Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Σκηνές μέσα σε δράματα

Η μορφή του όμορφου Καισαρίωνα με μια κόκκινη κορδέλα, ο Ιούλιος Καίσαρας με την αιμάσσουσα δολοφονική πληγή στον λαιμό, η τρομερή σκηνή με το κομμένο κεφάλι του Πομπήιου που μεταφέρει πάνω σε σινί ο Θεόδοτος στον Ιούλιο Καίσαρα, η μορφή του Καβάφη με το κόκκινο κασκόλ...

Η μορφή του όμορφου Καισαρίωνα με μια κόκκινη κορδέλα, ο Ιούλιος Καίσαρας με την αιμάσσουσα δολοφονική πληγή στον λαιμό, η τρομερή σκηνή με το κομμένο κεφάλι του Πομπήιου που μεταφέρει πάνω σε σινί ο Θεόδοτος στον Ιούλιο Καίσαρα, η μορφή του Καβάφη με το κόκκινο κασκόλ. Και μαζί ο γραφειοκράτης που προσκυνάει και τους τρεις επίδοξους ηγέτες, αλλά και οι τρείς "μεταρρυθμιστές" της τρόικας που κυριαρχούν στην μεγάλη ελληνική αποικία με τα ματωμένα αγάλματα και τη "Γκερνίκα". Κάπως έτσι η Άννα Φιλίνη εικονογραφεί εικοσιτέρα από τα ιστορικά ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάβη, αποτυπώνοντας το δικό της σχόλιο ανάγνωσης του έργου του στη σημερινή αιμάσσουσα εποχή μας. Ένα πολιτικό και αισθητικό σχόλιο καταθέτει η γνωστή ζωγράφος και συγγραφέας, αυτή τη φορά με σύμμαχο την ποίηση του Καβάφη, με τα έργα και τα κείμενά της που συνθέτουν το καινούργιο της βιβλίο "Δράματα Εξουσίας μέσα σε ιστορικά ποιήματα του Καβάφη", με πρόλογο του Αλέξη Ζήρα, αλλά και την ομότιτλη έκθεσή της στο βιβλιοπωλείο "Poems and Crimes" των εκδόσεων Γαβριηλίδη, η οποία θα διαρκέσει ώς το επόμενο Σάββατο, 20 του μηνός.

"Το ζήτημα της εξουσίας αποτελεί το κόκκινο νήμα που συνδέει μεταξύ τους τα 24 ποιήματα και τους ισάριθμους πίνακές μου. Η εξουσία και η εφαρμογή της είναι ένα ζήτημα που με απασχολεί γενικότερα, αλλά είναι και ένα φλέγον θέμα των ημερών μας. Βλέπουμε μέσα στον Καβάφη πώς η διαπραγμάτευση της εξουσίας διαπερνά όχι στενά τις πολιτικές σχέσεις, ή μόνο τις πολιτικές σχέσεις αλλά γενικότερα και τις διαπροσωπικές σχέσεις, τον έρωτα, την τέχνη, την ανοχή του άλλου σε επίπεδο σεξουαλικότητας ή και θρησκείας, την εφαρμογή της δημοκρατίας. Στο ποίημα 'Ηρώδης Αττικός', για παράδειγμα, ο Καβάφης σα να ζούσε σήμερα κριτικάρει την σιωπηλή αποδοχή όλων των διδαχών. Επίσης στο ποίημα 'Εν μεγάλη ελληνική αποικία' επιλέγω να παρουσιάσω τη σημερινή τρόικα ως προέκταση των 'μεταρρυθμιστών' που κριτικάρει ο Καβάφης στην εποχή μας".

Το κόκκινο χρώμα μπορεί να μην κυριαρχεί, ωστόσο είναι αυτό που δίνει τον τόνο, προσθέτει την κατάλληλη πινελιά στα συγκεκριμένα έργα. "Υπάρχει πολύ αίμα σ' αυτούς τους πίνακες" υπογραμμίζει η Άννα Φιλίνη. "Υποδεικνύω, με τον τρόπο μου, αυτό που προβάλλει ο Καβάφης, σε πολλά από τα ποιήματα που εικονογραφώ, ως το μέσο για την κατάληψη της εξουσίας και την εξουδετέρωση των πολιτικών αντιπάλων. Έχω την αίσθηση ότι στην αισθητική αντίληψη του Καβάφη το αίμα λειτουργεί ταυτόχρονα και ως ερωτικό στοιχείο".

Η Άννα Φιλίνη επέλεξε να εικονογραφήσει ποιήματα που αναφέρονται στην ελληνιστική, ρωμαϊκή και λιγότερο στη βυζαντινή περίοδο στοιχειοθετώντας μια πολύπλευρη οπτική στο καβαφικό έργο. "Ο Καβάφης", λέει, "μέσα στην ποίησή του παρουσιάζει εικόνες και δράματα. Μπορούμε να πούμε ότι σκηνοθετεί. Ήθελα λοιπόν μέσα στους πίνακές μου να δείξω αφ' ενός τα ίδια τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στα ποιήματα χρησιμοποιώντας κυρίως αρχαία αγάλματα και λιγότερο αρχαία νομίσματα. Αφετέρου επιλέγω σκηνές μέσα απ' αυτά τα ποιήματα. Έτσι ο κάθε πίνακας περιλαμβάνει αυτές τις δύο μορφές σχεδίων και το ίδιο το ποίημα γραπτά καθώς και σημειώσεις μελετητών του πάνω σ' αυτό. Δηλαδή κάθε πίνακας αποτελεί και μια μορφή τεκμηρίωσης του ποιήματος. Σε πολλά μάλιστα ποιήματα βάζω και αρχιτεκτονικά στοιχεία από τις πόλεις που αναφέρονται".

Ο επισκέπτης της έκθεσης παραπέμπεται ευθέως στον καβαφικό κόσμο. Ο αναγνώστης του βιβλίου λαμβάνει επιπλέον στοιχεία γύρω από την ποίηση του Καβάφη και το σχόλιο της ζωγράφου πάνω σ' αυτήν. "Στην εισαγωγή μου επισημαίνω τις σκηνές από τα δράματα που κλείνουν τα ποιήματα, ταυτόχρονα όμως σχολιάζω τη σχέση και τη σημασία κάθε ποιήματος στη σημερινή εποχή, θεωρώντας ότι το νόημα του Καβάφη έχει ένα όχι στενά ιστορικό περιεχόμενο, αλλά έναν ευρύτερο φιλοσοφικό στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη διαχρονικά". Στον πρόλογό του ο Αλέξης Ζήρας στέκεται στον δίπτυχο διάλογο της ζωγραφικής και των κειμένων της Άννας Φιλίνη με τον Καβάφη.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Ιστορικό λάθος

Το μόνο που έλειπε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν μια ακόμη κρίση αξιοπιστίας. Αλλά κι αυτό το κατάφερε σ’ αυτή τη σύνοδο κορυφής κάνοντας το ιστορικό λάθος

Δειτε ολοκληρο το αρθρο