Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γιάννης Σπανός (1934-2019): Αποχαιρετισμός στον ιππότη του ελληνικού τραγουδιού

Ο κόσμος του ελληνικού τραγουδιού και ένα πολύ μεγάλο μέρος των συνειδητών ακροατών/τριών του αποχαιρετά με θλίψη έναν πολύ σπουδαίο δημιουργό και πολύ αγαπητό άνθρωπο, τον Γιάννη Σπανό, που έφυγε εχθές ξαφνικά σε ηλικία ογδόντα πέντε ετών.

Στον ύπνο του έφυγε, όπως μας είπε η πολύ στενή φίλη και συνεργάτης του Πέννυ Ξενάκη. Η κηδεία του θα γίνει αύριο, Σάββατο, στις 2 μ.μ., στον μητροπολιτικό ναό του Κιάτου.

Ο Γιάννης Σπανός γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1934 στο Κιάτο Κορινθίας, δεν έπαψε ποτέ να αγαπά πολύ τον τόπο καταγωγής του, τον επισκεπτόταν τακτικά και μάλιστα τα τελευταία χρόνια είχε επιστρέψει και εγκατασταθεί ξανά εκεί.

Τελειώνοντας το Γυμνάσιο έφυγε για τη Γαλλία για να σπουδάσει μουσική, παρέμεινε όμως εκεί αρκετά χρόνια μετά το πέρας των σπουδών του, καθώς είχε αρχίσει ήδη να εργάζεται ως πιανίστας αλλά και να γράφει τα πρώτα του τραγούδια μελοποιώντας Γάλλους ποιητές. Για την ερμηνεία τους συνεργάστηκε με μετέπειτα γνωστούς Γάλλους/ίδες τραγουδιστές/τριες και ηθοποιούς και δεν άργησε να γίνει και ο ίδιος αρκετά γνωστός στη γαλλική μουσική σκηνή των αρχών της δεκαετίας του '60.

Η γαλλική (μουσική) παιδεία του και η παραμονή του στο Παρίσι τον καθόρισαν και τον ακολουθούσαν για πάντα. Ο λόγος που επέστρεψε στην Ελλάδα, όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, δεν ήταν τόσο η νοσταλγία όσο ένα πείσμα για να δει αν θα τα κατάφερνε και στη χώρα του. Το ένστικτό του τον καθοδήγησε να επιλέξει την πλέον κατάλληλη στιγμή. Το πρώτο τραγούδι που δισκογράφησε όταν επέστρεψε το 1966, το «Μια αγάπη για το καλοκαίρι» σε στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου, το οποίο ερμήνευσε μια πρωτοεμφανιζόμενη κοπέλα με το όνομα Καίτη Χωματά, όχι μόνον έγινε αμέσως μεγάλη επιτυχία καθιερώνοντας την τελευταία, αλλά και τον έφερε στην πρώτη γραμμή τού -με πάρα πολλές επιδράσεις από τη σκηνή των γαλλικών μπουάτ, διόλου συμπτωματικά- Νέου Κύματος. Ακολούθησε το αναλόγου ύφους «Μια φορά θυμάμαι», πάλι σε στίχους Γιώργου Παπαστεφάνου και με ερμηνεύτρια μιαν άλλη νέα και πρωτοεμφανιζόμενη κοπέλα με το παράξενο όνομα Αρλέτα. Και εκείνη καθιερώθηκε αμέσως χάρη σε αυτό και ήταν η αρχή μιας βαθιάς και ειλικρινούς φιλίας της με τον Γιάννη Σπανό, η οποία διήρκεσε μέχρι τον θάνατό της το 2017, ενώ ο ίδιος καταξιώθηκε οριστικά ως ο σημαντικότερος δημιουργικός εκπρόσωπος του Νέου Κύματος.

Παραγωγικότατος

Για τους περισσότερους μπορεί αυτό να ήταν αρκετό, αλλά όχι και για εκείνον, που πριν ακόμα από το τέλος του Νέου Κύματος το είχε ήδη υπερβεί και προχωρήσει, κάτι που δεν σταμάτησε να κάνει στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του. Πολυγραφότατος και παραγωγικότατος, είχε μια πολύ πλούσια δισκογραφία, και μάλιστα με αξιοσημείωτα μεγάλη υφολογική ποικιλία.

Αυτό όμως που δεν τον εγκατέλειψε ποτέ ήταν το έμφυτο μελωδικό χάρισμά του, το οποίο η παραμονή του στη Γαλλία τον έκανε να το καλλιεργήσει ακόμα περισσότερο. Ακόμα και τα πλέον λαϊκά τραγούδια του διακρίνονται για τις όχι μόνο πολύ όμορφες, αλλά και πραγματικά «γαλατικής κομψότητας» μελωδίες τους, ενώ και άξιοι ομότεχνοί του αναγνώριζαν ότι ελάχιστοι μελωδοί -με την πιο κυριολεκτική και πλήρη έννοια της λέξης- του δικού του επιπέδου έχουν εμφανιστεί στο ελληνικό μουσικό γίγνεσθαι.

Συνεργασίες

Συνεργάστηκε με μια πλειάδα καταξιωμένων ερμηνευτών και ερμηνευτριών όπως η αείμνηστη Βίκυ Μοσχολιού, η Χάρις Αλεξίου, ο Γιάννης Πάριος κ.ά., αν και ολοφάνερα είχε μιαν ιδιαίτερη προτίμηση στην καλή του φίλη Αρλέτα και τον Κώστα Καράλη. Συνεργάστηκε επίσης με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και αρκετούς άλλους σπουδαίους στιχουργούς μας, αν και η αγάπη του για την ποίηση και η τάση του να τη μελοποιεί δεν τον εγκατέλειψαν ποτέ και αποκρυσταλλώθηκαν κυρίως στην περίφημη σειρά δίσκων «Ανθολογία» («Α'», «Β'» και «Γ'»).

Αγαπητός

Άνθρωπος χαμηλών τόνων, σεμνότατος, με σπάνιο ήθος και κυρίως με αληθινή ευγένεια τρόπων αλλά και ψυχής, που δεν μπορούσες να την αποκαλέσεις τίποτε άλλο παρά... «γαλλική», ο Γιάννης Σπανός ήταν αγαπητός σε όλους και όλες τους/τις ομοτέχνους του, τόσο τους αρκετούς/ές που είχαν συνεργαστεί μαζί όσο και όσους/ες επιθυμούσαν πολύ να το κάνουν αλλά δεν συνέβη. Ο θάνατος τον βρήκε δυστυχώς αρκετά πρόωρα και ενώ σίγουρα ήθελε και μπορούσε να προσφέρει ακόμα.

«Από την έναρξη της καριέρας του στη Γαλλία, όπου υπηρέτησε το γαλλικό chanson, μέχρι την καθοριστική του συνεισφορά στο Νέο Κύμα, τη μελοποίηση ποίησης με τις Ανθολογίες του, τις μουσικές του για τον κινηματογράφο και το θέατρο, ο Γιάννης Σπανός γνώριζε πώς να αγγίζει την καρδιά και το συναίσθημα. Η συμβολή του στην ελληνική μουσική είναι ανεκτίμητη» συνοψίζει την αποτίμηση της διαδρομής του στο μήνυμα της η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη αναδεικνύοντας το κενό που αφήνει και ήδη φαντάζει δυσαναπλήρωτο.

ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ

 

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια