Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τζο Νέσμπο: Ο νεοναζισμός είναι ένα κήρυγμα μίσους

«Η δουλειά μου αφορά το κακό και τη φύση του. Το κακό υπάρχει μόνο στους κατά συρροή δολοφόνους ή μήπως όλοι έχουμε ένα στοιχείο μέσα μας; Η βία είναι σημαντική στα βιβλία μου γιατί βοηθάει να απεικονίσω το τέρας»

Ποδοσφαιριστής, οικονομικός αναλυτής, ροκ σταρ. Ο Τζο Νέσμπο, ο «πατέρας» του καλτ ντεντέκτιβ Χάρι Χόλε, παράτησε πολλές καριέρες προτού βρει την πραγματική του κλίση: να γράφει για τα μοναδικά πράγματα που, όπως λέει, αξίζει να γράφει κανείς, δηλαδή το έγκλημα και τον έρωτα. Με βιβλία που έχουν ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 36 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και εκδίδονται σε περισσότερες από 50 χώρες, μπορεί μάλλον να αισθάνεται δικαιωμένος για την επιλογή του να γίνει συγγραφέας.

Ο μετρ της αστυνομικής λογοτεχνίας και εν ενεργεία αναρριχητής, άφησε για λίγο την αγαπημένη του Κάλυμνο και έπεσε στα μαλακά, στο κατάμεστο αμφιθέατρο της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, όπου βρέθηκε ενώπιος ενωπίω με τους Έλληνες Nesbomaniacs, σε μία ιδιαίτερα ζωντανή συζήτηση με συντονιστές την Μαριλένα Αστραπέλλου και τον Γιώργο Νάστο. Μπορεί να μην είπε πολλά για το μέλλον του ντεντέκτιβ Χάρι Χόλε -παρά μόνο ότι θα βιώσει μερικές ευτυχισμένες περιόδους στη ζωή του- αλλά μίλησε για όλα τα υπόλοιπα. Για την πηγή έμπνευσής του, για τη βία των βιβλίων του, για την κινηματογραφική μεταφορά του «Χιονάνθρωπου» αλλά και για τον ίδιο.

«Αγόρασα ένα ωραίο διαμέρισμα στο Όσλο με εξαιρετική θέα. Είναι τέλειο για συγγραφείς. Έχω μία ευρύχωρη σοφίτα με ένα μεγάλο γραφείο που κατασκευάστηκε ειδικά για μένα. Έχω μηχανή για καφέ και μουσική. Είναι το μόνο σημείο στον κόσμο που δεν μπορώ να γράψω λέξη...» λέει και προσθέτει: «Έτσι ξυπνάω το πρωί, πάω στην ωραία μου σοφίτα, παίρνω το λάπτοπ και πάω στην τοπική καφετέρια για να γράψω». Σε αυτήν γεννήθηκε το τελευταίο μυθιστόρημά του «Η δίψα» που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Ακούραστος παρατηρητής της ζωής, εμπνέεται από την απλή καθημερινότητα. «Μία μέρα άκουσα στην καφετέρια δυο ανθρώπους να συζητούν στο διπλανό μου τραπέζι. Η κουβέντα τους ήταν τυπική και ταυτοχρόνως ακανόνιστη. Συζητούσαν χωρίς κανόνες, χωρίς πρωτόκολλο. Ήταν μία πολλά υποσχόμενη κατάσταση για έναν συγγραφέα» διηγείται.

Για το κατά πόσο τα βιβλία του περιέχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία, λέει: «Δεν είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η ζωή μου. Γράφω για τον εαυτό μου μέσω του Χάρι, απλώς δεν το συνειδητοποιώ εκείνη τη στιγμή» λέει και αναφέρεται στον αντισυμβατικό ήρωα. «Δεν του ταιριάζει να είναι χαρούμενος, καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Αισθάνεται ότι περπατάει σε μία παγωμένη λίμνη, με τον πάγο να ετοιμάζεται να σπάσει. Θέλει λοιπόν να προκαλέσει το σπάσιμο για να βυθιστεί στο σκοτεινό κρύο νερό και να ξεμπερδεύει με αυτό».

Η βία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των βιβλίων του. Η φύση του κακού είναι αυτή που τον ιντριγκάρει. «Η δουλειά μου αφορά το κακό και τη φύση του. Το κακό υπάρχει μόνο στους κατά συρροή δολοφόνους ή μήπως όλοι έχουμε ένα στοιχείο μέσα μας; Η βία είναι σημαντική στα βιβλία μου γιατί βοηθάει να απεικονίσω το τέρας» τονίζει ο Νορβηγός συγγραφέας.

Από τη συζήτηση δεν θα μπορούσε να λείπει η κινηματογραφική μεταφορά του «Χιονάνθρωπου», με τον Μάικλ Φασμπέντερ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Τζο Νέσμπο όπως λέει δεν βλέπει την ταινία σαν μία έκδοση του βιβλίου. «Την βλέπω σαν μία ανεξάρτητη ιστορία. Ο σκηνοθέτης ήθελε να πει τη δικιά του ιστορία, να φτιάξει τον δικό του ήρωα. Πήρε μερικά στοιχεία από το βιβλίο και αυτό ήταν. Πρόκειται για διαφορετικές ιστορίες» διευκρινίζει.

Αναφερόμενος στην τηλεοπτική σειρά Occupied της οποίας έγραψε το σενάριο και αφορά μια μελλοντική στρατιωτική εισβολή των Ρώσων στη Νορβηγία, ο συγγραφέας τονίζει: «Το ερώτημα που ήθελα να απευθύνω είναι τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις για έννοιες όπως δημοκρατία, ελευθερία, ανεξαρτησία. Ποιος θα ήταν ο πρώτος που θα έπαιρνε το όπλο για να πολεμήσει;».

Όταν η κουβέντα φτάνει στην πολιτική και συγκεκριμένα στην άνοδο της Ακροδεξιάς και του νεοναζισμού, ο Νέσμπο ξεκαθαρίζει πως δεν θεωρεί τον εαυτό του ειδικό. «Εγώ είμαι συγγραφέας, δεν εκπροσωπώ κάποια μορφή εξουσίας, ούτε έχω την υπέρτατη γνώση. Δε θα τολμούσα να κάνω ανάλυση του θέματος παρ' ότι έχω γράψει ένα βιβλίο σχετικά. Διαβάζω αναλύσεις, εκφράζω βέβαια την προσωπική μου άποψη. Ο νεοναζισμός στις σκανδιναβικές χώρες δε μοιάζει να επιδιώκει πολιτικούς στόχους, είναι ένα είδος επανάστασης, χωρίς πολιτικό πρόγραμμα, είναι ένα κήρυγμα μίσους. Σήμερα υπάρχουν νεοναζιστικά κινήματα αλλά το θέμα είναι περισσότερο πολιτικό. Σχετίζεται με τη μετανάστευση, με τους πολιτικούς πρόσφυγες που έρχονται στις σκανδιναβικές χώρες».

Δείτε όλα τα σχόλια