Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Κοινωνία των πολιτών και Καμίνης

Οι προβληματισμοί γύρω από την κοινωνία των πολιτών είναι αρκετά παλιοί. Ιδιαίτερη άνθηση θα γνωρίσουν όμως στην Ελλάδα στη διάρκεια της σημιτικής οκταετίας. Οι θεράποντες της θεωρίας της Κοινωνίας των Πολιτών θα χαιρετίσουν σε αυτήν έννοιες όπως η αυτενέργεια των πολιτών...

Οι προβληματισμοί γύρω από την κοινωνία των πολιτών είναι αρκετά παλιοί. Ιδιαίτερη άνθηση θα γνωρίσουν όμως στην Ελλάδα στη διάρκεια της σημιτικής οκταετίας. Οι θεράποντες της θεωρίας της Κοινωνίας των Πολιτών θα χαιρετίσουν σε αυτήν έννοιες όπως η αυτενέργεια των πολιτών, καθώς και η αποδέσμευσή τους από την κηδεμονία του κράτους και των κομμάτων, μερική ή ολική.

Βιβλία θα εκδοθούν με το όνομά της, συνέδρια θα γίνουν, άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά αλλά και σε εφημερίδες θα γραφτούν. Ο χώρος της Κεντροαριστεράς κυρίως, αλλά όχι μόνον, θα ομνύει του λοιπού σε μια καινούργια θεότητα. Λίγο αργότερα, όταν αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θα γίνει ο Γιώργος Παπανδρέου, ο όρος «κοινωνία των πολιτών» θα αντικατασταθούν από τον όρο «συμμετοχική δημοκρατία». Η θεότητα άλλαξε μάλλον όνομα, παρά περιεχόμενο.

Στην Αριστερά αρκετοί θα δυσανασχετήσουμε θεωρητικά. Θα εμφανιστούμε βέβηλοι προς την καινούργια θεότητα. Παρότι αρκετά στριμωγμένοι -γιατί πώς να τα βάλεις με την «αυτενέργεια των πολιτών», όταν μάλιστα είσαι της Αριστεράς-, θα διατυπώσουμε τις ενστάσεις μας. Θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε ότι τα σκευάσματα «κοινωνία των πολιτών» και «συμμετοχική δημοκρατία» σε πολύ μικρό και μόνο βαθμό κατασκευάστηκαν για να σηκώσουν τους ανθρώπους από τον καναπέ. Και ότι ο κύριος στόχος τους ήταν, με φόντο το περίφημο «τέλος της ιστορίας», να επιλυθούν τα διάφορα μικροπροβλήματα που αναγκαστικά ανακύπτουν σε μια κοινωνία ακόμα και όταν το τέλος της είχε προδιαγραφεί και ορισθεί.

Για να το πω με πιο απλά λόγια. Η ενθάρρυνση, για παράδειγμα, της δραστηριότητας των διαφόρων Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων διακηρυκτική και μόνο σχέση έχει με μια ενεργή κοινωνία των πολιτών. Εκείνο στο οποίο αποσκοπεί είναι η επίλυση προβλημάτων που η απόσυρση του κράτους γεννάει. Όταν το κράτος μειώνει τη χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης, ως συνέπεια του νεοφιλελεύθερου Αρμαγεδδώνα, κάποιος θα πρέπει να πληρώσει το πετρέλαιο για να μην ξυλιάσουν τα παιδιά του.

Τέτοια ήταν τα σκοπούμενα από τις παραπάνω θεωρίες. Όσο για την Αριστερά, το αν ευνοούσε και ενθάρρυνε τις πρωτοβουλίες βάσης πάμπολλα είναι τα παραδείγματα που το αποδεικνύουν. Από αυτά ας διαλέξουμε, λόγω χώρου, ένα: αυτό της αγοράς της Κυψέλης. Ένας χώρος στον οποίο σύχναζαν αποκλειστικά -μετά το κλείσιμο των μανάβικων, των χασάπικων και των μπακάλικων- ποντίκια και κατσαρίδες ευπρεπίστηκε με μόνο έξοδο τις ακάματες προσπάθειες των κατοίκων. Τα χρήματα, βλέπετε, που αργότερα αποδείχτηκε ότι ήσαν πολλά, προορίζονταν αποκλειστικά για τις ΜΚΟ των ημετέρων που αυξάνονταν μέρα με τη μέρα, με τις ευλογίες, πάντα, της θεότητας «κοινωνία των πολιτών».

Και οι κάτοικοι όχι μόνον ευπρέπισαν αυτόν τον χώρο αλλά τον ζωογόνησαν κιόλας. Δανειστικές βιβλιοθήκες, παρουσιάσεις βιβλίων, σχολεία για τους μετανάστες, εκθέσεις ζωγραφικής, συναυλίες και τόσα άλλα. Για όλες αυτές τις δραστηριότητες αλλά και για μείζονα πολιτικά ζητήματα, αποφάσιζε η συνέλευση των κατοίκων, όλων εκείνων, δηλαδή, που δεν φοβήθηκαν τον δημόσιο χώρο, αλλά τον άλωσαν δίνοντας στην αυτενέργεια των πολιτών πραγματικό περιεχόμενο.

Μόνον που μια τέτοιου είδους αυτενέργεια, που δεν έκανε τους πολίτες αποκλειστικά ειδικούς του τοπικού και του μερικού, που δεν τους παραιτούσε από την ενασχόληση με τα κεντρικά πολιτικά διακυβεύματα, ήταν πολύ, μα πάρα πολύ, για τον Καμίνη και την παράταξή του που έκλεισαν και κλειδαμπάρωσαν την Αγορά της Κυψέλης. Γιατί ο Καμίνης και η παράταξή του, όταν λέγανε κοινωνία των πολιτών, εννοούσαν ενασχόληση με όσα πιάνει το μάτι μας. Για τα άλλα, τα μεγάλα, τα υπέρτερα, υπάρχουν οι ελίτ.

Έτσι και τώρα, κηρύσσουν την «πραγματική αυτοδιοίκηση» και μας καλούν να μείνουμε μακριά από τα κόμματα, μακριά, δηλαδή, από την ενασχόληση με την κεντρική εξουσία και τις αποφάσεις της, που αφορούν την ίδια μας τη ζωή. Μακριά από τα κόμματα εμείς, αλλά τόσο κοντά στην εξουσία αυτοί...

Δείτε όλα τα σχόλια

Όλες οι Ειδήσεις