Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ώστε θα ήμασταν Συρία;

Είναι ίσως η πρώτη φορά που ο Γιάννης Στουρνάρας εγκαταλείπει το προσφιλές του παράδειγμα της Αργεντινής και καταφεύγει στη... Συρία για να δικαιολογήσει τις μνημονιακές πολιτικές - σοκ

Είναι ίσως η πρώτη φορά που ο Γιάννης Στουρνάρας εγκαταλείπει το προσφιλές του παράδειγμα της Αργεντινής και καταφεύγει στη... Συρία για να δικαιολογήσει τις μνημονιακές πολιτικές - σοκ. "Αν δεν είχαν γίνει όσα έγιναν, σήμερα θα είμαστε... Συρία", δηλώνει στο "Βήμα" όταν ερωτάται για το περιβόητο πλέον λάθος του ΔΝΤ. Ίσως προσδοκά αυτή τη φορά, διά της υπερβολής, να γίνει πιο πιστευτός. Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική.

Ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν από την αρχή από τους πολέμιους του κουρέματος του χρέους, προπαγανδίζοντας στα κανάλια και τον Τύπο της εποχής τη σκληρή πολιτική της λιτότητας, σε πλήρη αντίθεση με το λειψό κεϋνσιανό παρελθόν του. Στην πορεία ανακάλυψε ανάπτυξη 10% του ΑΕΠ αν ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα, παραβλέποντας ότι η μείωση του κόστους των υπηρεσιών δεν σημαίνει αυτόματα και αύξηση της ζήτησης, ιδιαίτερα όταν μειώνονται δραματικά τα εισοδήματα και εκτινάσσονται στα ύψη ανεργία και αβεβαιότητα.

Αυτός δεν ήταν που όταν έπρεπε να εκτιμήσει το βάθος της ύφεσης εξαιτίας της σκληρής λιτότητας, την υποεκτιμούσε, όπως και το ΔΝΤ, ενώ αντιθέτως υπερεκτιμούσε κάθε πρόταση που ακουγόταν για άνοιγμα επαγγελμάτων, μεταρρυθμίσεις, ιδιωτικοποιήσεις και δραστικό περιορισμό του Δημοσίου; Αυτός δεν ήταν ο εμπνευστής του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων-μαμούθ;

Τώρα καλά θα κάνει να εγκαταλείψει τις αμετροέπειες και τους λεονταρισμούς περί Συρίας και ας προχωρήσει επιτέλους σε πραγματική διαπραγμάτευση. Τι διαπραγμάτευση να κάνει, όμως, όταν υπερθεματίζει στα σκληρά μέτρα, υποβαθμίζοντας τις επιπτώσεις τους, ενώ καταφεύγει στη δημιουργική λογιστική προκειμένου να βγουν τα νούμερα και να προπαγανδίσει ως επιτυχημένη την πολιτική του;

Στουρνάρας και Παπακωνσταντίνου έχουν ένα κοινό στοιχείο στις συναντήσεις με την τρόικα. Ο Παπακωνσταντίνου, όταν έπρεπε να διαπραγματευθεί, ζήτησε από την τρόικα "ένα πρόγραμμα" το οποίο εμφάνισε ως πρόγραμμα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ήταν το πρώτο Μνημόνιο. Τόσο απλά. Ούτε για επιπτώσεις άκουγε ούτε για πολλαπλασιαστές. Ο Στουρνάρας σήμερα είναι τροϊκανότερος της τρόικας. Επί δικής του υπουργίας προχώρησαν περισσότερο οι περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών, ενώ ολοκληρώθηκε η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Το χρέος παραμένει ο κυριότερος μοχλός πίεσης για να ελέγχεται το "πειραματόζωον Ελλάς" και να εφαρμόζεται η σκληρή λιτότητα.

Προς Θεού, κύριε υπουργέ, θα στεναχωρήσετε τον κύριο Σόιμπλε; Γίνεται; Δεν γίνεται..

Δείτε όλα τα σχόλια