Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Λουκάς Θάνος: Η ελληνική γλώσσα είναι το όπλο των όπλων

«Ο Παλαμάς είναι ένας ενδιάμεσος κρίκος που συνδέει τον Όμηρο και τον Αισχύλο με το τώρα και το μετά του πολιτισμού μας»

Ο Λουκάς Θάνος γεννήθηκε από αριστερή οικογένεια στην Αθήνα και έκανε πολύ σοβαρές σπουδές χορού, υποκριτικής και μουσικής, αρχικά στην Ελλάδα και στη συνέχεια στο εξωτερικό. Ήταν μόλις δέκα οκτώ ετών όταν έγραψε (μελοποιώντας κυρίως ποιήματα του  Καρυωτάκη αλλά και των Βάρναλη και Α. Αλεξάνδρου) τα τραγούδια του δίσκου «Σάλπισμα» που ερμήνευσε ο αξέχαστος Νίκος Ξυλούρης. Το «Σάλπισμα» κυκλοφόρησε το 1978 και προκάλεσε πολύ μεγάλη αίσθηση καθώς ήταν από τις πιο «διαφορετικές» στιγμές στην δισκογραφία του Ν. Ξυλούρη. Έκτοτε όμως ο Λουκάς Θάνος κυκλοφόρησε μόνον τρεις ορχηστρικούς δίσκους οι οποίοι κινούνται σε διεθνή ιδιώματα όπως η jazz και το rock αν και ομολογουμένως παράλληλα υπέγραψε την μουσική αρκετών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών.

Ένας λόγος για αυτό είναι βέβαια ότι η μετάβαση του για σπουδές στο εξωτερικό μετατράπηκε σε σχεδόν μόνιμη  εγκατάσταση του στην Αμερική, κυρίως στο Λος Άντζελες αλλά και στη Νέα Υόρκη όπου δραστηριοποιείται ως χορευτής, χορογράφος, ηθοποιός και σκηνοθέτης . Ξαφνικά όμως πέρυσι επέστρεψε για μεγαλύτερο διάστημα από συνήθως στην Ελλάδα όπου μέσα σε τρεις μήνες μελοποίησε  με τον πολύ ιδιαίτερο τρόπο του την ποιητική σύνθεση του Κωστή Παλαμά «Ο Δωδεκάλογος Του Γύφτου». Έτσι στο τέλος του’16 κυκλοφόρησε το ομότιτλο CD με ερμηνευτή τον Γιάννη Χαρούλη, ο δεύτερος δίσκος με τραγούδια του Λουκά Θάνου τριάντα οκτώ χρόνια μετά το «Σάλπισμα»!


Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα 


* Τελικά τι θεωρείτε περισσότερο ή έστω κυρίως τον εαυτό σας, χορευτή και χορογράφο, ηθοποιό και σκηνοθέτη ή συνθέτη και μουσικό; Ή μήπως έναν συνδυασμό όλων αυτών ή ακόμα και κάτι άλλο  τα οποίο τα υπερβαίνει;

Κυρίως συνθέτη. Όταν χορογραφώ ή σκηνοθετώ η μουσική είναι πάντα αυτή που μου δίνει το μέτρο και την ισορροπία. Πιστεύω ότι η μουσική είναι η υπέρτατη των τεχνών και με προφυλάσσει ακόμα και στην καθημερινότητα μου στο επίπεδο της αισθητικής, δηλαδή της ηθικής, δηλαδή της υγείας. 

 

* Πόσο εύκολο είναι να συνδυαστούν όλες αυτές οι ιδιότητες στο ίδιο πρόσωπο; Αλληλοσυμπληρώνονται ή μήπως έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους, έστω και δημιουργική;  

Είναι μια συνεχόμενη άσκηση ώστε το δύσκολο να γίνει εύκολο αλλά όχι τόσο εύκολο ώστε να καταλήγει ανεξέλεγκτα χαοτικό. Έτσι οι τέχνες άλλοτε αλληλοσυμπληρώνονται και άλλοτε έρχονται σε αντίθεση, αυτή η αντίφαση όμως νομίζω είναι μέρος της διαδικασίας της σύνθεσης. 

 

* Για τους περισσότερους της εποχής σας ήταν αρκετό να σπουδάσουν μόνο χορό ή υποκριτική και στη συνέχεια φυσικά να το εξασκήσουν. Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε – και σχεδόν ταυτόχρονα – με τόσες διαφορετικές δημιουργικές εκφράσεις; 

Πρόσφατα έχω σκεφτεί ότι μάλλον χωρίς να το συνειδητοποιώ ήθελα να ισορροπήσω αυτό που φαίνεται με αυτό που ακούγεται. Εννοώ την συνύπαρξη του Απόλλωνα και του Διονύσου,  μια συμφιλίωση που γέννησε την αρχαία τραγωδία, δηλαδή το θέατρο. 

 

* Επίσης αντίθετα με τους περισσότερους της γενεάς σας δεν τα σπουδάσατε καν μόνο στην Ελλάδα αλλά όλα επίσης και στο εξωτερικό. Ποια ήταν η αιτία για το ότι από τόσο νωρίς βγήκατε εκτός των ορίων της χώρας μας, μια τάση φυγής ή κάτι άλλο; 

Περισσότερο νομίζω ήταν μια τάση εξερεύνησης του εκτός των ορίων όμως αργότερα κατάλαβα ότι και αυτή η φαινομενική υπέρβαση οδηγούσε πάλι στο...εντός και επί τα αυτά. Τότε ήταν που αποφάσισα αντί να φεύγω να επιστρέφω προς το εδώ, προς εμάς, προς εμένα.  

 

* Πέραν υποθέτω των πολύ καλύτερων συνθηκών για κάθε δημιουργική πλευρά σας τι ήταν αυτό που σας κράτησε μόνιμα εκεί; Υπάρχει κάτι στο ελληνικό modus vivendi που σας διώχνει ή αντίστοιχα βρήκατε κάτι στην Αμερική το οποίο σας ταιριάζει πολύ περισσότερο; Ο παράγων νοσταλγία δεν υφίσταται για εσάς;  

Καλύτερες συνθήκες μάλλον προς το μεγάλο αλλά όχι αναγκαστικά προς το «ωραίο και το αληθινό». Πρέπει νομίζω να βρίσκεσαι εκεί που είναι ευκολότερη η επιδίωξη της ευτυχίας, εκεί που μπορείς πιο ελεύθερα να ερωτευτείς. Ίσως τελικά πήγα στην Αμερική για να αγαπήσω περισσότερο την Ελλάδα. 

 

* Πώς βιώνετε την ελληνική κρίση ως άνθρωπος του πολιτισμού που ζει μόνιμα στην Αμερική, αν φυσικά συμβαίνει αυτό; Και από μιαν αναπόφευκτα πολύ διαφορετική οπτική γωνία από εμάς τους υπόλοιπους, είστε αισιόδοξος ή όχι αναφορικά με το ότι θα την υπερβούμε τελικά και  πόσο σύντομα θεωρείτε ότι θα γίνει αυτό; 

Ο πολιτισμός μας και ο φυσικός χώρος που τον γέννησε είναι ισχυρότεροι και από την δυνατότερη βιομηχανία όπλων και η ελληνική γλώσσα στην ολότητα της είναι το όπλο των όπλων. Δεν πτοούνται στο διηνεκές τέτοια μεγέθη. Η τωρινή «κρίση» είναι μια ψευδαίσθηση μιας ψευδαίσθησης κάποιας ολιγάριθμης «εξουσίας». Μια ανάσα μόνο και πάμε παρακάτω και...«δόξα στις πατρίδες»! 

 

* Πώς είναι για ένα πολύ νεαρό ακόμα παιδί να υπογράφει τα τραγούδια του τόσο σημαντικού αλλά και γνωστού, διάσημου μάλλον, τότε Νίκου Ξυλούρη; Και πόσο εύκολα σχεδόν αμέσως - όντας ήδη καταξιωμένος – στην συνέχεια όχι μόνον εγκαταλείπει την χώρα του αλλά και απουσιάζει από το μουσικό της γίγνεσθαι για τόσο πολύ καιρό;  

Τότε δεν το καταλάβαινα. Τώρα που το βλέπω από την απόσταση του χρόνου αισθάνομαι πολύ τυχερός που έκανα την πρώτη μου δισκογραφική εργασία με τον Νίκο Ξυλούρη. Μετά έφυγα για να σωθώ από την τροπή που έπαιρνε το τραγούδι και γενικότερα η τέχνη στις αρχές της δεκαετία του ‘80. 

 

* Δεν είχατε αισθανθεί όλα αυτά τα χρόνια την ανάγκη να κάνετε κάτι μουσικά στην Ελλάδα και συγκεκριμένα με τραγούδια; Και τι σας κινητοποίησε να το κάνετε ειδικά τώρα; 

Τώρα ένιωσα ότι ένας ποιητικός δίσκος και μάλιστα Παλαμάς θα μπορούσε να είναι  το ξεκίνημα ενός διάλογο με τις νεότερες γενεές με ζητούμενο μια πιθανή πορεία επιστροφής που ίσως θα ενίσχυε το μέλλον. 

 

* Κάποιος θα μπορούσε πολύ ωραία να σας ρωτήσει, Παλαμάς λίγο πριν συμπληρωθούν δύο δεκαετίες του εικοστού πρώτου αιώνα; Τι έχει να πει και να προσφέρει στο σήμερα ένας ποιητής προγενέστερος ακόμα και της γενεάς του ’30 την οποία αρκετοί άλλοι συνθέτες έχουν ήδη αρχίσει να ξεπερνούν και να στρέφονται σε μεταγενέστερους; Και γιατί αλήθεια ο συγκεκριμένος θεματικός κύκλος και όχι μια επιλογή ποιημάτων από ολόκληρο το έργο του;  

Ο Παλαμάς πιστεύω είναι ένας ενδιάμεσος κρίκος που συνδέει τον Όμηρο και τον Αισχύλο με το τώρα και το μετά του πολιτισμού μας. «Ο Δωδεκάλογος Του Γύφτου» είναι ένα κορυφαίο επικολυρικό έργο του που νομίζω ότι αξίζει να το ξαναθυμηθούμε. 

 

* Πιστεύετε ότι, στην συγκεκριμένη συγκυρία, είναι ένα έργο που θα μπορούσε, ίσως και να έπρεπε, να παρουσιαστεί και στο εξωτερικό;  

Αυτός ο δίσκος είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας μου πάνω στον Παλαμά. Οταν την ολοκληρώσω θα με οδηγήσει μόνη της του πιστεύω για το πως και το που θα πρέπει να απευθυνθεί. 

 

* Γράψατε αυτά τα τραγούδια έχοντας εξαρχής κατά νου ότι ερμηνευτής τους θα ήταν ο Γιάννης Χαρούλης ή αυτό προέκυψε στη συνέχεια; Ποια είναι τα στοιχεία που εκτιμάτε περισσότερο στη φωνή και γενικότερα στην ερμηνεία του και τι θεωρείτε ότι τον καθιστά τον πλέον κατάλληλο για αυτό τον κύκλο τραγουδιών; 

Δεν τον είχα στο νου μου όταν έγραφα αλλά ήταν ο πρώτος που σκέφτηκα όταν ήρθε η στιγμή να παραδώσω αυτό το έργο μου. Ο Γιάννης πιστεύω ότι με συνδέει με ένα παρελθόν με πολύ όμως ισχυρή δυναμική για το παρόν και, εύχομαι, πιθανώς και για το μέλλον.

   

* Έχετε ιδέες, έμπνευση ή ίσως και ήδη αρχίσατε να δουλεύετε πάνω σε νέα τραγούδια; Με ποιους/ες άλλους/ες ερμηνευτές/ιες θα θέλατε πολύ να συνεργαστείτε; 

Γράφω συνεχώς και συνθέτω ακατάπαυστα και υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι που θα μπορούσα να συνεργαστώ και, για αυτό, πρέπει να μπουν αυτά τα τόσα πολλά σε μία τάξη. 

 

* Θα κάνετε κάτι μαζί με τον Γιάννη Χαρούλη για αυτό τον δίσκο ή θεωρείτε ότι τώρα που κυκλοφόρησε έχει τελειώσει η ενασχόληση σας μαζί του; Το πιο σημαντικό όμως βέβαια είναι αν θα αρχίσετε και πάλι να δραστηριοποιείστε μουσικά στην Ελλάδα ή θα περάσουν σχεδόν άλλα τόσα χρόνια για να το ξανακάνετε! 

Έχω διάφορες σκέψεις που τους δίνω χρόνο να ωριμάσουν. Ελπίζω όμως να μην χρειαστούν άλλα σαράντα χρόνια για την επόμενη συνομιλία μας!

 

Θα ήταν άδικο, περισσότερο και από όσο για τον ίδιο τον Λουκά Θάνο για την ελληνική μουσική...

 

Μότο

Η μουσική είναι πάντα αυτή που μου δίνει το μέτρο και την ισορροπία.

Η αντίθεση είναι μέρος της διαδικασίας της σύνθεσης.

Πήγα στην Αμερική για να αγαπήσω περισσότερο την Ελλάδα.

Ο Γιάννης Χαρούλης με συνδέει με ένα παρελθόν με πολύ ισχυρή δυναμική για το παρόν και πιθανώς και για το μέλλον.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Θλιβερή ουρά της Ακροδεξιάς

Χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο σκέφτεται ο Κ. Μητσοτάκης είναι η χθεσινή του αναφορά στο σύνθημα “Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία”. Το σύνθημα αυτό χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στις μαθητικές...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο