Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Σταυρόπουλος

Ο Κώστας Σταυρόπουλος μπροστά σε έργο της Βάσως Κατράκη. Στη μεγάλη χαράκτρια άλλωστε αναφέρεται το τελευταίο του βιβλίο, που δεν πρόφτασε να δει στις προθήκες των βιβλιοπωλείων-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΥΓΗΣ

Εδώ και κάποιο καιρό, μετά την τελευταία επίσκεψη στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν, με τρόμαζε η σκέψη ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα έπρεπε να αποχαιρετήσω τον αποθανόντα δάσκαλο

Εδώ και κάποιο καιρό, μετά την τελευταία επίσκεψη στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν, με τρόμαζε η σκέψη ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα έπρεπε να αποχαιρετήσω τον αποθανόντα δάσκαλο. Η βιαιότητα μιας τέτοιας είδησης, η άλλη βιαιότητα του ίδιου του εντύπου για το οποίο σε ελάχιστο χρόνο πρέπει να γράψεις κάτι, δεν σου δίνουν τον χρόνο να πενθήσεις τον χαμένο δάσκαλο. Γιατί, πάνω απ' όλα, αυτό υπήρξε για πολλούς ο Κώστας Σταυρόπουλος. Μας έμαθε ποιο είναι το καθήκον για έναν ιστορικό τέχνης. Καθήκον που πολλές φορές σήμερα λησμονείται. Το καθήκον αυτό ονομάζεται κριτική. Ο ίδιος κάθε στιγμή, μέσα από τις σελίδες της "Αυγής", δεν δίσταζε να ανοίξει μέτωπα στα θέματα που θεωρούσε σημαντικά, εκεί που κάτι ιδιαίτερο διακυβεύοταν για το μέλλον της τέχνης.

Μας έμαθε να διαχωρίζουμε το γεγονός από τον μύθο. Να διαβάζουμε το έργο τέχνης με διπλό τρόπο, ώστε μέσα σε αυτό να αντιλαμβανόμαστε ό,τι είναι κρυμμένο. Να μην πιστεύουμε σε μύθους, ακόμα κι αν αυτοί είναι προσφιλείς στο ευρύ κοινό. Η σύγκρουσή του με τόσες εκδοχές της ελληνικότητας που ο ίδιος θεωρούσε ψευδείς αποδεικνύει το γεγονός. Δεν δείλιασε μπροστά στις πίστεις του κοινού νου. Ο ιστορικός τέχνης, ο κριτικός των μορφών, όπως θα τον αποκαλούσε ο ίδιος, έπρεπε να μάθει να είναι μόνος όσο άλλωστε μόνος είναι όταν παρατηρεί το έργο τέχνης ή όταν αρχίζει να γράφει. Δεν είναι το πρόσωπο των κοσμικών κύκλων. "Η κριτική είναι πολεμική", έλεγε. Αυτό είναι το αίτημα που μία μεγάλη παράδοση τεχνοκριτικών, από τον Μπωντλέρ μέχρι τον Κριστιάν Ζερβό, ακολούθησε. Και αυτήν την παράδοση εκπροσώπησε μέχρι το τέλος ο Κώστας Σταυρόπουλος. Έφυγε από τη ζωή προχθές το βράδυ, στα 81 του χρόνια. Η κηδεία του δεν είχε οριστεί έως αργά χθες το βράδυ.

Προφανώς το καθήκον δεν τελειώνει εδώ. Ο δάσκαλος μπορούσε να διακρίνει, να ορίσει κατευθύνσεις είτε αναφερόταν στο μεμονωμένο έργο ενός καλλιτέχνη, είτε στην πορεία της ίδιας της τέχνης. Πρώτος στόχος του: Να διασώζει τις ταπεινές στιγμές της νεωτερικότητας, τις οποίες πριν από αυτόν προσπερνούσαμε. Ούτε εκεί, όμως, σταμάτησε. Αν και ο ίδιος απόλυτα μοντέρνος, δεν δίσταζε ποτέ να δείχνει τα όρια του μοντερνισμού και το βήμα εκείθεν που έπρεπε να γίνει. "Ο ιστορικός τέχνης διαλέγεται με το μέλλον του αντικειμένου του μέσα από μια ιδιαίτερη ενόραση που ονομάζεται γνώση των μορφών", έλεγε και έπραττε επίσης. Με σεβασμό σε χαιρετούμε, δάσκαλε.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Με την κοινωνία όρθια

Το έργο της σημερινής κυβέρνησης ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2015 κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες. Η κοινωνία ήταν σε τέτοιο βαθμό επιβαρυμένη από τα καταστροφικά μέτρα της προηγούμενης...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο