Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο Αντετοκούμπο, ένα κορεάτικο «Παράσιτο» και μια «Γυναίκα που καίγεται»

«Πορτραίτο μιας γυναίκας που καίγεται», της Σελίν Σιαμά

«Ξέρεις ποιος είναι ο πιο γνωστός, ο πιο δημοφιλής Έλληνας αυτή τη στιγμή στην Αμερική;» μου λέει η Αμερικανίδα συνάδελφος από το Λος Άντζελες. «Είναι εκείνος ο νεαρός που παίζει...

 

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΤΕΡΖΗ

«Ξέρεις ποιος είναι ο πιο γνωστός, ο πιο δημοφιλής Έλληνας αυτή τη στιγμή στην Αμερική;» μου λέει η Αμερικανίδα συνάδελφος από το Λος Άντζελες. «Είναι εκείνος ο νεαρός που παίζει μπάσκετ - δεν θυμάμαι τώρα το όνομά του». Όχι, ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν ήταν παρών στο Φεστιβάλ των Καννών - φέτος τουλάχιστον. Αλλά πολλές φορές η «εικόνα» της Ελλάδας είναι διαυγέστερη εκτός των συνόρων. Περισσότερο απ' όσο το αντιλαμβανόμαστε, απ' όσο το επιτρέπουν οι δυνάμεις της αδράνειας, ο Αντετοκούνμπο έχει φτάσει στο σημείο να εκπροσωπεί μια κοινωνία που αλλάζει, αργά, βασανιστικά ίσως...

Εικόνα δεύτερη, εθιμοτυπική επίσκεψη μιας ομάδας δημοσιογράφων στο Δημαρχείο των Καννών και συζήτηση με τον δήμαρχο της πόλης: Μας μιλά για τα φιλόδοξα σχέδιά του, που ξεκινούν βέβαια με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, τη «ναυαρχίδα» της πόλης, διοργάνωση που ξεπερνά σε δημοσιογραφική κάλυψη τους Ολυμπιακούς Αγώνες ή το Μουντιάλ ποδοσφαίρου. Ο δήμαρχος έχει ξεκινήσει την επέκταση των εγκαταστάσεων με οικοδόμηση νέων κτηρίων, αλλά το μεγάλο του «στοίχημα», για το οποίο είναι εξαιρετικά αισιόδοξος, είναι η δημιουργία μιας διεθνούς σχολής οπτικοακουστικών μέσων στην περιοχή: «Ίσως καταφέρουμε να είναι όλα έτοιμα για τη λειτουργία της σε ένα χρόνο, στο επόμενο φεστιβάλ κινηματογράφου» μας λέει. Ρίχνω μια ματιά στη βιβλιοθήκη, δίπλα στο γραφείο του. Έχει τοποθετήσει σε περίοπτη θέση τα «Απομνημονεύματα» του Ρεϊμόν Αρόν και έναν ογκώδη τόμο για τα «50 χρόνια της ροκ μουσικής».

***

Ο Χρυσός Φοίνικας του 72ου Φεστιβάλ των Καννών πήγε σε μια «μαύρη» πολιτική κωμωδία από τη Νότια Κορέα: Το «Παράσιτο» του Μπονγκ Τζουν-Χο διαθέτει ένα από τα καλύτερα σενάρια που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, ιχνηλατώντας την προσπάθεια μιας οικογένειας φτωχοδιάβολων στη Σεούλ να «διεισδύσει» ως βοηθητικό/υπηρετικό προσωπικό στην πολυτελή κατοικία μιας μεγαλοαστικής οικογένειας. Αντιπαράθεση δύο κόσμων μέσα σε τέσσερις τοίχους, αλλά και στον κήπο της βίλας ή στο μυστικό υπόγειο πυρηνικό καταφύγιο, που ο αρχιτέκτονας είχε κατασκευάσει για την περίπτωση επίθεσης από τους Βόρειους! Το κυνικό χιούμορ υπερκαλύπτει τις εκρήξεις βίας, ενώ η σκηνοθεσία κινεί τους χαρακτήρες της ταινίας με τη σιγουριά έμπειρου μαέστρου ορχήστρας...

***

Από τις ευχάριστες εκπλήξεις του φετινού Φεστιβάλ ήταν η γαλλική παραγωγή «Οι Άθλιοι» του (αφρικανικής καταγωγής) Λαντζ Λι. Μέλος της κολεκτίβας Kourtrajmé (μαζί με τον γιο τού Κώστα Γαβρά, τον Ρομέν) και στη συνέχεια σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, ο Λαντζ Λι κάνει εδώ το ντεμπούτο του στη μυθοπλασία, αλλά με τρόπο που δείχνει πόσο καλά έχει αφομοιώσει τα διδάγματα του σινεμά τεκμηρίωσης: Ο Λαντζ Λι έχει μεγαλώσει στο Μονφερμέιγ, το προάστιο της γαλλικής πρωτεύουσας όπου διαδραματίζεται και το ομώνυμο μυθιστόρημα του Ουγκώ. Παρακολουθούμε την καθημερινότητα τριών αστυνομικών στα «προβληματικά» παρισινά προάστια: Ο ένας, νεοφερμένος από την επαρχία, πρέπει να γίνει «αποδεκτός» από δύο παλιούς, τον ξενοφοβικό λευκό και τον μάλλον συμβιβασμένο συνάδελφό του αφρικανικής καταγωγής. Αλλά τίποτα δεν τους προετοιμάζει για την έκρηξη που έρχεται...

***

Άλλη ευχάριστη έκπληξη ήταν η λεπτοδουλεμένη ταινία της Γαλλίδας Σελίν Σιαμά, «Πορτραίτο μιας γυναίκας που καίγεται», ένας ύμνος στη γυναικεία δημιουργικότητα αλλά και στον έρωτα των γυναικών... Στη Βρετάνη, στα τέλη του 18ου αιώνα, μια νεαρή ζωγράφος, η Μαριάν, έχει αναλάβει το δύσκολο έργο να ζωγραφίσει κρυφά το γαμήλιο πορτραίτο της Ελοΐζ, μιας νέας κοπέλας που εγκατέλειψε το μοναστήρι προκειμένου να παντρευτεί κάποιον άγνωστο, σύμφωνα με όσα ορίζει η κόμισσα μητέρα της. Το πορτραίτο θα σταλεί στον μέλλοντα γαμπρό για να επικυρωθεί ο γάμος μεταξύ των δύο πλούσιων οικογενειών. Η Ελοΐζ φαίνεται να είναι αντίθετη με όλα τα σχέδια που έχουν γίνει για λογαριασμό της και γι' αυτό αρνείται να την ζωγραφίσουν. Η Μαριάν προσποιείται τη φίλη, την παρατηρεί καθημερινά και την ζωγραφίζει κρυφά το βράδυ... Αλλά το αποτέλεσμα στο τελάρο δεν είναι ικανοποιητικό, η «σύμβαση» ανατρέπεται πλήρως. Καθώς η κόμισσα αναχωρεί για ένα ταξίδι στην Ιταλία, οι δύο κοπέλες μένουν μόνες και οι καταπιεσμένες ερωτικές επιθυμίες τους βγαίνουν αιφνιδιαστικά στην επιφάνεια και κυριαρχούν ολοκληρωτικά στην οθόνη...

Στην ταινία της Σελίν Σιαμά οι ανδρικοί χαρακτήρες απουσιάζουν ολοκληρωτικά. Σαν «παρατηρητής», κοντά στις δύο κοπέλες υπάρχει ένας τρίτος χαρακτήρας, αυτός της νεαρής υπηρέτριας Σοφί, η οποία θα αντιμετωπίσει μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε μια «συμμαχία» των τριων γυναικών, που κορυφώνει επιδέξια τη δραματουργική ανέλιξη, ταυτόχρονα με μια υπέρβαση των ταξικών διαχωρισμών...

***

Η αγγλόφωνη παραγωγή «Little Joe», που σκηνοθέτησε η Αυστριακή Τζέσικα Χάουσνερ, θυμίζει ελαφρώς το, κλασικό πλέον, και όχι cult, «Invasion of the Body Snatchers». Αλλά εδώ το πλαίσιο αναφοράς είναι ένα ψυχρό, εργαστηριακό περιβάλλον γενετικών πειραματισμών στον φαινομενικά «αθώο» κόσμο της νέας γενιάς λουλουδιών... Βέβαια, η πολυεθνική που χρηματοδοτεί τα πειράματα φιλοδοξεί να προσφέρει στους ανύποπτους καταναλωτές ένα εξαιρετικά εθιστικό «άρωμα ευτυχίας»... Η Άλις (Έμιλι Μπίτσαμ, βραβείο ερμηνείας) και η ομάδα της δουλεύουν πάνω στην ανάπτυξη ενός γενετικά τροποποιημένου φυτού, το οποίο με το άρωμά του καθιστά τον αγοραστή - ιδιοκτήτη «απόμακρα ευτυχισμένο», αρκεί αυτός να το φροντίζει συνεχώς. Ωστόσο, φαίνεται πως τα «πρωτόκολλα ασφαλείας» που ορίζουν τους γενετικούς πειραματισμούς έχουν παραβιαστεί και η ανησυχία απλώνεται στο εργαστήριο...

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Τυχοδιώκτες και επικίνδυνοι

Οι ανάγκες διαχείρισης της προσφυγικής κρίσης δημιουργούν σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στο κυβερνητικό κόμμα, το οποίο προεκλογικά είχε δεσμευτεί απέναντι στην εκλογική του βάση με μια ακροδεξιά λαϊκιστική ρητορική.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο