Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Λόλα Γιαννοπούλου: Βρίσκω τον εαυτό μου σε μια μουσική ποικιλία

Σύνεση που η Λόλα Γιαννοπούλου διαθέτει και επιδεικνύει και με το παραπάνω τόσο στη μουσική διαδρομή της που τώρα ουσιαστικά ξεκινάει όσο και στον τρόπο με τον οποίοαντιλαμβάνεται και προσεγγίζει την ίδια τη ζωή...

Κόρη του αείμνηστου παραγωγού Βαγγέλη Γιαννόπουλου που υπέγραψε ένα σημαντικό, τόσο ποσοτικά όσο και ακόμα περισσότερο ποιοτικά, τμήμα της δισκογραφίας των δεκαετιών του ’80 και του ’90, και με πολύχρονες στέρεες μουσικές σπουδές στην Αθήνα και στο Παρίσι, η Λόλα Γιαννοπούλου από τότε που επέστρεψε στην Ελλάδα πραγματοποιεί επιλεγμένες «διαφορετικές» συναυλίες, ενώ παράλληλα εργάζεται ως καθηγήτρια Φωνητικής.

Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε την πρώτη δισκογραφική εργασία της «Έξι Αυτοτελείς Ιστορίες», ένα πολύ ενδιαφέρον και εξαιρετικά πολυσυλλεκτικό EP, στο οποίο υπογράφει τη μουσική και τους στίχους των έξι τραγουδιών του εκτός από το να τα ερμηνεύει, κάτι που την καθιστά αυτόματα ως μία από τις πλέον υποσχόμενες νέες παρουσίες του μουσικού μας γίγνεσθαι.

 

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

 

* Είσαι κόρη ενός ανθρώπου που, αν και έφυγε νωρίς, πρόλαβε να υπογράψει την παραγωγή αρκετών σημαντικών δίσκων μιας νέας τάσης της ελληνικής μουσικής στη δεκαετία του ’90. Τι θεωρείς λοιπόν ότι «κληρονόμησες» σχετικά με τη μουσική από τον πατέρα σου και τι αναμνήσεις έχεις από τη μουσική δραστηριότητά του;

Ο πατέρας μου υπήρξε βασική επιρροή για τα πάντα στη ζωή μου. Ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος, με πάρα πολύ χιούμορ, αγάπη για τη μουσική, διακριτικότητα και απίστευτες γνώσεις στο αντικείμενό του και όχι μόνο. Σίγουρα τη δεκαετία του 1990 υπήρξε δημιουργικός και λειτουργούσε στα πράγματα που αναλάμβανε με ένα «κλείσιμο ματιού» αν μου επιτρέπεται η έκφραση. Αυτή η προσέγγιση με ανοιχτό μυαλό και ευρηματικότητα, ελεύθερο πνεύμα και ειλικρίνεια με επηρέασε σίγουρα και στο δημιουργικό σκέλος και στο ανοιχτό πεδίο των ιδιωμάτων όσο και στην ταπεινότητα και τη στάση μου στα πράγματα στον καλλιτεχνικό και μη χώρο.

 

* Οι σπουδές σου ήταν κυρίως στην κλασική μουσική, στην jazz ή εξίσου και στα δύο;

Οι σπουδές μου στην Ελλάδα αφορούσαν κυρίως την κλασική μουσική, πιάνο, ανώτερα θεωρητικά, χορωδία κ.λπ., αλλά και τη δημώδη ελληνική μουσική, κυρίως στη χορωδία με την εξαιρετική Λιλή Τσιτριμπίνη. Στο Παρίσι σπούδασα την jazz, την pop και τη world music, όπως επίσης και το film scoring. Ευτυχώς, είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με αρκετά ιδιώματα, κάτι που με έχει βοηθήσει ιδιαίτερα σε δημιουργικό, ερμηνευτικό, αλλά και διδακτικό επίπεδο, όπως επίσης και σε επίπεδο συνεργασιών.

 

* Θεωρείς ότι η διδασκαλία, εκτός φυσικά από το να σε βοηθά να βιοπορίζεσαι, συμβάλλει και στο πώς εκφράζεσαι και εξελίσσεσαι η ίδια ως ερμηνεύτρια αλλά και ως δημιουργός;

Φυσικά! Λέω πολύ συχνά ότι οι μαθητές μου έχουν υπάρξει κυρίως «δάσκαλοί» μου. Το να αναλύσει και να αποδομεί κανείς τις γνώσεις του ή τους αυτοματισμούς του στο αντικείμενό του έτσι ώστε να μπορέσει να το μεταδώσει, να το εξηγήσει σε κάθε μαθητή ξεχωριστά, προσπαθώντας ταυτόχρονα να κατανοήσει και να σεβαστεί τον τρόπο σκέψης του είναι μια συναρπαστική μελέτη για τον ίδιο. Είτε λοιπόν σε τεχνικό επίπεδο είτε σε ερμηνευτικό, έχει παρά πολύ ενδιαφέρον η παρατήρηση στην προσέγγιση καθενός και στο πώς τον καθοδηγείς να ανακαλύψει τη διπλή φωνή του, τα δικά του μέσα έκφρασης, τη δική του υπόσταση. Κατ’ επέκταση συμβαίνει η ίδια διαδικασία και με τον δάσκαλο - διαφορετικά δεν επιτυγχάνεται ο στόχος.

 

* Ποιες θα έλεγες ότι είναι οι πιο καθοριστικές επιρροές σου, κατ' αρχάς ερμηνευτικά και στη συνέχεια συνθετικά;

Οι επιρροές μου είναι πραγματικά άπειρες. Αδύνατο να χωρέσουν σε μια απάντηση!

 

* Υπήρχαν συγκεκριμένοι πρακτικοί λόγοι που καθυστέρησες αρκετά να ντεμπουτάρεις δισκογραφικά ή απλώς τώρα ήταν η συγκυρία στην οποία προέκυψε αυτή η εργασία;

Υπήρχαν πολλοί λόγοι, πρακτικοί και μη. Σίγουρα, καθώς αναφέρθηκες στον πατέρα μου, η απώλειά του έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο στην καθυστέρηση της υλοποίησης κάποιου προσωπικού project, είτε σε πρακτικό επίπεδο είτε σε προσωπικό. Έπρεπε να γίνουν άλλα πράγματα που είχαν προτεραιότητα εκείνη την περίοδο. Επίσης, το βιοποριστικό σκέλος ήταν καθοριστικό, και το λέω γιατί είναι σημαντικό να το λαμβάνουμε υπόψη μας αυτό. Δεν έχουν όλοι οι καλλιτέχνες τη δυνατότητα να υλοποιούν τα σχέδιά τους στον χρόνο που ενδεχομένως επιθυμούν γιατί αυτό έχει σημαντικό κόστος, που προϋποθέτει ένα αντίστοιχο μπάτζετ. Υπάρχουν δεκάδες αξιόλογοι μουσικοί που δυστυχώς δεν μπορούν να «ακουστούν» όσο θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου γιατί παλεύουν καθημερινά για τα προς το ζην ή γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα να χρηματοδοτούν τη δουλειά τους όπως άλλοι. Τέλος, σίγουρα σε προσωπικό επίπεδο αισθάνομαι ότι, πέραν από όλα αυτά τα πρακτικά ζητήματα, για εμένα αυτή ήταν η στιγμή που ένιωσα έτοιμη να προχωρήσω σε μια προσωπική εργασία έχοντας τα καλλιτεχνικά εφόδια που χρειαζόμουν.

 

* Υποθέτω είχες ή θα μπορούσες πολύ άνετα να έχεις περισσότερα τραγούδια. Γιατί λοιπόν περιορίστηκες σ' αυτά τα έξι;

Για εμένα δεν υπάρχει λόγος, σε μια εποχή με τόση πληροφορία, να κυκλοφορεί κανείς πολλά τραγούδια ταυτόχρονα. Χάνεται η πληροφορία στο Διαδίκτυο και είναι ούτως ή άλλως δύσκολο να ξεχωρίσει κάτι. Εγώ ήθελα σ' αυτή την εργασία, όπως και στο single που προηγήθηκε, να «παντρέψω» κάποια από τα ιδιώματα με τα οποία έχω ασχοληθεί. Νομίζω ότι αυτά είχα να δώσω σ' αυτό το project και μετά σιγά - σιγά να ετοιμάσω το επόμενο. Επέλεξα, λοιπόν, να μην αναλωθώ σε κάτι που δεν θα με εξέφραζε απόλυτα μόνο και μόνο για να γεμίσω ένα άλμπουμ.

 

* Θα έλεγες ότι υπάρχει μια, έστω άτυπη, μπάντα που δημιούργησε και παίζει στον δίσκο ή απλώς είναι οι πλέον τακτικοί συνεργάτες σου;

Σίγουρα υπάρχουν σταθεροί συνεργάτες που έπαιξαν ή ενορχήστρωσαν στον δίσκο, όπως επίσης μουσικοί που εκτιμώ και θαυμάζω και με τίμησαν με τη συμμετοχή τους, αλλά και πολλοί καλοί φίλοι που ήθελα οπωσδήποτε να είναι μέρος αυτής της εργασίας. Αυτός είναι και ο λόγος που τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν ξεχωριστά και σε διαφορετικά στούντιο, με ποικίλο ήχο και προσέγγιση. Κάθε βήμα έγινε με κάποιον σκοπό, ώστε να επιτευχθεί μια σχετική «πολυμορφία» του ήχου.

 

* Ως διασταύρωση ποιων μουσικών ιδιωμάτων και σε ποιο ποσοστό το καθένα θα χαρακτήριζες τα τραγούδια του δίσκου;

Στον δίσκο εμπεριέχονται διάφορα ιδιώματα, με μια όμως κοινή αισθητική και με κοινό παρονομαστή την απλότητα, την ειλικρίνεια και τον καθοριστικό ρόλο των συνεργατών. Τα υπόλοιπα είναι και μέρος της διαδικασίας της προσωπικής ακρόασης, οπότε ας τα αφήσουμε στην κρίση του ακροατηρίου.

 

* Πόσο σημαντικό είναι για σένα, αλλά και γιατί, το να υπάρχει αυτή η συνεχής επιμειξία στη φόρμα, αλλά θα έλεγα σε έναν βαθμό και στο περιεχόμενο των τραγουδιών σου;

Είναι σημαντική η καταγραφή της αυθόρμητης και ειλικρινούς δημιουργίας, είτε καταπιάνεται κανείς με διαφορετικό στίχο είτε με πράγματα που έχει ακούσει και τον έχουν εμπνεύσει ως ιδιώματα, φόρμες, αισθητική, έκφραση κ.λπ. Θεωρώ ότι όταν μπορείς να βρεις τον εαυτό σου σε μια μουσική ποικιλία, δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιορίζεσαι σε ένα ιδίωμα, μία φόρμα, μία νόρμα ή μία μανιέρα. Είναι παράλογο να αυτοπεριορίζεται κανείς όσον αφορά τη δημιουργικότητα, την έκφραση ή τις συνεργασίες. Είναι σημαντικό λοιπόν για μένα γιατί προκύπτει από μια καλλιτεχνική ανάγκη αλλά από και ένα αίσθημα ελευθερίας.

 

* Έστω κι έτσι όμως, ξαφνιάζει η συμμετοχή των Mc Yinka και Bitman, δύο ερμηνευτών που δεν θα τους συνδύαζε κανείς εύκολα μ' αυτό που κάνεις. Πώς και γιατί προέκυψε;

Με τα παιδιά αυτά έχουμε ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν. Είναι δύο μουσικοί που εκτιμώ παρά πολύ και θαυμάζω πραγματικά. Τον Mc Yinka τον γνωρίζω χρόνια, από το 2010, από τότε περίπου που γύρισα από το Παρίσι. Έχουμε κάνει συναυλίες και περιοδείες με το συγκρότημα Palyrria, το οποίο ήταν και η πρώτη μου συνεργασία όταν επέστρεψα. Είναι πολύ καλός φίλος, άνθρωπος που θεωρώ οικογένεια και θέλαμε οπωσδήποτε να συμμετάσχει στον δίσκο. Τον Bitman επίσης τον γνωρίζω χρόνια και υπάρχει αλληλοεκτίμηση, σε συνδυασμό με το ότι έχει συνεργαστεί με τον Άλκη Δήμο, ο οποίος έχει γράψει τη μουσική στο συγκεκριμένο τραγούδι. Σκεφτήκαμε με τον Άλκη ότι ήταν το ιδανικό κομμάτι για να έχουν συμμετοχή αυτά τα δύο παιδιά, σε συνδυασμό και με την εσωτερικότητα και το μυστήριο που έχει ο στίχος (Βασίλης Κομύτης) και η μουσική. Με ενδιέφερε πολύ να υπάρχει κι αυτό το στοιχείο μέσα στον δίσκο, του beatbox και του ραπ, και έτσι προέκυψε το «Το βλέμμα της αγάπης σου».

 

* Πες μου δυο λόγια για το «The Removal», τραγούδι που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα πέντε και όχι μόνο επειδή είναι το μοναδικό με αγγλικό στίχο.

Το κομμάτι αυτό γράφτηκε σε μια αρκετά ιδιαίτερη στιγμή και βασικά είναι το πρώτο τραγούδι που έγραψα. Έως τότε έγραφα κυρίως ορχηστρικά κομμάτια και στίχους ποτέ. Δεν έχω ιδέα πώς έγινε, αλλά ήταν μια μαγική στιγμή για μένα. Την ημέρα ακριβώς που έφευγα οριστικά από το Παρίσι, την πόλη στην οποία πήγα δεκαεννέα ετών για να σπουδάσω μουσική, είχα μαζέψει όλα μου τα πράγματα σε κούτες και είχα αφήσει τελευταίο το πιάνο και μια κούτα για να βάλω τις παρτιτούρες και διάφορες σημειώσεις που υπήρχαν πάνω του. Σίγουρα επηρεασμένη από το περιεχόμενο των σπουδών εκεί, αλλά κυρίως σαν μια ανάγκη να αποχαιρετήσω την πόλη, τον χώρο, τους ανθρώπους μου εκεί, προέκυψε αυτό το τραγούδι απευθείας έτσι, χωρίς καμιά αλλαγή στη δομή ή στον στίχο. Το τελικό αποτέλεσμα όμως οφείλεται κατά πολύ και στην ενορχήστρωση του πολύ καλού φίλου και συνεργάτη Γιώργου Λιμάκη.

 

* Πώς βιώνει, αλλά και πώς αντιμετωπίζει τις οικονομικές συνέπειες, τη διακοπή δηλαδή κάθε εργασίας, της επιδημίας, μια ερμηνεύτρια και μουσικός που είναι ακόμα στο ξεκίνημα της διαδρομής της; Και ποια είναι τα σχέδιά σου για όταν, το συντομότερο δυνατό όπως ελπίζουμε όλοι, επιστρέψουμε και πάλι σε έναν ομαλό τρόπο ζωής;

 

Για να είμαι ειλικρινής, είναι πολύ νωρίς για να απαντήσουμε σε κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε ιδέα πόσο θα κρατήσει, πώς θα επηρεάσει τις ζωές μας και με τι κόστος - οικονομικό, πολιτικό και κυρίως κοινωνικό. Μπορούμε μόνο να περιμένουμε, όμως με σωστή κρίση, ψυχραιμία και βασικά λογική. Ούτε να είμαστε έρμαια της πληροφορίας, ούτε όμως να είμαστε συνεχώς σε πανικό. Θέλει σκέψη και σύνεση γιατί δοκιμάζονται πολλά και σε όλα τα επίπεδα...


 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Επικοινωνιακή καραντίνα

Για όσους δεν το έχουν προσέξει, η πολιτική έχει τελειώσει. Στον δημόσιο χώρο δεν υπάρχει αντιπαράθεση, οι αιχμές της κυβέρνησης δεν διασταυρώνονται πουθενά, ούτε με την αντιπολίτευση, ούτε με την κοινωνία.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις