Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Μετασχηματισμός για το ανοιχτό κόμμα και την προοδευτική διακυβέρνηση

Οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών, που δεν είναι προσωρινό φαινόμενο - Η Αριστερά δεν είναι προορισμένη μόνο να αντιπολιτεύεται - Η γόνιμη αντιπαλότητα είναι κομμάτι του πολιτικού παιχνιδιού, η εχθροπάθεια όχι - Η Ν.Δ. ως κυβέρνηση... προωθεί ένα οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο παρωχημένου νεοφιλελευθερισμού - Η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας αποτελεί οδηγό για αντίστοιχη προσπάθεια με την Τουρκία - Επίλυση του Κυπριακού στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής Ομοσπονδίας

Υπάρχουν πέντε μεγάλες προκλήσεις σε εξέλιξη, που οδηγούν τον κόσμο σε μια νέα εποχή.

Η πρώτη πρόκληση αφορά τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον. Αμφισβητεί ευθέως το υφιστάμενο παραγωγικό μοντέλο. Στην ουσία, θέτει ζήτημα αναθεώρησης του τρόπου ζωής μας. Το είδος της ανάπτυξης που θέλουμε, τον χαρακτήρα των επενδύσεων, το περιεχόμενο και την έκταση της κατανάλωσης και πολλά άλλα.

Η δεύτερη πρόκληση περιστρέφεται γύρω από αυτό που ονομάζουμε 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Επιγραμματικά, η ρομποτική, η τεχνητή νοημοσύνη, η γενετική, η βιοτεχνολογία, η νανοτεχνολογία, η τρισδιάστατη εκτύπωση, τα δίκτυα 5ης γενιάς κ.λπ. Όλα αυτά αλλάζουν ριζικά τον παραδοσιακό «χάρτη εργασίας», τον «χάρτη παραγωγής» και επηρεάζουν τον τρόπο εξέλιξης της ανθρωπότητας δημιουργώντας τεράστια πολιτικά και ηθικά διλήμματα.

Η τρίτη είναι το προσφυγικό. Οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών, που δεν είναι προσωρινό φαινόμενο και ούτε εύκολα αναστρέψιμο. Δεν αντιμετωπίζεται με «τείχη» και «επιστροφές» που δοκιμάζουν βασικές αξίες του ανθρωπισμού. Χρειάζεται η άρση των αιτιών που την προκαλούν.

Η τέταρτη πρόκληση αφορά την αποσταθεροποίηση που προκαλεί ο παγκοσμιοποιημένος νεοφιλελευθερισμός. Δηλαδή το μοντέλο της ανεξέλεγκτης κυριαρχίας των αγορών και του χρηματοπιστωτικού τομέα εις βάρος των αναγκών των κοινωνιών.

Και η πέμπτη πρόκληση είναι η συνεχής συρρίκνωση της Δημοκρατίας.

Η κρίσιμη καμπή της «μετάβασης»

Οι προκλήσεις αυτές δίνουν νέα περιεχόμενα και διαμορφώνουν νέα μέτωπα στις κοινωνικές αντιπαραθέσεις. Αναδιατάσσουν τον πολιτικό χάρτη, τόσο στον συντηρητικό όσο και στον προοδευτικό χώρο. Στον συντηρητικό προς τα δεξιότερα και στον προοδευτικό προς τα αριστερότερα.

Οι διαδοχικές κρίσεις παράγουν περιθωριοποίηση, φτωχοποίηση και «ρευστοποίηση» πλειοψηφικών τμημάτων της κοινωνίας (κυρίως αδύναμα και μεσαία στρώματα), με παράλληλη υπερσυγκέντρωση του πλούτου σε λίγους και διεύρυνση των ανισοτήτων σε όλα τα επίπεδα.

Το χρέος της ανατροπής

Οι προκλήσεις αυτές για να αντιμετωπιστούν θέλουν ριζικές, μεγάλες και συστημικές τομές - ανατροπές υπέρ της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών. Αυτό είναι το χρέος της Αριστεράς και των ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων.

Χρειάζονται εμπνευσμένες και τολμηρές πολιτικές λύσεις. Λύσεις που θα πατήσουν επάνω στην κυβερνητική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ, που απέδειξε, παρά τους δυσμενείς διεθνείς συσχετισμούς, ότι η Αριστερά δεν είναι προορισμένη μόνο να αντιπολιτεύεται, αλλά και να κυβερνά παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα.

Πολιτικές συμμαχίες: το τέλος της εχθροπάθειας

Η προγραμματική συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων, με τον αυτονόητο σεβασμό στην αυτονομία κάθε εταίρου, απέναντι στις συντηρητικές και νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, είναι και αναγκαία και εφικτή.

Η κατεύθυνση αυτή δεν κατατείνει σε ένα παρωχημένο αντι-δεξιό μέτωπο, αλλά ανταποκρίνεται στις ανάγκες που δημιουργεί ο νέος πολιτικός - διπολισμός. Αυτός στηρίζεται στις αντιπολιτευτικές συμπτώσεις των προοδευτικών δυνάμεων, που θα πληθαίνουν όσο αποκαλύπτεται η ουσία των κυβερνητικών πολιτικών.

Στον προοδευτικό πόλο συναντώνται δυνητικά πολίτες από όλες τις τάσεις και τις αποχρώσεις της ευρωπαϊκής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Οικολογίας και των δικαιωμάτων. Προφανώς έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και ακόμη ο πολιτικός ανταγωνισμός μεταξύ τους είναι απολύτως θεμιτός. Η γόνιμη αντιπαλότητα είναι κομμάτι του πολιτικού παιχνιδιού, η εχθροπάθεια όχι.

ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και ΚΙΝ.ΑΛΛ.: Η ανάγκη μιας νέας σελίδας

Σε αυτό το πλαίσιο, ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και ΚΙΝ.ΑΛΛ. οφείλουν να γυρίσουν σελίδα. Και, αφού αποκαταστήσουν φυσιολογικές πολιτικές σχέσεις και συντονίσουν την αντιπολιτευτική τους δράση, να διερευνήσουν το πεδίο των προγραμματικών συγκλίσεων, όπως έγινε στην Ισπανία και την Πορτογαλία.

Πανδημία: Η αποενοχοποίηση του δημόσιου τομέα

Με την πανδημία, το κοινό καλό, το δημόσιο συμφέρον, η αλληλεγγύη, η συλλογικότητα, η διεθνής συνεργασία επανήλθαν στο προσκήνιο ως οι χειρολαβές από τις οποίες κρατήθηκαν κοινωνίες και κυβερνήσεις. Ακόμα και κυβερνήσεις που πριν την πανδημία διαφήμιζαν την υπεροχή του ιδιωτικού, του ατομισμού και των νεοφιλελεύθερων δογμάτων υποχρεώθηκαν προσωρινά να αποδεχθούν την υπεροχή του δημόσιου τομέα.

Η πρόκληση μιας νέας ευρωπαϊκής πολιτικής

Η πανδημία του κορωνοϊού δημιουργεί πρώτα και κύρια συναγερμό για την προστασία της υγείας των πολιτών, αλλά λειτουργεί και ως ένας επικίνδυνος μεγεθυντής και επιταχυντής μιας «δομικής» οικονομικής ανισορροπίας, η οποία προϋπήρχε.

Η ύφεση θα είναι μεγάλη και η ισχυρή αύξηση των δημόσιων χρεών αναπόφευκτη.

Χρειάζεται κοινή ευρωπαϊκή πολιτική αλληλεγγύης, καθώς τα κράτη-μέλη δεν έχουν τις ίδιες δημοσιονομικές ικανότητες. Χρειάζονται συμμετρικές απαντήσεις, κοινή ευρωπαϊκή πολιτική με αμοιβαιοποίηση των κινδύνων και μεταφορές πόρων στις πιο ευάλωτες χώρες, με αναπτυξιακά εργαλεία.

Εάν όμως η Ευρώπη δεν προχωρήσει σε τολμηρές επιλογές, τότε θα ευνοηθούν εκδοχές εθνικής περιχαράκωσης, προστατευτισμού και, σε τελική ανάλυση, υπονόμευσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Προσκολλημένοι στο μοντέλο της χρεοκοπίας

Η Ν.Δ. ως κυβέρνηση, ακόμα και σε συνθήκες κορωνοϊού, προωθεί ένα οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο παρωχημένου νεοφιλελευθερισμού, που βρίσκεται ήδη σε διεθνή κρίση και αμφισβήτηση. Στο επίκεντρο της πολιτικής, που ήδη έχει αρχίζει να εφαρμόζει, είναι η απορρύθμιση του κοινωνικού κράτους, των εργασιακών δικαιωμάτων, των ρυθμίσεων στις αγορές και η ιδιωτικοποίηση δομών δημοσίου συμφέροντος.

Πρόκειται για ένα σύνολο πολιτικών που διευρύνει και οξύνει τις ανισότητες σε όλα τα επίπεδα και είναι η βασική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις δυνάμεις της προόδου και της συντήρησης. Συνιστούν επιστροφή στο μοντέλο που γέννησε τη χρεοκοπία της χώρας. Ταυτόχρονα, η Ν.Δ. υιοθετεί τη στρατηγική μιας νέας αυταρχικής Δεξιάς στον τρόπο άσκησης της κυβερνητικής εξουσίας. Ενώ είναι εμφανείς οι πρακτικές διαπλοκής και πελατειακού κράτους που ακολουθεί, καθώς και ο κίνδυνος διαιώνισης μέτρων περιορισμού των ατομικών δικαιωμάτων και προστασίας προσωπικών δεδομένων.

Η σοβαρή, υπεύθυνη, τεκμηριωμένη, προγραμματική, κοινωνική και αγωνιστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση αποτελεί κρίσιμο στοιχείο για την επιτυχή συγκρότηση, διεύρυνση, μετασχηματισμό και εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.

Σε συνθήκες φόβου, δημιουργούνται αυτόματα συσπειρώσεις γύρω από την εκάστοτε κυβέρνηση. Σε αυτό έπαιξε ρόλο και η έγκαιρη διαχείριση της πανδημίας και η ασύλληπτης έκτασης επικοινωνιακή προπαγάνδα της κυβέρνησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία ορθά επένδυσε στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας στο πλαίσιο μιας μεγάλης υγειονομικής κρίσης.

Ήδη έχουν αρχίσει -μετά το πρώτο σοκ- να φαίνονται αφενός οι τεράστιες και ανεξέλεγκτες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της κρίσης, αφετέρου τα ελλιπή, ανεπαρκή και μεροληπτικά μέτρα της κυβέρνησης, εις βάρος της εργασίας των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας. Και, φυσικά, τα κενά στο σύστημα Υγείας, που καλύφθηκαν προσωρινά, χάρη στον ηρωισμό γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού.

Ελληνοτουρκικά: Με οδηγό τις Πρέσπες

Το πνεύμα της Συμφωνίας των Πρεσπών μπορεί να διαπεράσει και να αναπροσανατολίσει όλη την εξωτερική πολιτική της χώρας. Να αποτελέσει -τηρουμένων των αναλογιών- οδηγό για το κρίσιμο θέμα των σχέσεων με την Τουρκία.

Προφανώς, οφείλουμε να μεριμνούμε για την αμυντική ικανότητα της χώρας. Η ισχυρή άμυνα όμως συνυπάρχει με την ισχυρή διπλωματία και βούληση για διάλογο. Είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να ακολουθεί πολιτική ήπιας ισχύος και να επιζητά λύσεις θετικού αθροίσματος στα προβλήματα με τη γείτονα χώρα.

Το διεθνές δίκαιο μας δικαιώνει στα πολλά, στα περισσότερα, όχι όμως σε όλα. Θεωρώντας εξαρχής απαράδεκτη κάθε απειλή χρήσης βίας από μέρους της Τουρκίας για την επίλυση των διαφορών η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει στον διάλογο από εκεί που σταμάτησε το 2003. Και μέσω των διερευνητικών συνομιλιών να εξεταστεί η δυνατότητα σύναψης συνυποσχετικού για να προσφύγει στο Δικαστήριο της Χάγης.

Η συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας και οι αντίστοιχες προσπάθειες με την Αίγυπτο είναι σε ορθή κατεύθυνση και πολύ σωστά ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία τις στήριξε, αποφεύγοντας τη μικροκομματική αντιπολίτευση που είχε υποστεί ο ίδιος στο παρελθόν. Αποτελούν οδηγό για αντίστοιχη προσπάθεια με την Τουρκία.

Η διαρκής επικαιρότητα του Κυπριακού

Επειδή όμως ο πυρήνας των ελληνοτουρκικών διαφορών δεν είναι το Αιγαίο (εκεί κατά καιρούς ξεσπάει το πρόβλημα) αλλά το Κυπριακό, καιρός είναι να επανεκκινήσει ο διάλογος ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Σε κάθε περίπτωση - και ιδιαίτερα αν επανεκλεγεί ο Μουσταφά Ακιντζί, ο καλύτερος συνομιλητής που θα μπορούσε να έχει η ελληνοκυπριακή πλευρά.

Το Κυπριακό πολλές φορές πλησίασε μια ανάσα από την επίλυση, αλλά πάντοτε επέστρεφε στη δίνη του αδιεξόδου, πολλές φορές και με ευθύνη της ελληνοκυπριακής πλευράς. Από το σχέδιο Ανάν μέχρι το ναυάγιο του Κραν Μοντανά, ο δρόμος του Κυπριακού είναι σπαρμένος με μαξιμαλισμούς και απογοητεύσεις, που έθρεψαν τα διχοτομικά σχέδια της Άγκυρας και ενίσχυσαν τις απόψεις των θιασωτών της Συνομοσπονδίας.

Λευκωσία και Αθήνα είναι ανάγκη να επανέλθουν αποφασιστικά στον μόνο ρεαλιστικό δρόμο που οδηγεί στην ανατροπή των τετελεσμένων της τουρκικής εισβολής και κατοχής: την επίλυση του Κυπριακού στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Προσφυγικό: Ο μύθος της στεγανοποίησης

Η Ελλάδα στο σταυροδρόμι Ευρώπης, Ασίας, Αφρικής θα επηρεάζεται πάντα από τα προσφυγικά και μεταναστευτικά κύματα.

Το προσφυγικό «δεν λύνεται». Μπορούμε όμως να το διαχειριστούμε. Με αποτελεσματικότητα, ανθρωπισμό και σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Είναι απόλυτο ψεύδος ότι μπορούν να στεγανοποιηθούν εντελώς τα σύνορα. Η μετανάστευση είναι σαν το νερό. Θα βρει κάπου μια σχισμή, μια ρωγμή και θα περάσει.

Τα σύνορα πρέπει να ελέγχονται. Ταυτοχρόνως, όμως, κάθε χώρα υποχρεούται από τις Διεθνείς Συμβάσεις να έχει ανοιχτό ένα τουλάχιστον ασφαλές πέρασμα για πρόσφυγες/μετανάστες για υποβολή αιτήματος ασύλου.

Η κυβέρνηση τώρα πέφτει θύμα του λαϊκισμού της. Έταξε ταυτοχρόνως αποσυμφόρηση στα νησιά και στεγανοποίηση στην ενδοχώρα. Τώρα αντιμετωπίζει αντιδράσεις στην κατανομή προσφύγων/μεταναστών σε όλη τη χώρα.

Ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία: γιατί και πώς

Στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία αναδείχθηκε σε «εν δυνάμει εναλλακτικό κόμμα εξουσίας», στο πλαίσιο ενός «ισχυρού διπολισμού». Αυτό που προέχει τώρα είναι να δώσουμε στρατηγική προοπτική στην «ψήφο» αυτή.

Μια νέα πλειοψηφία - μία νέα συμμαχία

* Ο μετασχηματισμός είναι το αίτημα των πολιτών και, ταυτόχρονα, το εργαλείο για να έρθει κοντύτερα ο κομματικός στον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ.

* Η ταυτότητά μας, όπως λέει και η διακήρυξή μας, εμπεριέχει πολλές παραδόσεις της πολύχρωμης Αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης, όπως αυτές εξελίχθηκαν στον χρόνο, με βασικούς σταθμούς την Εθνική Αντίσταση, την ΕΔΑ, το κίνημα ειρήνης και τους Λαμπράκηδες, το 1-1-4, τον αντιδικτατορικό αγώνα με το Πολυτεχνείο, το μεταπολιτευτικό κύμα ριζοσπαστισμού, τη μεγάλη δημοκρατική έκρηξη του '81, την πολύτιμη εμπειρία από την πρώτη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

* Πολίτες από διαφορετικές αφετηρίες προσβλέπουν πια στον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Όλοι τους θέλουν να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στην ταυτότητα και το πρόγραμμα του κόμματός μας. Στην πορεία αυτή κρίσιμο είναι να αξιοποιηθεί άφοβα η μεγάλη επιρροή και διείσδυση του Αλέξη Τσίπρα σε ευρύτερα πολιτικά ακροατήρια και να παγιωθεί μια σχέση εμπιστοσύνης, που θα βοηθήσει και στην οργανωτική ανάπτυξη του κόμματός μας.

Ο πλούτος της πληθυντικής Αριστεράς

Ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία δεν θα είναι κόμμα ιδεολογικής ενότητας. Η Αριστερά της εποχής μας θα συγκροτηθεί εν κινήσει πάνω στο έδαφος που δημιούργησαν οι προηγούμενες γενιές αριστερών και προοδευτικών πολιτών για να συνθέσει τις πολύτιμες παραδόσεις της πληθυντικής Αριστεράς -κομμουνιστικής, σοσιαλιστικής, ανανεωτικής, ριζοσπαστικής, φεμινιστικής και οικολογικής- με τα σύγχρονα ρεύματα και τα κινήματα διεύρυνσης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων.

Εκείνο που διακρίνει την Αριστερά είναι οι αρχές και οι αξίες της. Η εντιμότητα και το ήθος. Η ανιδιοτέλεια και η αλληλεγγύη. Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς προφανώς και ισχύει. Μόνο που αυτό δεν συνοδεύει αναγκαστικά όποιον δηλώνει αριστερός, ως σφραγίδα δωρεάς. Υποστηρίζεται και αναδεικνύεται κάθε στιγμή και σε κάθε πράξη.

Δεν πρέπει επίσης να μας διαφεύγει ότι η αισθητική των λόγων και των πράξεών μας είναι η εξωτερική έκφραση του ήθους που περικλείει η ιδεολογία μας.

Η δημοκρατική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία σε όλα τα επίπεδα είναι αυτονόητη προϋπόθεση για την πολιτική και οργανωτική του ανάπτυξη. Τα κομματικά όργανα που θα προκύψουν από το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία θα εγγυηθούν αυτή την λειτουργία. Αυτή η εγγύηση θα είναι τόσο πιο ισχυρή όσο στα εκλεγμένα όργανα θα αποτυπώνεται ο πλούτος διαφορετικών απόψεων και προσελεύσεων που συγκροτούν την πολιτική ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, χωρίς επετηρίδα και προνομιακές αφετηρίες.

Για να αλλάξουμε τους σημερινούς συσχετισμούς δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό της χώρας χρειάζεται να προχωρήσουμε με ταχύτερα και πιο γενναία βήματα στον ποιοτικό μετασχηματισμό, σ’ ένα ανοιχτό κόμμα που θα αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά της προοδευτικής παράταξης.

 

Σπύρος Δανέλλης, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ΔΗΜ.ΑΡ.

Αντώνης Λιάκος, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ΓΕΦΥΡΑ

Νίκος Μουζέλης, μέλος Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία

Νίκος Μπίστης, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ΓΕΦΥΡΑ

Παναγιώτης Παναγιώτου, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ΓΕΦΥΡΑ

Δημήτρης Χαλαζωνίτης, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ΔΗΜΑΡ

Δημήτρης Χατζησωκράτης, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ΔΗΜ.ΑΡ.

 

 

Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Είμαστε μια ωραία ατΜΜΕσφαιρα

Αξίζει να θυμηθεί κάποιος πώς ήταν το κλίμα στα ΜΜΕ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Μια συνεχής κραυγή αγωνίας για οτιδήποτε, από επιχειρήσεις που υπερφορολογούνται και την επιχειρηματικότητα που καταδιώκεται μέχρι υπουργούς που καπνίζουν και αργόμισθους μετακλητούς...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις