Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η «σκλαβιά» της αγάπης

Το "Σκλαβί" της Ξένιας Καλογεροπούλου, στο θέατρο "Πόρτα"

Θέατρο για Παιδιά

Το "Σκλαβί" της Ξένιας Καλογεροπούλου αποτέλεσε το πολυαναμενόμενο come-back της φετινής περιόδου για το θέατρο για παιδιά, αλλά και για όλους όσοι αγαπούν το θέατρο ανεξαρτήτως ειδολογικής προσέγγισης. Αειθαλής γραφή και δυναμική παραστασιακή επαναπροσέγγιση συγκροτούν μια παράσταση που δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις να αγαπήσεις το θέατρο, να βυθιστείς στη μοναδικότητα της θεατρικής πράξης.

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος σε συνεργασία με τη Σοφία Πάσχου δημιούργησαν στο θέατρο "Πόρτα" την παραμυθιακή ατμόσφαιρα με νέα εργαλεία, που όμως απηχούν τη διαχρονική στρουκτουραλιστική σκηνοθετική και δραματουργική άποψη και τη συνεχώς εξελισσόμενη αισθητική ματιά στο θεατρικό γεγονός.

Στην εξαιρετικά μινιμαλιστική σκηνή, με την κεκλιμένη πλατφόρμα και την καμπυλόγραμμη ύψωση στο πίσω μέρος της σκηνής, ξετυλίγεται η ιστορία δύο παιδιών που γεννιούνται από τον ίδιο πατέρα, τον βασιλιά ενός κράτους. Ο ένας είναι νόμιμος διάδοχος, ο γιος της βασίλισσας, ενώ ο άλλος το παιδί μιας σκλάβας. Τα δύο παιδιά μεγαλώνουν μαζί αγαπημένα, παρά τη σαφή και απαρέγκλιτη κοινωνική απόσταση που τα χωρίζει. Μεγαλώνοντας τυχαίνει να αγαπήσουν την ίδια γυναίκα και να γίνουν αντίζηλοι, ανταγωνιστές της αγάπης, χωρίς να συγκρουστούν...

Το "Σκλαβί" είναι ένα παραμύθι για την αγάπη, τη φιλία και την ανθρωπιά, αλλά και μια πραγματεία για την έννοια του έρωτα και της κένωσης του εαυτού μέσα από την αγαπητική προσέγγιση του άλλου. Είναι ένα ταξίδι και ένα κυνηγητό για εκείνο που μας συνταράσσει και αναδιατάσσει τον κόσμο εντός μας.

Αυτό το καθηλωτικό στην απλότητά του έργο αναλαμβάνει μια ομάδα ταλαντούχων ηθοποιών (Ντένης Μακρής, Ηλιάνα Γαϊτάνη, Τζωρτζίνα Λιώση, Βάσια Ζαχαροπούλου, Ελένη Βλάχου, Παντελής Βασιλόπουλος, Αυγουστίνος Κούμουλος, Φοίβος Συμεωνίδης) να το ζωντανέψει στη σκηνή, λειτουργώντας με ενότητα και πολυμορφία συνάμα.

Η έμφαση δίνεται στην υποκριτική δυναμική που απορρέει από τις καλοδουλεμένες τεχνικές του σωματικού θεάτρου, ενώ η παράσταση των σκηνών, των προσώπων και των χώρων γίνεται με ισχυρή εννοιολογική οπτική και με τη συνδρομή των πολύχρωμων υφασμάτων, που χρησιμοποιούν οι ηθοποιοί ώστε να επι-σημαίνουν τα τεκταινόμενα (σκηνικά - κοστούμια Έλλη Παπαγεωργακοπούλου).

Η κίνηση ηγεμονεύει στη σκηνή, ενώ την ατμοσφαιρική σύλληψη εντείνουν οι φωτισμοί (Σοφία Αλεξιάδου). Η μουσική είναι αειθαλής (Νίκος Κυπουργός).

Στο παιχνίδι των σωμάτων, του λόγου, των χρωμάτων, των ροϊκών όγκων, του φωτός κατοίκησε το παραμύθι της Ξένιας Καλογεροπούλου. Η ροϊκότητα στις μορφές και τους χώρους και η συνεχώς διαφεύγουσα σύνθεσή τους, που επιτελείται μέσα από τις σκηνοθετικές επιλογές, έδωσαν έμφαση στα λεγόμενα, αλλά συγχρόνως δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε ο θεατής να είναι συμμέτοχος στα τεκταινόμενα. Συμμέτοχος μέσα από την ενεργητική παρακολούθηση της παράστασης αλλά και μέσα από τη φαντασία του, η οποία αναλαμβάνει την προσωπική εμπλοκή του καθενός με το τελούμενο σύμπαν επί σκηνής.

Το "Σκλαβί" φέτος, όπως και δεκαοκτώ χρόνια πριν, χάρισε και χαρίζει στους θεατές την ευφρόσυνη χαρμολύπη, το όνειρο της αγάπης. Το "Σκλαβί", που έλκει την καταγωγή του από τα παραμύθια της Σύμης, διαρκεί και αντιστέκεται στον χρόνο, γιατί βασίζεται σε μια βασική, λιτή, διαχρονική αξία: στον άνθρωπο. Και ο άνθρωπος είναι το διαρκέστερο αίνιγμα.

Ελευθερία Ράπτου

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Κατάντια για μια παραγραφή

Η κωμωδία που ανεβάζουν στην Προανακριτική η Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. συνεχίστηκε και χθες. Το υπόμνημα που είχε καταθέσει ο εισαγγελέας Αγγελής από τις 6 Δεκεμβρίου διέρρευσε σε ιστοσελίδες πριν δοθεί στα ίδια τα μέλη της Επιτροπής. Και η προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων έδωσε και πήρε.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο