Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η surf κιθάρα έχασε τον βασιλιά της...

Ντικ Ντέιλ (1937-2019) Έγινε γνωστός από τη διασκευή της "Μισιρλού" του Α. Ρουμπάνη

Απεβίωσε τη Δευτέρα 18 Μαρτίου στο σπίτι του στην Καλιφόρνια εξαιτίας καρδιακής και ηπατικής ανεπάρκειας, για τις οποίες υποβαλλόταν σε αγωγή, ο Αμερικανός κιθαρίστας Ντικ Ντέιλ, ο οποίος θεωρείται δικαιολογημένα ο «πατέρας» του ιδιώματος του surf στην οργανική εκδοχή του, ενώ στην αντίστοιχη φωνητική κυρίαρχοι και κυριότεροι εκπρόσωποι ήταν οι Beach Boys. Ο ίδιος έγινε γνωστός από τη "Μισιρλού" του Α. Ρουμπάνη.

Το surf άνθισε στις αρχές της δεκαετίας του '60 και πήρε το όνομά του από το γνωστό θαλάσσιο άθλημα του γλιστρήματος πάνω στα κύματα με την ομώνυμη σανίδα, που ήταν και εξακολουθεί να είναι δημοφιλέστατο στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ και ιδιαίτερα στην Καλιφόρνια, η οποία είναι η κοιτίδα του. Ονομάστηκε έτσι γιατί υπό μία έννοια επεδίωκε να αναπαραστήσει τον ήχο -σε έναν βαθμό και το σχήμα- των κυμάτων χρησιμοποιώντας μη δυτικές (συγκερασμένες) μουσικές κλίμακες, κυρίως κινεζικές και ιαπωνικές, και σε αφθονία το εφέ του reverb στην ηλεκτρική κιθάρα.

Λιβανοπολωνολευκορωσιακής καταγωγής, ο Richard Anthony Monsour, όπως ήταν το πλήρες αληθινό όνομά του, γεννήθηκε στη Βοστόνη στις 4 Μαΐου 1937 και έζησε στη Μασαχουσέτη μέχρι τα 17 του, όταν ο μηχανικός πατέρας του προσελήφθη από μια εταιρεία της Καλιφόρνια. Με έμφυτη κλίση στη μουσική από πολύ μικρός, υπήρξε αυτοδίδακτος σε αρκετά όργανα πριν καταλήξει στην ηλεκτρική κιθάρα, στην οποία σύντομα ανέπτυξε ένα άμεσα αναγνωρίσιμο προσωπικό ύφος. Αν και ξεκίνησε από την country, ήταν αυτό το προσωπικό ύφος του που οδήγησε στη δημιουργία του surf ήχου το 1961.

Εκτός από δεξιοτέχνης κιθαρίστας, ο Ντικ Ντέιλ επηρέασε πολύ και την εξέλιξη της ηχητικής τεχνολογίας, καθώς προκάλεσε και οδήγησε στην κατασκευή ενισχυτών οι οποίοι μπορούσαν να παίξουν σε πολύ μεγάλη ένταση χωρίς ο ήχος να παραμορφώνει, διατηρώντας το χαρακτηριστικό «κρυστάλλινο» surf ηχόχρωμα.

Αρκετές δικές του συνθέσεις έγιναν επιτυχίες, αλλά η μεγαλύτερη και το «σήμα κατατεθέν» του ήταν το «Misirlou», διασκευή του πρώιμου ρεμπέτικου «Μισιρλού» του Αντώνη Ρουμπάνη, που η ανατολίτικη/αραβική κλίμακα του προσφερόταν για τη μετατροπή του σε surf ύμνο. Ο «βασιλιάς» Ντικ Ντέιλ όμως έχασε πολύ γρήγορα τον θρόνο του, καθώς το surf διάγραψε τον κύκλο του αναλογικά σχεδόν με τον χρόνο που χρειάζεται ένα υψηλό κύμα μέχρι να σπάσει στην ακτή και το ’64 ανήκε ήδη στη μουσική Ιστορία.

Mε πολλά προβλήματα υγείας (ανάμεσά τους και καρκίνο του παχέος εντέρου που, αν και θεραπεύθηκε, επανήλθε πολύ αργότερα και ένα ατύχημα που οδήγησε σε μόλυνση εξαιτίας της οποίας κινδύνευσε με ακρωτηριασμό ενός ποδιού του) συνέχισε να κυκλοφορεί σποραδικά δίσκους και κυρίως να εμφανίζεται ζωντανά, ανακυκλώνοντας και ταυτόχρονα εξαργυρώνοντας τα ελάχιστα χρόνια της δόξας του.

Πέθανε λίγο πριν συμπληρώσει τα 82 χρόνια του, αλλά θα ξαναζεί κάθε φορά που ένας πιτσιρικάς θα πιάνει μια κιθάρα, θα βάζει τέρμα το reverb στον ενισχυτή και θα παίζει εκείνη την αθάνατη εισαγωγή του «Misirlou»...

ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Η πραγματική επιδίωξη της Προανακριτικής

Στη Βουλή ξεκίνησε τις εργασίες της η Προανακριτική Επιτροπή η οποία θα διερευνήσει το αν υπήρξαν παρεμβάσεις του Δ. Παπαγγελλόπουλου στη Δικαιοσύνη προκειμένου να χειραγωγηθούν οι έρευνες για το σκάνδαλο Novartis.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο