζουν τη βία, την προσβολή και την ταπείνωση από μια δύσμορφη, δαιμονική γυναίκα, τη Γυναίκα της Ζάκυθος

Ο Σολωμός έγραψε το μοναδικό του πεζό βλέποντας τις προσφυγοπούλες από το πολιορκημένο Μεσολόγγι να ζητιανεύουν τρόφιμα και χρήματα για τους έγκλειστους άνδρες τους και να αντιμετωπίζουν τη βία, την προσβολή και την ταπείνωση από μια δύσμορφη, δαιμονική γυναίκα, τη Γυναίκα της Ζάκυνθος. Δανείστηκε το προσωπείο του Αγίου Διονυσίου, προκειμένου να κοιτάξει στα μάτια το κακό. Μέσα από τα μάτια του Άλλου μπορεί και βλέπει την τυφλή και ακατανόητη δύναμη του κακού χωρίς φόβο, κάτι που του προσφέρει τη δύναμη του έλλογου στοιχείου.

Ο Δήμος Αβδελιώδης επέλεξε να μεταφέρει στη θεατρική σκηνή "Τη Γυναίκα της Ζάκυνθος" στην πιο "κακή" εποχή που βιώνει μεταπολιτευτικά η χώρα μας, σε μέρες όπου η μεγάλη κρίση ανασύρει το καλό αλλά και το κάκιστο από τις ψυχές και τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Ωστόσο, η δική του κατάδυση στον σολωμικό κόσμο δεν περιορίζεται σε μια ελεγεία για την αρνητική συμπεριφορά απέναντι στον Άλλο, τον ξένο. Όσοι λίγοι είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τη γενική δοκιμή της Τετάρτης στον χώρο της Πειραιώς 260, στο Φεστιβάλ Αθηνών, που παρουσιάστηκε χθες και παίζεται επίσης απόψε, βρεθήκαμε μπροστά σε μια πολυεπίπεδη ανάγνωση του έργου, σε έναν λόγο που αναβλύζει με απόλυτη καθαρότητα και σε ένα δεικτικό σχόλιο για τη διαχρονία του ακατανόητου κακού, αυτού που σε πείσμα των εποχών στοιχειώνει τη ράτσα μας και αυτού που ανά πάσα στιγμή στοιχειοθετείται εντός μας.

Μια πύλη, με τον άγγελο και τον διάβολο στις δυο πλευρές της, στοιχειοθετεί όλο το σκεπτικό της παράστασης μέσα από το απέριττο σκηνικό, το φιλοτεχνημένο από τη λιτότητα της γάζας και τη δύναμη των φωτισμών. Εκεί στο κέντρο, με τα πόδια καρφωμένα, λες, στο έδαφος, αλλά με όλο το σώμα και τη φωνή να πάλλονται από τη δύναμη του σολωμικού λόγου, η Όλια Λαζαρίδου μας κράτησε καρφωμένους πάνω της αναδεικνύοντας για μια ακόμα φορά το ερμηνευτικό μεγαλείο της. Αυτή η σπουδαία ηθοποιός επαναβεβαιώνει με κάθε αφορμή, κυρίως όμως τώρα στην περίπτωση της συχνά παρερμηνευμένης "Γυναίκας της Ζάκυνθος", ότι η τέχνη δεν είναι περίκλειστος κόσμος, αλλά αλληλοτροφοδοτείται και συνδιαλέγεται σε όλες της τις εκδοχές. Η Όλια δεν περιορίζεται στα εργαλεία που της προσφέρει η υποκριτική, αλλά αναγνώνει τα κείμενα κατ' αρχήν ως έμπειρος αναγνώστης και στη συνέχεια ως έμπειρη ηθοποιός. Αναζητά το μεδούλι τους. Για τούτο και συγκλονίζει τον θεατή.

Αυτή η "χημεία" που συμβαίνει στη "Γυναίκα της Ζάκυνθος", ανάμεσα στο κείμενο, τον σκηνοθέτη και την ηθοποιό, μάλλον είναι δύσκολο να αποδοθεί στο χαρτί και να αποτυπωθεί όλες της τις αποχρώσεις. Αναζητήστε την ίδια την παράσταση όπου κι αν παιχτεί στη διάρκεια του καλοκαιριού. Επαναλαμβάνεται και απόψε στην Πειραιώς 260.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Η κατάντια της Προανακριτικής

Η πλειοψηφία της Προανακριτικής, εγκαταλείποντας κάθε πρόσχημα, θα επιχειρήσει σήμερα να αποκαλύψει την ταυτότητα των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος της υπόθεσης Novartis. Οι μάρτυρες αυτοί έχουν καταθέσει για χρηματισμό πολιτικών προσώπων.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις