Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Andro Wekua: Αρχιτεκτονική της μνήμης και της απώλειας

Στην πόλη της παιδικής του ηλικίας, το Σοχούμι της Αμπχαζίας, επιχειρεί να επιστρέψει ο γλύπτης Andro Wekua, μέσα από το έργο του, την εγκατάσταση με τίτλο Pink Wave Hunter, η οποία εκτίθεται από χθες στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη.

Στην πόλη της παιδικής του ηλικίας, το Σοχούμι της Αμπχαζίας, επιχειρεί να επιστρέψει ο γλύπτης Andro Wekua, μέσα από το έργο του, την εγκατάσταση με τίτλο Pink Wave Hunter, η οποία εκτίθεται από χθες στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη.

Πώς όμως να επιστρέψεις σε μια πόλη που δεν υπάρχει; "Είμαι Γεωργιανός, έτσι, μετά τον εμφύλιο δεν μπορώ να επισκεφθώ το Σοχούμι. Θα με σταματήσουν στα σύνορα. Εσείς μπορείτε να πάτε, εγώ όχι", είπε μιλώντας στους δημοσιογράφους κατά την χθεσινή παρουσίαση του έργου του.

Έτσι, ανασυνθέτει την πόλη που του είναι απαγορευμένη μέσα από τις διεργασίες της μνήμης, αλλά και μέσα από ψηφιακές εικόνες που του στέλνουν οι φίλοι του ή αλιεύει στο Διαδίκτυο. Έργο "μνημοτεχνικής" το χαρακτήρισε ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης, που θύμισε ότι ο ρόλος αυτός, από την Αναγέννηση και μετά, έχει αποδοθεί στην αρχιτεκτονική.

Κυβερνητικά κτήρια, ξενοδοχεία, σπίτια, καφενεία γίνονται αρχιτεκτονικές μακέτες βασισμένες σε φωτογραφίες παρμένες όταν πια η πόλη είχε ερημώσει... Μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτά τα αρχιτεκτονικά γλυπτά όμως αποκαλύπτει τα σημάδια του πολέμου και της φθοράς, που τονίζουν ακόμη περισσότερο την παντελή απουσία κάθε ανθρώπινης φιγούρας. Κάποια θυμίζουν έντονα σκηνικά που συναντά κανείς σε κινηματογραφικά πλατό: σκέτες προσόψεις, που στέκουν όρθιες λες και η ταινία για την οποία χρησιμοποιήθηκαν έχει προ πολλού τελειώσει...

Ανάμεσα στα γλυπτά κτήρια του Andro Wekua μεσολαβεί το κενό, που σύμφωνα με τον καλλιτέχνη αντιστοιχεί στα "κενά μνήμης", ενώ τα ίδια είναι σχεδόν πάντα μονοχρωματικά, σε αντίθεση με την έντονα χρωματική δουλειά του σε άλλα έργα του, κάτι που επιτείνει την μελαγχολική παρουσία τους και την τραυματική διάσταση της μνήμης.

Με αυτήν την "πόλη-φάντασμα", όπως την χαρακτήρισε η συντονίστρια της έκθεσης Πολύνα Κοσμαδάκη, όπου ιστορία, μνήμη και φαντασία συναντιούνται και τέμνονται, ο γεννημένος το 1977 καλλιτέχνης επιχειρεί να συμφιλιωθεί με το τραύμα του πολέμου (που στοίχισε τη ζωή στον πατέρα του, πολιτικό ακτιβιστή ο οποίος σκοτώθηκε από τους Αμπχάζιους εθνικιστές το 1989), της απώλειας και της προσφυγιάς...

Η έκθεση Pink Wave Hunter, που θα διαρκέσει μέχρι τις 23 Μαρτίου, με την οποία εγκαινιάζεται η τακτική συνεργασία του Μουσείου Μπενάκη με το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, αποτελεί μια "στέρεη αφετηρία", όπως την χαρακτήρισε ο διευθυντής του Μουσείου Άγγελος Δεληβορριάς, ενώ από τη μεριά του ο ιδρυτής του ΔΕΣΤΕ Δάκης Ιωάννου τόνισε ότι η συνεργασία των δύο ιδρυμάτων ανοίγει νέους ορίζοντες, όπου συναντώνται το χρονικό ανάπτυγμα του ενός στην ιστορία με τη "λογική εργαστηρίου" του άλλου, ενώ προανήγγειλε μια μεγάλη ομαδική έκθεση για τον Μάιο, όπου θα αναδειχθούν νέοι καλλιτέχνες και νέα πρότυπα επιμελητικών προτάσεων.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Τα ψέματα κάποτε τελειώνουν

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπλήρωσε 100 μέρες. Ο απολογισμός είναι μια πολιτική fast track, που έχει στόχο βασικά τρεις στόχους. Την παλινόρθωση του παλαιοκομματισμού, την εξυπηρέτηση κάθε είδους συμφερόντων και την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο