Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Συμβούλια Ιδρύματος: Οι μάσκες έπεσαν...

Τις αμέσως προηγούμενες μέρες τα Συμβούλια Ιδρύματος σε δύο Πανεπιστήμια, στο Πανεπιστήμιο Πατρών και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, «έκοψαν» τους ετερόδοξους υποψήφιους πρυτάνεις...

Τις αμέσως προηγούμενες μέρες τα Συμβούλια Ιδρύματος σε δύο Πανεπιστήμια, στο Πανεπιστήμιο Πατρών και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, «έκοψαν» τους ετερόδοξους υποψήφιους πρυτάνεις. Είχε προηγηθεί το Συμβούλιο Ιδρύματος του ΑΠΘ και πιο πριν, το του Καποδιστριακού, το οποίο είχε κόψει την ετερόδοξη υποψήφια κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής.

Ο νόμος Διαμαντοπούλου, έτσι όπως είχε τροποποιηθεί από τον Αρβανιτόπουλο, επιτρέπει στα Συμβούλια τέτοιου είδους ενέργειες, να αποφασίζουν, δηλαδή, ποιους υποψήφιους πρυτάνεις ή κοσμήτορες, οι «περιορισμένης ευφυΐας και ευθύνης» καθηγητές πανεπιστημίου μπορούν να ψηφίσουν. Από αυτήν την άποψη, δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι οι κριτικές φωνές –αυτές που οι νεοφιλελεύθεροι προσπαθούν τώρα να εξορίσουν- είχαν επισημάνει ότι τα όργανα αυτά είναι ολιγαρχικής υφής και ότι η δυνατότητά τους να αποφαίνονται ποιοι μπορεί να ψηφισθούν και ποιοι όχι, αποτελεί διευθυντικό δικαίωμα και σε καμία περίπτωση δημοκρατικό δικαίωμα. Ότι τα Συμβούλια Ιδρύματος θεσμοθετήθηκαν με βάση το πρότυπο λειτουργίας του στενού πυρήνα διευθυντικών στελεχών των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων και, κατά συνέπεια, ουδεμία σχέση έχουν με τα δημοκρατικά εκλεγμένα όργανα της παράδοσης του ελληνικού πανεπιστημίου. Μιας παράδοσης που, ειρήσθω εν παρόδω, δεν προήλθε εκ θεού αλλά φτιάχτηκε κυριολεκτικά με αίμα.

Οι θεωρητικές επισημάνσεις όμως αυτές, που όταν διατυπώθηκαν κρίθηκαν ως υπερβολικές, αποδείχτηκαν πολύ κατώτερες ως προς την ολιγαρχική νοσηρότητα από την ίδια την πράξη. Γιατί στην πράξη, τα Συμβούλια Ιδρύματος επανέφεραν τον θεσμό των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων. Είναι χαρακτηριστικό από αυτήν την άποψη, αυτό που αναφέρει σε επιστολή του ένας εκ των αποκεφαλισθέντων υποψήφιων πρυτάνεων στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Στη διαδικασία της συνέντευξης του ενώπιον του Συμβουλίου Ιδρύματος, του τέθηκε το ερώτημα αν μια εκ των συνεργατών του, η οποία είχε διαφωνήσει δημόσια με το νόμο, συνεχίζει να επιμένει στις απόψεις της, λες και η υποψηφιότητα της δεν είχε υποβληθεί με βάση το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Όχι μόνον δηλαδή έμπρακτη συμμόρφωση αλλά και απαίτηση δημόσιας μεταμέλειας. Κατά τα άλλα, όλους αυτούς θα τους ακούσουμε να διατυπώνουν δημόσιες διατριβές στις οποίες θα καταδικάζουν με τον μέγιστο δυνατό αποτροπιασμό τις Δίκες της Μόσχας…

Όταν πριν ένα περίπου χρόνο το Συμβούλιο Ιδρύματος του ΕΚΠΑ, είπε το περίφημο πλέον: «ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ως υποψήφια για το αξίωμα του Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών την Καθηγήτρια κ. Ελένη Καραμαλέγκου», κάποιοι διατύπωσαν την άποψη ότι αυτή η εξόφθαλμη παραβίαση οποιουδήποτε κανόνα δημοκρατίας και ελευθερίας, αποτελούσε μερικό προϊόν. Ότι δηλαδή ήταν αποτέλεσμα, μιας σκληρής γραμμής που είχε επικρατήσει στο Συμβούλιο Ιδρύματος του ΕΚΠΑ. Αρκετά αργότερα όμως ήλθε η απόφαση του Συμβουλίου του ΑΠΘ, μετά του Πανεπιστημίου Πατρών και τέλος, προς το παρόν, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων…

Δεν μας επιτρέπεται να εθελοτυφλούμε. Τα Συμβούλια Ιδρύματος φτιάχτηκαν για να παύσουν οποιαδήποτε ετερόδοξη φωνή μέσα στο ελληνικό πανεπιστήμιο, για να μην αποτελέσει το ελληνικό πανεπιστήμιο χώρο έκφρασης της πολύπλευρης κρίσης που μας μαστίζει, όπως το έχει κάνει κατ' επανάληψη στο παρελθόν. Τα Συμβούλια Ιδρύματος πρέπει να πεταχτούν στον γνωστό σκουπιδοτενεκέ μαζί με τον νόμο που τα θεσμοθέτησε.

Δείτε όλα τα σχόλια

Όλες οι Ειδήσεις