Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η σούπα του Σίμπιου

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου   - Δεν ξέρω τι σερβιρίστηκε την περασμένη Πέμπτη στο γεύμα των 27 της Ε.Ε. στο Σίμπιου της Ρουμανίας, αν το μενού περιείχε ciorba, τη χαρακτηριστική ξινούτσικη σούπα της...

Δεν ξέρω τι σερβιρίστηκε την περασμένη Πέμπτη στο γεύμα των 27 της Ε.Ε. στο Σίμπιου της Ρουμανίας, αν το μενού περιείχε ciorba, τη χαρακτηριστική ξινούτσικη σούπα της ρουμανικής κουζίνας με τουρσί και κεφτέδες, αλλά η σούπα που σέρβιραν ως διακήρυξη δέκα δεσμεύσεων δεν τρώγεται. Η διακήρυξη μοιάζει με «υπόσχεση στην προσκοπική τιμή», απλώς έχει πολλά λόγια, απίστευτες ταυτολογίες και διατυπώσεις παιδαριώδεις του τύπου: «Θα παραμείνουμε ενωμένοι ό,τι κι αν συμβεί»! Τι λες τώρα...

Η άτυπη σύνοδος για συμβολικούς λόγους επελέγη να γίνει στις 9 Μαΐου. Ημέρα της αντιφασιστικής νίκης του 1945, κατά το επετειολόγιο της Ιστορίας, Ημέρα της Ευρώπης, κατά το «επίσημο» ευρωπαϊκό ημερολόγιο, με σημείο αναφοράς την ομιλία του Ρομπέρ Σουμάν το 1950, στην οποία διατύπωσε την ιδέα δημιουργίας της -γαλλογερμανικής κατ’ αρχάς, ευρωπαϊκής αργότερα- Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, ώστε να εξαλειφθεί η υλική βάση ανταγωνισμού των εξοπλισμών στην κεντρική Ευρώπη.

Η δεύτερη επέτειος υιοθετήθηκε μόλις το 1985, προφανώς ανταγωνιστικά προς την πρώτη και με την πρόθεση να επισκιαστεί ή να ξεχαστεί η σοβιετική συμμετοχή στη ναζιστική συνθηκολόγηση. Ανεξάρτητα από αυτόν τον άτυπο ιδεολογικό ανταγωνισμό των επετείων, οι δυο μέρες έχουν έτσι κι αλλιώς ένα κοινό αντιπολεμικό περιεχόμενο.

Αυτήν ακριβώς τη μέρα, λοιπόν, οι 27 επέλεξαν να ξεκινήσουν τη διακήρυξή τους ως εξής: «Θα υπερασπιστούμε μία Ευρώπη από την Ανατολή στη Δύση και από τον Βορρά στον Νότο. Τριάντα χρόνια πριν, εκατομμύρια άνθρωποι πολέμησαν για την ελευθερία τους και για την ενότητα και γκρέμισαν το Σιδηρούν Παραπέτασμα που είχε διχοτομήσει την Ευρώπη για δεκαετίες. Δεν υπάρχει χώρος για διαιρέσεις που είναι αντίθετες στο συλλογικό μας συμφέρον». Δεν βρήκαν χώρο σ’ αυτή τη φλυαρία ούτε για μια τυπική έστω αναφορά στην αντιφασιστική νίκη. Λες και η Ε.Ε. ιδρύθηκε με την πτώση του Τείχους το 1989. Λες και η κατάρρευση του «σοσιαλιστικού» μπλοκ ήταν σημαντικότερη από τη συντριβή του ναζιστικού ολετήρα της Ευρώπης.

Προφανώς, ακόμη και στους συμβολισμούς, οι ηγέτες της Ε.Ε. επιλέγουν να αυτολογοκριθούν ώστε να μη θιγούν οι ευαισθησίες κάποιων ανάμεσά τους. Η αναφορά στην αντιφασιστική νίκη ίσως να ενοχλούσε τον Όρμπαν για τους γνωστούς λόγους, τον Κουρτς γιατί θα έπρεπε δώσει εξηγήσεις στους ακροδεξιούς εταίρους του, τον Μοραβιέτσκι που θέλει να σβήσει από τη μνήμη την πολωνική συμβολή στο Ολοκαύτωμα, τον Κόντε της Ιταλίας που στη συνέχεια θα έπρεπε να απολογηθεί στον Σαλβίνι, υμνητή του Μουσολίνι.

Αντιθέτως, η αναφορά στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα» είχε καλύτερη τύχη, αφού συσπειρώνει τους προαναφερθέντες, αλλά και όσους ζουν με τον πόθο να ανοικοδομηθεί το «παραπέτασμα» λίγο ανατολικότερα, στα σύνορα με τη Ρωσία, ιδεωδώς φυτεμένο σε όλο του το μήκος με πυραυλικά συστήματα στραμμένα προς τη Μόσχα.

Αν υποθέσουμε ότι η διακήρυξη - σούπα του Σίμπιου είχε στόχο να παρακινήσει τους 300 εκατ. ψηφοφόρους της Ε.Ε. να πάνε στις κάλπες σε δυο εβδομάδες σε επαρκή ποσοστά, ώστε το ευρωπαϊκό σχέδιο να διατηρεί μια στοιχειώδη δημοκρατική νομιμοποίηση, τότε οι 27 πρέπει να απολύσουν τους διπλωμάτες, τους στρατηγικούς συμβούλους και τους επικοινωνιολόγους που τους πρότειναν αυτή την έκθεση ιδεών. Όσο περισσότερο προσπαθούν να εξημερώσουν τις εθνικιστικές φυγόκεντρες δυνάμεις και να εξωραΐσουν τις ακροδεξιές εκτροπές, τόσο περισσότερο εμβολιάζουν μ’ αυτές το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Τις νομιμοποιούν και τελικά τις εισάγουν στο DNA του.

Στην ουσία με τη διακήρυξη - σούπα του Σίμπιου αχρήστευσαν όλη τη ρητορική κατά του «ευρωσκεπτικισμού», του «λαϊκισμού» και των «άκρων» που καλλιεργούν τα τελευταία χρόνια θολώνοντας επιτηδευμένα τους ιδεολογικούς διαχωρισμούς Αριστεράς - Δεξιάς. Την ώρα που η πλειονότητα των Ευρωπαίων ψηφοφόρων αγνοεί πότε γίνονται οι ευρωεκλογές ή αισθάνεται ότι «τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά στην Ευρώπη», οι ηγέτες τους δεν βρήκαν μια λέξη έστω για να καλλιεργήσουν την προσδοκία μιας αποφασιστικής τομής, μιας βαθιάς μεταρρύθμισης, μιας ριζικής αλλαγής όλων όσα καθιστούν την ευρω-δυσφορία τη μόνη σταθερά στην Ε.Ε.

«Θα κάνουμε ό,τι κάναμε πάντα» είναι περίπου η απάντησή τους. Δηλαδή θα ανακατεύουν τη σούπα. Όποιος προσφερθεί να αναποδογυρίσει το καζάνι θα κερδίσει την προσοχή του πλήθους σ’ αυτό το βαρετό σόου. Η Ακροδεξιά, με τις πολλές εκδοχές της, είναι πιο έτοιμη από ποτέ να το κάνει.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Ο κύριος Βορίδης

O κύριος Βορίδης ξεκίνησε τη λαμπρή πολιτική του σταδιοδρομία ως στέλεχος του Μιχαλολιάκου στη νεολαία της ΕΠΕΝ και αργότερα διάδοχός του στην ηγεσία αυτής της διαβόητης χουντοφασιστικής οργάνωσης.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο