Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Με τη φρεσκάδα του κλασικού

Δεν είχαμε περισσότερη ανάγκη να ανατρέξουμε στα κλασικά έργα απ' ό,τι στην κρίση. Όσοι πιστεύουν ότι η πολιτική δράση φτάνει μάλλον σφάλουν. Όλα όσα διαβάζουμε για τα ανθρώπινα δράματα που πληθαίνουν κάθε μέρα, στην πραγματικότητα περνούν ανεπεξέργαστα μέσα από φτωχά αφηγηματικά και ερμηνευτικά...

Δεν είχαμε περισσότερη ανάγκη να ανατρέξουμε στα κλασικά έργα απ' ό,τι στην κρίση. Όσοι πιστεύουν ότι η πολιτική δράση φτάνει μάλλον σφάλουν. Όλα όσα διαβάζουμε για τα ανθρώπινα δράματα που πληθαίνουν κάθε μέρα, στην πραγματικότητα περνούν ανεπεξέργαστα μέσα από φτωχά αφηγηματικά και ερμηνευτικά σχήματα στον επιβεβλημένο χρόνο μιας κατάστασης επείγοντος. Το θέατρο έχει ανάμεσα στις Τέχνες πλεονέκτημα, αφού δίνει χώρο στον "όλο άνθρωπο" να επανασυνδεθεί με αφετηριακές αξίες μέσα στην τελετουργία του.

Υπ' αυτό το πρίσμα είναι ιδιαιτέρως ελπιδοφόρο ότι στην Αθήνα σήμερα ανεβαίνει πληθώρα κλασικών παραστάσεων με πενιχρά μέσα και αυτοθυσία. Μια τέτοια παράσταση είναι η "Γέρμα", που παρουσιάζουν δέκα νέοι ηθοποιοί σε ένα θεατράκι 20 θέσεων, στον πρώτο όροφο του χώρου Vault, στον Βοτανικό.

Μέρος της τριλογίας της υπαίθρου που περιλαμβάνει ακόμα "Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα" και τον "Ματωμένο Γάμο", η "Γέρμα" (σημαίνει στείρα, άγονη) μιλάει για μια νεαρή γυναίκα της ισπανικής επαρχίας των αρχών του 20ού αιώνα, η οποία παντρεύεται τον Χουάν, έναν εύπορο κτηματία και κτηνοτρόφο. Η Γέρμα δεν αγαπά τον Χουάν, όμως προσπαθεί φιλότιμα να υπηρετήσει την επιθυμία τού πατέρα της. Φυλακισμένη στην ιδιωτική ζωή που επιβάλλει η κοινωνία στις γυναίκες, βρίσκει καταφύγιο στη διακαή επιθυμία της μητρότητας, όμως δεν καταφέρνει να συλλάβει και ο Χουάν δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον γι' αυτό. Αντίθετα, εξουσιάζει τη Γέρμα διά της απουσίας του, της ηθικής και κοινωνικής υπόστασης που υπερασπίζεται. Η άνυδρη Γέρμα προσπαθεί μάταια να βρει μια διέξοδο διαφυγής, οπότε δολοφονεί τον Χουάν.

Στους αρχετυπικούς ρόλους της Γέρμα και του Χουάν υπάρχουν όλα τα στοιχεία που παράγουν τα αδιέξοδα στα οποία περιήλθαν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα και τα οποία επανεμφανίζονται σήμερα. Η κοινωνική υποκρισία, η επιβολή του θείου ως νόμου, ο φασισμός της καθημερινότητας, το αδιέξοδο των γυναικών κ.ο.κ. Η παράσταση δίνεται σε πολύ μικρό χώρο κι αυτό από μόνο του αναγκάζει τη σκηνοθέτη Λιλύ Μελεμέ και τους συντελεστές της να δώσουν πρωτότυπες λύσεις. Το βασικό σκηνοθετικό εύρημα είναι ότι όλοι οι ρόλοι ξεπηδούν από τον χορό των γυναικών, που είναι παρούσες σχεδόν σε όλες τις σκηνές του έργου. Χορός και οι ηθοποιοί βρίσκονται σε διαρκή έλξη, αποτυπώνοντας έτσι την πίεση των κοινωνικών σχέσεων.

Αυτό που καθηλώνει, όμως, είναι οι ηθοποιοί και ιδιαίτερα, η πρωταγωνίστρια την οποία είχα την τύχη να δω (το έργο έχει δυο διανομές), η Ειρήνη Κουμπαρούλη. Η Κουμπαρούλη "βουτάει" στον ρόλο σαν να έχει άγνοια κινδύνου. Σηκώνει το βάρος των μεταπτώσεων από τη χαρά στη λύπη της Γέρμα και από εκεί στον θυμό της κυριολεκτικά μεταμορφωμένη από αυτόν, σαν να καίγεται μαζί της. Ο χορός ανταποκρίνεται και την κρατάει σε αυτό το ρίσκο ώς το τέλος.

Μετά την επιτυχία που σημείωσε τον χειμώνα, η παράσταση πήρε δεύτερη παράταση ώς τις 20 Απριλίου.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Θλιβερή ουρά της Ακροδεξιάς

Χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο σκέφτεται ο Κ. Μητσοτάκης είναι η χθεσινή του αναφορά στο σύνθημα “Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία”. Το σύνθημα αυτό χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στις μαθητικές...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο