Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το αμείλικτο βλέμμα των μικρών παιδιών

«Δωμάτια - ένοικοι - ανοίγματα» τιτλοφορεί η ποιήτρια και ζωγράφος Ηρώ Νικοπούλου την ατομική της έκθεση που φιλοξενείται από την περασμένη Πέμπτη στην γκαλερί ΠεριΤεχνών ΙΙ, στο Κολωνάκι...

«Δωμάτια - ένοικοι - ανοίγματα» τιτλοφορεί η ποιήτρια και ζωγράφος Ηρώ Νικοπούλου την ατομική της έκθεση που φιλοξενείται από την περασμένη Πέμπτη στην γκαλερί ΠεριΤεχνών ΙΙ, στο Κολωνάκι.

Οι μορφές που γράφει με τον χρωστήρα της δεν κρύβουν τις αναφορές τους στους μεγάλους εκπροσώπους του είδους, τον Βελάσκεθ, τον Γκόγια, τον Μπαλτύς. Να σημειώσουμε ότι ο τελευταίος δεν έπαυε να αποκαλεί τον εαυτό του «ζωγράφο του 19ου αιώνα» θέλοντας να αντιπαραθέσει τις ζωγραφικές του αξίες στη θολότητα του μεταμοντέρνου, αποτυπώνοντας κορίτσια προεφηβικής ηλικίας μέσα σε μια αποκομμένη από το πραγματικό ελευθεριότητα των ευγενών του ροκοκό και σε αμφίσημα προκλητικές στάσεις.

Η Ηρώ Νικοπούλου οριοθετεί ανάλογα και με διαφορετικά μέσα το αχνά αλλά καλά δομημένο σύμπαν των μικρών της κοριτσιών. Το παρουσιάζει και αυτή όπως και ο Μπαλτύς ως ένα κλειστό δωμάτιο με μοναδικό φωτεινό άνοιγμα, όταν υπάρχει, ένα μικρό παραθυράκι ψηλά τοποθετημένο όπως στις φυλακές, απ' όπου εισβάλλει ένα θυελλώδες σύννεφο που ενίοτε τα αγγίζει ή τα περιβάλλει.

Προβάλλει όπως και ο Μπαλτύς τους ενοίκους της, τα ανήλικά πλάσματά της βυθισμένα σε έναν δικό τους κόσμο και παραδομένα στην εκάστοτε ενασχόλησή τους. Εδώ οι αναλογίες τελειώνουν και αρχίζουν να φαίνονται οι έκδηλες διαφορές.

Οι τρεις μοίρες της δείχνουν τον γειωμένο στο πραγματικό δρόμο που ακολουθεί στην τέχνη, η χωρίς πρόσωπο «Κλωθώ»,η πλασμένη με ορμητικές πινελιές, η λαχειοπώλης «Λάχεσις», που φέρει στα ρεαλιστικά γνωρίσματά της την αβεβαιότητα του μέλλοντος, η «Άτροπος», που δηλώνει την άτεγκτη αποφασιστικότητά της στα κουκλίστικα αλλά σκληρά χαρακτηριστικά της και στον τρόπο με τον οποίο βαστά το ψαλίδι.

Οι φτιαγμένες ως πλαστικές κούκλες, «Εύες του κάλλους και των καρπών» κρατούν στο χέρι τους το συμβολικό μήλο και ρόδι σε μια στάση αμήχανη που αφήνει ανοιχτές τις επόμενες κινήσεις τους ενάντια ή σύμφωνα με το πεπρωμένο.

Το ντυμένο με διάφανο, ατλαζένιο φουστανάκι νήπιο που υποδηλώνει, με τα τοποθετημένα το ένα πάνω στο άλλο χεράκια του και τα ανασηκωμένα πέλματά του, την υποταγή του στον αόρατο «μεγάλο» ανατρέπει τους ψευδείς, καθώς πρέπει «τύπους», με εκείνο το ιδιαίτερα ευθύ και αμείλικτο βλέμμα των μικρών παιδιών και το χθόνιο χαμόγελό του.

Ενώ «Το κορίτσι που το θυμάται», με την πεταγμένη δίπλα του κούκλα, την απεγνωσμένη, πρόωρα γηρασμένη έκφρασή του και το χεράκι το τοποθετημένο στη θέση του αιδοίου προδίδει τον βιασμό του από την κοινωνία των ενηλίκων.

Η Ηρώ Νικοπούλου καταθέτει με τα μέσα της τέχνης, τις συναισθηματικά φορτισμένες, αφαιρετικές και φωτορεαλιστικές φιγούρες της, τους ζεστούς και σκοτεινούς, λασπώδεις και εκρηκτικούς τόνους της, τη δική της εικαστική και έμφυλη καταγγελία στον κόσμο των απάνθρωπων κοινωνικών συμβάσεων.

 

Info:

Ηρώ Νικοπούλου,"Δωμάτια - Ένοικοι - Ανοίγματα"

Γκαλερί«ΠεριΤεχνών ΙΙ», Ηροδότου 5, Κολωνάκι

Διάρκεια έως 5 Απριλίου

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη - Πέμπτη - Παρασκευή 11.00-20.00

Τετάρτη - Σάββατο 11.00-14.00

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Με την κοινωνία όρθια

Το έργο της σημερινής κυβέρνησης ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2015 κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες. Η κοινωνία ήταν σε τέτοιο βαθμό επιβαρυμένη από τα καταστροφικά μέτρα της προηγούμενης...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο