Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο Λουκιανός ήταν ένας γητευτής των παιδιών

Ο Λουκιανός παρουσιάζει στη Νέα Υόρκη το "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά" με παιδιά της ομογένειας

Η παράσταση - αφιέρωμα "Ο Λουκιανός των παιδιών" παρουσιάζεται το Σάββατο 14 Δεκεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής

Της Πόλυς Κρημνιώτη

 

"Ίσως ήταν η γλύκα της φωνής του, η αγνότητα της ψυχής του και η παιδικότητα που κράτησε ως τον θάνατό του που τα παιδιά από ένστικτο καταλάβαιναν και τον αγαπούσαν. Ο Λουκιανός ήταν ένας γητευτής των παιδιών". Οι μνήμες της Άννας Βαγενά έρχονται να συναντήσουν την πιο ευαίσθητη πτυχή του Λουκιανού Κηλαηδόνη και την ιδιαίτερη σχέση που είχε πάντα με τα παιδιά. "Ήταν πολύ γλυκός και τρυφερός μαζί τους". Όπως τα τραγούδια του.

Αυτές τις λιτές, ευαίσθητες, χαρούμενες αποχρώσεις που έπαιρναν τα τραγούδια του και γίνονταν τραγούδι ολονών, ιδιαιτέρως των παιδιών, θα θυμηθούν όσοι βρεθούν το επόμενο Σάββατο στο Μέγαρο Μουσικής (4.30 μ.μ.). "Ο Λουκιανός των παιδιών", μια παράσταση βασισμένη στον περίφημο δίσκο του "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά" και τα τραγούδια με τα οποία είχε ντύσει το θεατρικό έργο "Φίνο Ριριλίνο", θα ξεδιπλώσει μνήμες, αγαπημένα τραγούδια και άγνωστες πτυχές από το έργο του Κηλαηδόνη.

Ήταν 1992 όταν κυκλοφόρησε το "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά". Σ' αυτόν, ο Κηλαδόνης δεν υπογράφει ούτε ένα τραγούδι. Φέρνει ξανά στο προσκήνιο παλιά αγαπημένα αλλά και ενοχοποιημένα τραγούδια, τραγουδισμένα εκ νέου, χωρίς στόμφο, αλλά με γλύκα, αναδεικνύοντας την πνοή και τη φρεσκάδα τους. Καντάδες, ελαφρά τραγούδια του '40 και του '50, ρεμπέτικα, χωρίς τη σέπια του χρόνου, αλλά με τη φροντίδα ενός ανθρώπου που του άρεσε να προχωράει μπροστά. Εκεί ο Λουκιανός απενοχοποίησε χιλιάδες Ελλήνων, που μπορούσαν πια να σιγοτραγουδούν καντάδες και ελαφρά τραγουδάκια χωρίς να αισθάνονται ότι αποϊδεολογικοποιούνται. Βέρος αριστερός ο ίδιος, με την κίνηση του αυτή κλείνει το μάτι και θυμίζει ότι η μουσική, η τέχνη γενικά, εκτός όλων των άλλων είναι και χαρά.


Ο Λουκιανός σε νεαρή ηλικία στη αγαπημένη του στάση, πάντα με τα χέρια στις τσέπες

Ανάμεσα σ' αυτά τα τραγούδια ο Λουκιανός βάζει στον δίσκο και μια ενότητα με παιδικά. Με τα "αδέσποτα", όπως τα ονόμαζε, έφερνε μνήμες μπροστά, κυρίως όμως έδινε ένα διαφορετικό μοντέλο μουσικής φροντίδας για τα παιδιά. "Νευρίαζε με τα τραγούδια για παιδιά που πρόβαλλαν και προωθούσαν στις παιδικές εκπομπές της τηλεόρασης, ακόμα και στις σχολικές γιορτές. Σκέφτηκε λοιπόν να μαζέψει όλον αυτόν τον πολύτιμο θησαυρό των ‘αδέσποτων’ παιδικών τραγουδιών της γειτονιάς, αυτά με τα οποία μεγάλωσε η γενιά του, και πολλές ακόμα, παίζοντας στις αλάνες και τις γειτονιές. Η ιδέα του αποδείχτηκε περίφημη, γιατί ο δίσκος σημείωσε τεράστια επιτυχία, αγαπήθηκε και τραγουδήθηκε από παιδιά και μεγάλους και ευτυχώς στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται από τους δασκάλους στα σχολεία για τις σχολικές γιορτές" λέει η Άννα Βαγενά.

Η σχέση του με το παιδικό τραγούδι, όμως, δεν εξαντλείται στα "αδέσποτα" του "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά". Ίσως δεν είναι πολύ γνωστό ότι ο Λουκιανός είχε γράψει μουσική για τέσσερις θεατρικές παραστάσεις για παιδιά. Εκτός από το "Φίνο Ριριλίνο" του Κώστα Λιάκουρη, που ανέβηκε από το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλατζόπουλου, το 1985-1986 έντυσε επίσης μουσικά τις παραστάσεις "Ο Βάσος και η Βιβή" που είχε ανεβάσει η Ξένια Καλογεροπούλου στο Θέατρο “Πόρτα” το 1984, "Τα καινούργια ρούχα του βασιλιά" για το Θεσσαλικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου και "Το όνειρο του σκιάχτρου" του Ευγένιου Τριβιζά που παρουσίασε το ΚΘΒΕ το 1989 σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλατζόπουλου. Είχαν προηγηθεί τραγούδια του για την παράσταση κουκλοθεάτρου "Βούρτες, σκούπες και πινέλα" του Τάκη Σαρρή το 1979.

"Ήταν πολύ γλυκός και τρυφερός με τα παιδιά" λέει η Άννα Βαγενά και θυμάται ότι "στις συναυλίες του ποτέ δεν άφηνε τους άνδρες της ασφάλειας να εμποδίσουν τους μικρούς του φίλους που ήθελαν να ανεβαίνουν στο πάλκο και να πηγαίνουν κοντά του στο πιάνο. Αφήστε τα παιδιά να έρθουν κοντά μου' έλεγε". Εκείνα εξάλλου δεν τον αγάπησαν από τα παιδικά του τραγούδια. "Τα παιδιά τον γνώριζαν κυρίως από τα τραγούδια που άκουγαν οι γονείς τους. Άπειρες φορές μας λέγανε, και μου λένε ακόμα και τώρα, τη φράση 'το παιδί μου τρελαίνεται για τα τραγούδια του Λουκιανού'. Είπαμε, ο Λουκιανός ήταν ένας γητευτής".

Στη μουσική παράσταση - αφιέρωμα του Μεγάρου, την οποία σκηνοθετούν η Άννα Βαγενά και ο Γιάννης Καλατζόπουλος, παίζουν και τραγουδούν οι Αντώνης Λουδάρος, Χριστίνα Τσάφου, Γιάννης Καλατζόπουλος, Αργύρης Παυλίδης, Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος, Δέσποινα Γιώτη και Νικορέστης Χανιωτάκης. Στη συντομευμένη μορφή του "Φίνο Ριριλίνο", που σκηνοθετεί και πάλι ο Γιάννης Καλατζόπουλος με τα σκηνικά του Αντώνη Χαλκιά, όπως τότε στην παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, οι ηθοποιοί, υποδυόμενοι ποντικάκια, σκύλους, γάτες, μπόγιες και κλόουν, θα ερμηνεύσουν τα τραγούδια του Λουκιανού και θα αφηγηθούν στα παιδιά τις περιπέτειες δύο μικρών ποντικών, του Φίνο και της Μπέλλας, που αρχίζουν να περιπλανώνται στον κόσμο όταν τα διώχνει από το σπίτι τους μια καμωματού γάτα, η Μαντάμ Φουφού. Τα παιδικά τραγούδια και παιχνίδια από το "Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά" θα παρουσιαστούν από τη Σχολή Κλασικού και Σύγχρονου Χορού "Χριστιάνας Σκιαδά" σε χορογραφίες της ίδιας, με τη συμμετοχή της παιδικής χορωδίας της σχολής, ενώ στο δεύτερο μέρος ο Δώρος Δημοσθένους και η Μαρία Κηλαηδόνη θα ερμηνεύσουν γνωστά τραγούδια του Λουκιανού, όπως τα "Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόι", "Τζιν τζιν", "Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών", "Θερινά Σινεμά", "Ο μικρός ήρωας" κ.ά. Οι ενότητες συνδέονται με σπάνιο υλικό από το προσωπικό αρχείο του συνθέτη.

 

* Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του συνθέτη

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Για τους πολύ λίγους

Η Νέα Δημοκρατία, ως δεξιό κόμμα, και η κυβέρνησή της δεν είναι υπέρ των επιχειρήσεων, όπως ψευδώς διατείνεται. Είναι υπέρ του κεφαλαίου, είναι δηλαδή υπέρ των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων και εναντίον των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και εναντίον των εργαζομένων

Δειτε ολοκληρο το αρθρο