Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

«Η 'Αλτσίνα' είναι ένα πρώιμο φεμινιστικό έργο»

Η πρωταγωνίστρια της παράστασης Μυρτώ Παπαθανασίου μιλά στην "ΑΥΓΗ"

* Ποιες είναι οι ιδιαιτερότητες αλλά και οι επιπλέον δυσκολίες ίσως στο να προσεγγίσει μια ερμηνεύτρια μια μπαρόκ όπερα σε σχέση με μία του ρομαντισμού, της περιόδου δηλαδή που κατεξοχήν άκμασε το ιδίωμα;

Αυτό που χρειάζεται το μπαρόκ είναι η απλότητα, ο καθαρός ήχος, μια λιτή μουσική γραμμή στην ερμηνεία. Στιλιστικά είναι απαραίτητη μια καθαρή, φινετσάτη προσέγγιση με διαύγεια, κάτι πολύ διαφορετικό σε σχέση με το να ερμηνεύεις Βέρντι ή βερισμό. Από πλευράς τεχνικής, προσωπικά δεν αλλάζω κάτι όταν πρέπει να ερμηνεύσω μπαρόκ, αυτό που αλλάζει είναι η ερμηνευτική και μουσική διάθεση.

 

* Ποια θα έλεγες ότι είναι από ερμηνευτικής πλευράς τα κυριότερα χαρακτηριστικά αλλά και οι ιδιαιτερότητες ίσως συνολικά της συγκεκριμένης όπερας του Χέντελ και ειδικότερα του ρόλου σου;

Η Αλτσίνα είναι ένας ρόλος με πολλές αντιθέσεις, απαιτητικός και μεγάλος σε διάρκεια. Ο χαρακτήρας της είναι ιδιαίτερα απρόβλεπτος, με αγωνίες, εύθραυστος, εκρηκτικός και ρομαντικός ταυτόχρονα. Έτσι και οι άριες που έγραψε με τόση ευφυΐα ο Χέντελ είναι άλλοτε λυρικές και ευαίσθητες, όταν θέλει να σαγηνεύσει, άλλοτε χαρακτηρίζονται από κινητικότητα, όπως όταν αντιλαμβάνεται την προδοσία και εμφανίζει εκδικητικές τάσεις, και αλλού είναι πολύ ρομαντικές και σπαραχτικές, ειδικά όταν χάνει τον έρωτα και τη μαγική δύναμή της. Συμπερασματικά, είναι ένας ρόλος πολλών αποχρώσεων και με μεγάλη ερμηνευτική γκάμα, που αποτυπώνει με αδρότητα μια γυναίκα η οποία χαρακτηρίζεται από ευαισθησία αλλά και δυναμισμό.

 

* Από πλευράς περιεχομένου, τέλος, θεωρείς ότι είναι απλά μια ευχάριστη όπερα τοποθετημένη σε ένα μυθικό/μυθολογικό πλαίσιο ή εμπεριέχει και κάποια σχόλια για την, έστω και τότε, θέση της γυναίκας σε σχέση με τον άντρα και γενικότερα εντός της κοινωνίας, ίσως ακόμα και έναν πρώιμο και άδηλο φεμινισμό;

Κατά τον 18ο αιώνα, πολλές όπερες είχαν μυθολογική θεματολογία ή ανάλογο δραματουργικό πλαίσιο. Θα μπορούσε όμως να πει κανείς ότι η “Αλτσίνα” συνδέεται με το σήμερα, καθώς εστιάζει στις σχέσεις και στο πώς ο έρωτας μπορεί να αλλάξει την πορεία ενός ανθρώπου, το πάθος μπορεί να τυφλώσει, οι σχέσεις μπορούν να είναι χειριστικές, πώς λειτουργεί η προδοσία μέσα στη σχέση και θα έλεγα ότι, ναι, όντως διακρίνεται από έναν πρώιμο φεμινισμό, καθώς χάρη στις μαγικές δυνάμεις της η Αλτσίνα σε μεγάλο βαθμό μπορεί να ελέγχει τους πάντες και τα πάντα, όπως ακριβώς η Κίρκη της “Οδύσσειας”.

Δείτε όλα τα σχόλια