Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γράμμα από την Ταϊλάνδη

Η Ταϊλάνδη συγκλονίζεται αυτές τις ημέρες από μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης της Γίνγκλακ Σιναουάτρα, αδελφής του εξόριστου πρώην πρωθυπουργού Τακσίν Σιναουάτρα ο οποίος είχε ανατραπεί από τον στρατό και το παλάτι το 2006

Η Ταϊλάνδη συγκλονίζεται αυτές τις ημέρες από μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης της πρωθυπουργού Γίνγκλακ Σιναουάτρα. Η πρωθυπουργός της χώρας, είναι αδελφή του εξόριστου πρώην πρωθυπουργού Τάκσιν Σιναουάτρα (προφέρεται Τσιναουάτ στα Ταϊλανδέζικα), ο οποίος είχε ανατραπεί από τον στρατό και το παλάτι το 2006. Η κυβέρνηση της Σιναουάτρα εξελέγη μετά τις λαϊκές κινητοποιήσεις του 2010 – 2011, που είχαν κατασταλεί αιματηρά από τον στρατό. Οι "Κίτρινοι" - οι οπαδοί της αντιπολίτευσης, είναι ένα μείγμα εθνικιστών και οπαδών της αγοράς, με βάση στα μεσαία και τα ανώτερα στρώματα της Ταϊλανδικής κοινωνίας. Ο Τάκσιν και οι "Κόκκινοι" υποστηρικτές του (σε μια χώρα όπου το ισχυρό κομμουνιστικό κίνημα είχε εκκαθαριστεί και διαλυθεί από τη δεκαετία ήδη του 1980 και παραμένει απαγορευμένο) συσπειρώνουν τους φτωχούς και τους απόκληρους της Ταϊλανδικής κοινωνίας.

Παρότι ο Τάκσιν βαρύνεται με διαφθορά και παραγοντισμό και προέρχεται και ο ίδιος από τις ελίτ της Ταϊλάνδης, είναι ο πρώτος που πρόσφερε πολιτικό χώρο στους αποκλεισμένους φτωχούς της χώρας και κατεύθυνε πόρους και έργα προς όφελός τους, πολιτική που συνεχίζει η εκλεγμένη αδελφή του. Οι Κόκκινοι δεν έχουν επιχειρήσει πολλές αντιδιαδηλώσεις γιατί φοβούνται μη δώσουν αφορμή για νέο στρατιωτικό πραξικόπημα. Οι Κίτρινοι διαδηλωτές (που το 2011 ζητούσαν να περιοριστούν οι εκλεγμένοι βουλευτές στο 30% της Βουλής και οι υπόλοιποι να διορίζονται από το παλάτι με βάση την εκπροσώπηση επαγγελματικών κατηγοριών), έχουν τη δυνατότητα να εισβάλουν στα στρατόπεδα και να απειλήσουν την κυβέρνηση, γιατί έχουν ισχυρά ερείσματα στις ένοπλες δυνάμεις και την αστυνομία.

Κώστας Γεράκης είναι το ψευδώνυμο ενός Έλληνα που ζει και εργάζεται στην Ινδοκίνα και έχει μια εκ των έσω εικόνα της κατάστασης. Λόγω των νόμων περί προσβολής της βασιλικής οικογένειας και της αστάθειας και της αβεβαιότητας στην περιοχή υπογράφει με αυτό το- ιστορικό για την Ταϊλάνδη -ψευδώνυμο). Ο ΚΓ, που είχε και στο παρελθόν μεταφέρει την εικόνα της εξέγερσης του 2011 στις σελίδες της Αυγής μας έστειλε ένα σύντομο σχολιασμό για τα όσα συμβαίνουν τώρα στην Ταϊλάνδη.

Μιχάλης Παναγιωτάκης

 

Το Μάθημα της Ταϊλάνδης

Του Κώστα Γεράκη

"...Πίσω από τις διαδηλώσεις βρίσκεται η βασίλισσα. Είναι βαρύ πια να κάνει πραξικόπημα ο στρατός, οπότε γίνεται αυτό που γίνεται τώρα. Οι Κίτρινοι είναι κυρίως μοναρχικοί, εθνικιστές (ο ταϊλανδικός εθνικισμός δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον Μιχαλολιάκο και τον Καρατζαφέρη, απ' το ίδιο εργοστάσιο βγαίνουν όλοι αυτοί), η οικονομική ελίτ της χώρας και ευρεία τμήματα της μεσαίας τάξης, της Μπανγκόκ. Εδώ και 10 χρόνια η Ταϊλάνδη έχει αρχίσει ν' αλλάζει ριζικά, όμως  για όλους αυτούς αποτελεί βδέλυγμα το γεγονός ότι ενδυναμώθηκαν τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. "Σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι", λένε. Όσο φιλικός, ανεκτικός και ειρηνικός είναι ο απλός κόσμος αυτής της χώρας, άλλο τόσο αρπακτική και αυταρχική είναι η ελίτ. Κανονικοί καρχαρίες.

Οι Κόκκινοι είναι κυρίως αγρότες και χωρικοί, όμως μπορείς να βρεις σ' αυτούς κάθε καρυδιάς καρύδι. Σε αυτούς συνυπάρχουν η νοικοκυρά με τον φοιτητή, ο αγρότης με τον επιχειρηματία, τα μέλη του παλιού ΚΚΤ με τον επιστήμονα, ο πωλητής του δρόμου με τον αντιμοναρχικό κ.α. Ουσιαστικά, δεν έχουν αρχηγό. Είναι δίκτυο από στέκια, ραδιοφωνικούς σταθμούς, γειτονιές και χωριά, που απλώνονται σ' όλη την επαρχία, ειδικά στον Βορρά και στο ΒΑ τμήμα της χώρας.

Αν υπάρχει ένα αναδυόμενο φαινόμενο στη χώρα, τότε αυτό είναι οι Κόκκινοι. Έχουν συντριπτική υποστήριξη στους μικροαγρότες, στα πανεπιστήμια, και στα μέλη του παλιού ΚΚΤ. Ο κοινός παρονομαστής που ενώνει όλους τους Κόκκινους είναι: δημοκρατία και στήριξη στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Έχει και γεωγραφική διάσταση η σύγκρουση: Μπανγκόκ εναντίον επαρχίας. Υπάρχει ιστορικό +100 χρόνων "ιμπεριαλισμού" της Μπανγκόκ έναντι της υπόλοιπης χώρας. Ο Τάκσιν ήταν ο 1ος πρωθυπουργός που προήρθε από τον Βορρά, όχι από την Μπανγκόκ. 

Ο Τάκσιν άναψε μια φωτιά που τον ξεπερνά. Όπως έγραψε και κάποιος σχολιαστής στο Ταϊλανδικό διαδίκτυο: "Παρότι είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς τον Τάκσιν σαν πρότυπο φιλελεύθερης δημοκρατίας, οι απαιτήσεις των Κόκκινων από το σύστημα μοιάζουν όλο και περισσότερο με κάτι που θα μπορούσε κάποια μέρα να οδηγήσει σε ένα τέτοιο σύστημα στην Ταϊλάνδη. Ηθελημένα ή αθέλητα, ο Τ. έβγαλε πολύ κόσμο από τη φτώχεια και την απάθεια, άρχισαν να νοιάζονται για την πολιτική, να πατάνε πόδι, να μη θέλουν να αντιμετωπίζονται συγκαταβατικά και ως "αγράμματοι, ανώριμοι, αμαθείς χωριάτες". Όλα αυτά είναι βδέλυγμα για την ελίτ της χώρας και για ένα μεγάλο τμήμα των βολεμένων της πρωτεύουσας. Επίσης, καλώς ή κακώς, ο Τάκσιν έγινε σύμβολο πια. Η φωτογραφία του αναρτάται σε στέκια Κόκκινων δίπλα στον Τσε, τον Γκάντι, τον Ούγκο Τσάβες κ.λπ.

Οι φήμες κι η παραπληροφόρηση οργιάζουν αυτές τις ημέρες. Οι πληροφορίες λένε ότι οι Κόκκινοι θα προσπαθήσουν να μη ρίξουν λάδι στη φωτιά. Τελικά, ίσως το φαινόμενο Τάκσιν να έχει κάτι να πει και για την Ελλάδα. Ότι γίνεται, είναι δυνατόν να πάρεις μια χώρα τσακισμένη από το ΔΝΤ, και να τη βγάλεις απ' την κρίση και το ΔΝΤ στηρίζοντας τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, με μέτρα που θα λέγαμε "σοδιαλδημοκρατικά". Ο Τάκσιν το έκανε. Ήταν φοβερό το τι λεγόταν τότε, άρθρα, αναλύσεις, καταστρέφει τη χώρα, χαριστική βολή στην οικονομία κ.α. Η χώρα τελικά δεν καταστράφηκε, κάθε άλλο. Δημιουργήθηκε εσωτερική ζήτηση, η οικονομία πήρε μπρος, η χώρα άλλαξε.

επιμέλεια: Ματθαίος Τσιμιτάκης

Δείτε όλα τα σχόλια
Όλες οι Ειδήσεις