Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Σπύρος Χιώτης: Μέλημά μου είναι μόνον η μουσική και η αλήθεια της

Ο Σπύρος Χιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά μεγάλωσε στην Καλαμάτα, ενώ τα τελευταία χρόνια κατοικεί στα Χανιά καθώς σπουδάζει στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Άρχισε να σπουδάζει πιάνο πολύ μικρός και συνέχισε μέχρι τα δεκαοκτώ,

Ο Σπύρος Χιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά μεγάλωσε στην Καλαμάτα, ενώ τα τελευταία χρόνια κατοικεί στα Χανιά καθώς σπουδάζει στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Άρχισε να σπουδάζει πιάνο πολύ μικρός και συνέχισε μέχρι τα δεκαοκτώ, μαζί με θεωρητικά της μουσικής, ενώ παράλληλα, από μια στιγμή και μετά, αγάπησε και ασχολήθηκε με το ρεμπέτικο και τη λαϊκή μουσική μελετώντας μόνος του τρίχορδο μπουζούκι.

Με αυτή λοιπόν τη σαγηνευτικά αντιφατική παιδεία και μέχρι τώρα διαδρομή, πριν λίγο καιρό -αν και νεότατος ακόμα, τον Μάρτιο θα συμπληρώσει τα είκοσι τέσσερα χρόνια του- κυκλοφόρησε από την έγκριτη ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία “Μετρονόμος” το «Ανιδιοτελώς», δηλαδή το πρώτο album του, που αποτελείται από μια σειρά όμορφων και συχνά δεόντως ατμοσφαιρικών πιανιστικών συνθέσεων, τις οποίες φυσικά εκτελεί ο ίδιος. Μια φιλική συζήτηση μαζί του ήταν ο καλύτερος τρόπος για να σας τον συστήσουμε αλλά και να σας προτείνουμε να γνωρίσετε την ήδη ενδιαφέρουσα και όχι λίγα υποσχόμενη μουσική του.

 

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

 

* Για ποιο λόγο ένας κλασικός πιανίστας να αρχίσει ξαφνικά να ασχολείται και να μελετά το αυθεντικό τρίχορδο μπουζούκι; Τι σε ώθησε σε αυτό και εξακολουθείς να το κάνεις;

Θυμάμαι ότι μου άρεσαν από παιδί τα όργανα της Ανατολής, όπως το σαντούρι, το κανονάκι και φυσικά το μπουζούκι, χωρίς αυτό να γίνεται συνειδητά. Άρχισα να ψάχνω περισσότερο στα δεκατρία μου, όταν πρωτοάκουσα τη φωνή της Ρόζας Εσκενάζυ, τους αμανέδες του Αντώνη Διαμαντίδη και άλλα ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια από τα οποία μαγεύτηκα. Ένα χρόνο αργότερα, ξεκίνησα να μαθαίνω τρίχορδο μπουζούκι, αυτοδίδακτος και επηρεασμένος από τον δεξιοτέχνη Βαγγέλη Τρίγκα. Συνεχίζοντας και ανακαλύπτοντας ολοένα και περισσότερα διαμάντια το αγάπησα τόσο πολύ ώστε εξακολουθώ να το κάνω μέχρι σήμερα. Θαυμάζω τη γνησιότητα και την αλήθεια που υπάρχει στο παλαιό λαϊκό τραγούδι. Ανεξάρτητα από αυτό όμως, ο μουσικός δρόμος μου παραμένει κυρίως αυτός της σύνθεσης.

 

* Τι αποκόμισες από την ενασχόλησή σου με το μπουζούκι και κυρίως πώς το συνδυάζεις με την, αντικειμενικά εντελώς ξένη με αυτό, κλασική μουσική παιδεία, την οποία υποθέτω θεωρείς ως βάση σου;

Ως συνθέτη η ενασχόλησή μου με το μπουζούκι και η μελέτη του παλαιού λαϊκού τραγουδιού μού έδωσαν μοναδικά ερεθίσματα και ιδέες. Στο μπουζούκι, η ελευθερία έκφρασης μέσα από το ταξίμι προσφέρει έναν αυθορμητισμό στο παίξιμο, ένα είδος απενοχοποίησης του λάθους, και συντελεί στην ανάπτυξη ιδεών και τη δύναμη της έκφρασης. Σχετικά με τον συνδυασμό αυτών των δύο κόσμων, έχω να πω πως η βάση μου και η παιδεία μου είναι κλασικές αλλά η αισθητική μου ενσωματώνει ό,τι αξίζει και είναι αυθεντικό.

 

* Οι περισσότεροι νέοι δημιουργοί ντεμπουτάρουν δισκογραφικά με τραγούδια. Το ότι εσύ ξεκινάς με ένα οργανικό album σημαίνει ότι δεν σε ενδιαφέρει το τραγούδι η απλώς έτσι προέκυψε λόγω, για παράδειγμα, του ότι δεν βρήκες κατάλληλους στίχους ή άλλων συγκυριών;

Το τραγούδι σαφώς και με ενδιαφέρει αλλά δεν το θεώρησα προϋπόθεση για τον πρώτο μου δίσκο. Η ιδέα από την αρχή ήταν να δημιουργήσω ένα οργανικό album.

 

* Ποια είναι, κατά τη γνώμη σου, τα πλεονεκτήματα αλλά ίσως και τα μειονεκτήματα της οργανικής μουσικής σε σχέση με το τραγούδι; Αντίστοιχα, οι επιρροές σου στον δίσκο είναι αποκλειστικά από συνθέτες οργανικής μουσικής ή και από τους/τις πάρα πολλούς περισσότερους/ες που έγραψαν και γράφουν τραγούδια;

Δεν υπάρχουν πλεονεκτήματα/μειονεκτήματα σε ένα τραγούδι που δεν έχει μια οργανική σύνθεση. Η διαφορά είναι ότι για τον κόσμο είναι πιο εύκολο να του μείνει στο μυαλό ένα τραγούδι από ένα instrumental, γιατί υπάρχει περισσότερη επανάληψη στις μελωδικές γραμμές. Επίσης το τραγούδι παρέχει μια αμεσότητα στο νόημα, επιπλέον εισάγει την ανθρώπινη φωνή ως μουσικό όργανο, κάτι που το κάνει μοναδικό στα αυτιά μας, και, τέλος, λόγω της γλώσσας, συνδέει το μυαλό του ακροατή πιο άμεσα με το άκουσμα. Όλα αυτά όμως δεν συνιστούν μειονεκτήματα της οργανικής μουσικής καθώς δεν έχουν να κάνουν με την ίδια όσο με ζητήματα αισθητικής και το πώς την ακούμε. Προσωπικά, έχω δεχθεί επιρροές τόσο από συνθέτες οργανικής μουσικής όσο και από δημιουργούς τραγουδιών.

 

* Πιο συγκεκριμένα τώρα, ποιοι και τι θα έλεγες ότι έχουν επηρεάσει τον δίσκο; Εγώ εντόπισα ως βασική αναφορά τον ύστερο Ρομαντισμό με κάποιες προεκτάσεις προς τους ιμπρεσιονιστές, κάνω λάθος; Επίσης, παρότι το αναφέρεις, δεν μπόρεσα να βρω ιδιαίτερα ελληνικά στοιχεία, από μουσικολογικής πλευράς τουλάχιστον, εκτός αν το εννοείς κυρίως ως διάθεση και ίσως ως ατμόσφαιρα, περισσότερο δηλαδή σαν υποσυνείδητη επιρροή.

Αρχικά, πρέπει να πω ότι στον δίσκο επέλεξα συνθέσεις από δύο περιόδους της ζωής μου, την εφηβική και τη φοιτητική, συνεπώς υπάρχουν αρκετές και διαφορετικές μεταξύ τους επιρροές. Μερικοί από τους συνθέτες που με έχουν επηρεάσει πολύ είναι ο Chopin, ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Σταύρος Λάντσιας και, στις πιο πρόσφατες συνθέσεις του album, αρκετά οι κιθαρίστες Gabor Szabo και Roy Buchanan. Το ελληνικά στοιχεία το εννοώ ως προς συγκεκριμένα γυρίσματα και τη χρήση τριημιτονίων καθώς επίσης και για το συνολικό πλαίσιο εντός του οποίου κινήθηκα.

 

* Υπάρχει ένα κεντρικό, συνολικό ως προς την πηγή έμπνευσης, concept του album; Όσον αφορά στα επιμέρους κομμάτια, οι τίτλοι τους είναι πάνω - κάτω οι αντίστοιχες πηγές έμπνευσής τους ή μια σύντομη περιγραφή καθενός;

Υπάρχει μια κεντρική ιδέα και ένας προβληματισμός που λειτούργησε ως κίνητρο για τη δημιουργία του και είναι η σημερινή ανθρωπότητα, η οποία βιώνει εν αγνοία της μια αξιακή αντινομία ανάμεσα στην τεχνοκρατία και τον ανθρωπισμό. Ο άνθρωπος είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσει το παίγνιο που κρύβεται πίσω από κάθε καθημερινή πράξη του και αυτό θα το καταφέρει μέσω της συνείδησης. Η τέχνη είναι ένας παράγοντας ικανός να αυξήσει το επίπεδο συνειδητότητας και να γαληνέψει την ψυχή ανοίγοντας τον δρόμο προς την αγάπη και την αλλαγή. Οι τίτλοι των κομματιών έχουν προέλθει από τις πηγές έμπνευσής τους, δηλαδή μια ιστορία ή ένα γεγονός.

 

* Τι σημαίνει για σένα η λέξη «Ανιδιοτελώς» και τι σε έκανε να δώσεις αυτόν τον ομολογουμένως αρκετά παράξενο τίτλο για δίσκο;

Για εμένα η λέξη “ανιδιοτέλεια” σηματοδοτεί μια στάση ζωής, το να δίνεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα είναι μια προϋπόθεση της πραγματικής αγάπης. Αυτό που με έκανε να δώσω αυτόν τον τίτλο είναι η ίδια η ιδιοτέλεια που κυριαρχεί παντού, σε κάθε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο, ευελπιστώντας έτσι να δώσω ένα συμβολικό και υγιές μήνυμα.

 

* Στο ιδίωμα και το ύφος των κομματιών τού album παίζει ρόλο η δεξιοτεχνία και, αν ναι, ποιον και πόσο μεγάλο;

Η δεξιοτεχνία παίζει αρκετά σημαντικό ρόλο, ειδικά σε κάποια συγκεκριμένα κομμάτια. Είναι καθοριστική για την καθαρότητα του ήχου καθώς και για την ταχύτητα αλλά και την ακρίβεια στο κλαβιέ. Επίσης βοηθά στο να αποδοθούν άρτια όλοι οι χρωματισμοί, οι οποίοι αποτελούν μεγάλο μέρος της μαγείας.

 

* Θα μπορούσες να φανταστείς να παίζει αυτά τα κομμάτια οποιοσδήποτε/οποιαδήποτε εκτός από εσένα;

Είναι κάτι που έχω φανταστεί πολλές φορές και ελπίζω κάποτε να πραγματοποιηθεί!

 

* Θέλεις και πιστεύεις ότι είναι εφικτό να παρουσιαστεί αυτό το υλικό, οργανική μουσική τέτοιας φύσης, ζωντανά οπουδήποτε;

Φυσικά και είναι δυνατόν και είναι ένα από τα πράγματα που θέλω να κάνω! Δεν βλέπω κανέναν απολύτως λόγο για να μην είναι... Το θέμα είναι ότι ένα μεγάλο τμήμα του ακροατηρίου δεν διαθέτει την αισθητική καλλιέργεια για να το προσεγγίσει, να το κατανοήσει και εντέλει να το απολαύσει.

 

* Προσδοκείς κάποια στιγμή μελλοντικά να βιοπορίζεσαι από τη μουσική ή γνωρίζεις και έχεις αποδεχθεί ότι θα παραμείνει πάντα κάτι πολύ προσωπικό και πολύτιμο για εσένα, το οποίο όμως δεν θα σου αποφέρει ποτέ έστω και μιαν ελάχιστη απολαβή;

Σίγουρα η μουσική είναι και θα παραμείνει κάτι πολύ προσωπικό και πολύτιμο για εμένα αλλά δεν μπορώ να πω και ότι δεν με ενδιαφέρει το να βιοπορίζομαι επίσης από αυτήν. Για εμένα όμως, η οικονομική απολαβή έρχεται ως απόρροια, κύριο μέλημά μου παραμένει πάντα η μουσική και η αλήθεια της.

 

* Και τα επόμενα σχέδιά σου, μετά την κυκλοφορία του δίσκου;

Προς το παρόν δεν θα ήθελα να πω πολλά γι’ αυτό, πάντως ήδη έχω στο μυαλό μου αρκετά, ανάμεσα τους και την ενασχόλησή μου με το τραγούδι που με ενδιαφέρει πολύ.

 

Το αξιόλογο ξεκίνημα του Σπύρου Χιώτη μας ωθεί να είμαστε εδώ και να τα παρακολουθήσουμε προσεχτικά...

 

 

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια