Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Έλενα Πέγκα: "Στην κοινωνία κυριαρχούν οι λύκοι, αλλά και τα πρόβατα"

Με ένα σκοτεινό παραμύθι, ένα ερωτικό θρίλερ με τίτλο Γυναίκα και λύκος, ξεκινά σήμερα η χειμερινή καλλιτεχνική περίοδος στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Πρόκειται για ένα έργο της Έλενας Πέγκα, σκηνοθετημένο από την Έλλη Παπακωνσταντίνου, με ηρωίδα μια γυναίκα, που στην πειραϊκή παράσταση...

Συνέντευξη στον Σπύρο Κακουριώτη

 

Με ένα σκοτεινό παραμύθι, ένα ερωτικό θρίλερ με τίτλο Γυναίκα και λύκος, ξεκινά σήμερα η χειμερινή καλλιτεχνική περίοδος στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Πρόκειται για ένα έργο της Έλενας Πέγκα, σκηνοθετημένο από την Έλλη Παπακωνσταντίνου, με ηρωίδα μια γυναίκα, που στην πειραϊκή παράσταση ερμηνεύει η Θεοδώρα Τζήμου.

Η Γυναίκα, η ανώνυμη ηρωίδα του έργου, καθηγήτρια πανεπιστημίου, εξεγείρεται και αφήνει πίσω της σύζυγο, φίλους και καριέρα. Εγκαταλείπεται στην αγριότητα των ενστίκτων της και μεταμορφώνεται σε λύκο...

Με αφορμή τη σημερινή πρεμιέρα, μιλήσαμε με την συγγραφέα για το έργο και τον προβληματισμό της απελευθέρωσης που θέτει.

 

* Η Γυναίκα στο έργο σας είναι καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο, κατά τεκμήριο, δηλαδή, θεραπαινίδα του ορθού λόγου. Η απελευθέρωση γι' αυτήν σημαίνει την εγκατάλειψή του και το πέρασμά της στον κόσμο των ενστίκτων;

Η ηρωίδα μου είναι μια σημερινή γυναίκα, πολιτισμένη, έξυπνη, που ασφυκτιά στη φυλακή του πολιτισμού και του ορθολογισμού και θέλει να ζήσει σε έναν δρόμο πιο προσωπικό και όχι επιβεβλημένο. Είναι μια γυναίκα που επαναστατεί στην τακτοποιημένη και ανεξέταστη καθημερινότητα που ζει. Η ανισορροπία και η ασυνέχεια μεταξύ της ζωής που ζει και της ζωής που θα ήθελε να ζει είναι το σύμπτωμα ενός ευρύτερου τρόπου ζωής αποκομμένου από το σώμα, νοσηρά εγκεφαλικού, συνέπεια ενός πολιτισμού αποστειρωμένου από την πραγματική, αισθησιακή και "χειροποίητη" σχέση με τα πράγματα, ενός τρόπου ζωής που κυλά διαρκώς σε κεκτημένη ταχύτητα, ξεριζωμένου από τη φύση, το ένστικτο, τους κινδύνους που εγκυμονεί η κατάφαση στην επιθυμία. Γιατί εδώ αυτό είναι το ζητούμενο για την ηρωίδα του έργου: να επανασυνδεθεί με τη φύση και, μέσα από τη φύση και τον έρωτα, με τη ζωή, με την ενέργεια, με τη δράση. Να περάσει από την απάθεια στο πάθος. Και για να γίνει αυτό πρέπει να περάσει καταρχήν στον κόσμο των ενστίκτων.

 

* Πιστεύετε πως μια γυναίκα βρίσκεται πιο κοντά τον κόσμο της φύσης, των ενστίκτων; Ή μήπως ένας άνδρας είναι κοντύτερα στον «λύκο» και έχουμε έτσι να κάνουμε με μια παιγνιώδη ανατροπή των ρόλων;

Γυναίκες και άντρες έχουμε απομακρυνθεί όλοι από τη φύση και από τον κόσμο των ενστίκτων και από τα σώματά μας. Γυναίκες και άντρες περνούν ώρες ατελείωτες κολλημένοι στη οθόνη του υπολογιστή τους. Νομίζουν πως ζουν κάτι, ενώ δεν ζουν τίποτα. Ανταλλάσσουν εικόνες. Οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και ροή μέσα στην καθημερινότητα όχι την ασυνέχεια που ζούμε με όλα σήμερα. Ζούμε σε βάρος των σχέσεων και γι' αυτό είμαστε μόνοι, χωρίς σώμα.

 

* Σε κάποιο σημείο του έργου σας περιγράφετε ένα πλήθος θυμωμένο και εξαγριωμένο σαν «αγέλη λύκων». Αναρωτιέμαι αν αυτό που για την ηρωίδα σας, σε προσωπικό επίπεδο, είναι απελευθερωτικό, εντός της κοινωνικής συνθήκης μετατρέπεται στο ακριβώς αντίθετό του. Δεν ζούμε άλλωστε ήδη σε μια κατάσταση όπου κυριαρχούν οι «λύκοι»;

Αυτό που σε προσωπικό επίπεδο είναι απελευθερωτικό σε πρώτη φάση σαν αντίδραση, σαν κρίση προσωπική, θα ήταν απελευθερωτικό και σε κοινωνικό επίπεδο. Η θυμωμένη και εξαγριωμένη αγέλη ζώων που αναφέρεστε δεν έχει σχέση με απελευθέρωση, αλλά με εκτόνωση. Ζούμε σε μια κατάσταση που κυριαρχούν οι λύκοι, αλλά και τα πρόβατα.

 

* Γράφοντας, υποθέτω, φαντάζεστε ήδη μια εκδοχή της παράστασης. Η δουλειά της Έλλης Παπακωνσταντίνου είναι κοντά σε αυτήν την εκδοχή ή σας επιτρέπει να δείτε το δικό σας δημιούργημα ως «ξένο»;

Γράφοντας δεν είχα φανταστεί την παράσταση, παρ' όλο που το έργο προορίζεται για τη σκηνή. Το έγραψα σε φάση επανεξέτασης του τρόπου ζωής μου. Σε φάση ασφυξίας και μοναξιάς, αλλά και σε φάση ορμητικότητας, σα να είχα την ορμή του λύκου. Ήθελα να φτιάξω ένα σύγχρονο σκοτεινό παραμύθι για να μιλήσω για πράγματα οικεία που όλους μας απασχολούν. Πώς ζούμε; Γιατί έτσι και όχι αλλιώς;

Ήμουν κοντά στην Έλλη και στη δουλειά της κι έτσι δεν βλέπω το έργο μου σαν ξένο μέσα στην παράσταση που έχει στήσει. Αλλά το ανακαλύπτω και εγώ μαζί της και μαζί με όλους τους συνεργάτες μας. Και έχω και άλλα να ανακαλύψω βλέποντάς το με τα μάτια των θεατών.

 

info

ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΛYKOΣ της Έλενας Πέγκα. Σκηνοθεσία: Έλλη Παπακωνσταντίνου. Μουσική: Παναγιώτης Βελιανίτης. Σκηνικά: Valentino Marengo. Κοστούμια: Τέλης Καρανάνος - Αλεξάνδρα Σιάφκου. Ερμηνεία: Θεοδώρα Τζήμου, Νικόλας Χανακούλας, Λένα Δροσάκη, Ελίνα Ρίζου, Βασίλης Μαργέτης, Περικλής Γιώργος Φωκιανός, Αλέξανδρος Παπαϊωάννου. ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ, 21-25/11

Δείτε όλα τα σχόλια

Όλες οι Ειδήσεις