Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Καθημερινότητα οι ρατσιστικές επιθέσεις για πρόσφυγες και ΛΟΑΤΚΙ

Σκίτσο του Τάσου Αναστασίου από την έκθεση «Βάλ’ τους Χ - Ο Μαύρος Χάρτης της Αθήνας»

Έκθεση του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας - Δημόσια πρόσωπα και πολιτικοί τροφοδοτούν συνεχώς τον καθημερινό και θεσμικό ρατσισμό με ρητορική μίσους και ξενοφοβικές γενικεύσεις, ενώ εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές προάγουν την ατιμωρησία των ρατσιστών παρά το νομοθετικό πλαίσιο

Αύξηση της κανονικοποίησης του “καθημερινού ρατσισμού”, συνοδευόμενη από την αδιαφορία των δραστών ρατσιστικών πράξεων και αδικημάτων για τις πιθανές νομικές συνέπειες των δράσεών τους, που πάει χέρι-χέρι με την καλλιέργεια κλίματος ατιμωρησίας σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας από αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές, ενώ δημόσια πρόσωπα και πολιτικοί τροφοδοτούν με ρητορική μίσους και ξενοφοβικά στερεότυπα και γενικεύσεις το κοινό για να δικαιολογηθούν οι κάθε λογής ρατσιστικές συμπεριφορές.

Αυτή είναι η πραγματικότητα του 2019 που καταγράφει η ετήσια έκθεση για το 2019 του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, η οποία παρουσιάστηκε χθες.

“Μεμονωμένα καθημερινά” περιστατικά

Πρόκειται για την ένατη έκθεση του Δικτύου και για τη δεύτερη συνεχή χρονιά που αποτυπώνει ότι ρατσιστικές συμπεριφορές και επιθέσεις αποτελούν πια στοιχείο της καθημερινότητας αιτούντων άσυλο, προσφύγων και μεταναστών, αλλά και ατόμων ΛΟΑΤΚΙ με δράστες καθημερινούς πολίτες (γείτονες, ιδιοκτήτες ακινήτων, επιβάτες ή υπαλλήλους ΜΜΜ), εργοδότες, ενστόλους, αλλά και υπαλλήλους σε δημόσιες υπηρεσίες ή σε υπηρεσίες Υγείας.

Όπως τονίζεται στην έκθεση, παρατηρείται αύξηση στα “μεμονωμένα περιστατικά” της καθημερινότητας, όπως και στα περιστατικά που αφορούν ΛΟΑΤΚΙ άτομα (44) και ειδικά εις βάρος τρανς ατόμων, όπως υπογράμμισε ο Σύνδεσμος Διεμφυλικών Ατόμων.

100 επιθέσεις, πάνω από 104 θύματα

Αναλυτικότερα η έκθεση καταγράφει, κατά την περίοδο Ιανουαρίου - Δεκεμβρίου 2019, 100 περιστατικά ρατσιστικής βίας με περισσότερα από 104 θύματα. Σε 51 περιστατικά στοχοποιήθηκαν μετανάστες-ριες, πρόσφυγες ή αιτούντες/ούσες άσυλο, λόγω εθνικής καταγωγής, θρησκείας ή/και χρώματος, υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω της σύνδεσής τους με πρόσφυγες και μετανάστες-ριες, καθώς και δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων, 2 περιστατικά εις βάρος Ελλήνων πολιτών λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής αλλά και 3 βίαιες επιθέσεις σε μνημεία ή λατρευτικούς χώρους Ελλήνων πολιτών διαφορετικής θρησκευτικής ταυτότητας.

Σε 44 περιστατικά στοχοποιήθηκαν ΛΟΑΤKI άτομα καθώς και υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω της σύνδεσης τους με ΛΟΑΤΚΙ ομάδες (εκ των οποίων 1 πολίτης τρίτης χώρας χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα / καθεστώς παραμονής). Σε 27 περιστατικά στοχοποιήθηκαν περισσότερα του ενός θύματα, ενώ σε 52 περιστατικά η επίθεση τελέστηκε από ομάδα (τουλάχιστον 2 ατόμων).

Για ένατη χρονιά το Δίκτυο καταγράφει επιθέσεις που παρουσιάζουν στοιχεία οργάνωσης ή τελούνται από οργανωμένες ομάδες, ενώ φαίνεται να μειώθηκαν οι αντισημιτικές επιθέσεις σε σχέση με το 2018 (2 περιστατικά για το 2019, 9 περιστατικά για το 2018).

Η πλειονότητα των περιστατικών άλλη μια χρονιά συνέβησαν στην Αττική (70) και κυρίως κοντά στο κέντρο της Αθήνας, ενώ, σύμφωνα με την έκθεση, σημαντικός αριθμός των επιθέσεων είχε αποτέλεσμα την πρόκληση σωματικών βλαβών και άλλα σοβαρά αδικήματα. Μεταξύ αυτών κατεγράφησαν 1 ανθρωποκτονία, 2 βιασμοί, 3 περιστατικά ασέλγειας και προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Η ανθρωποκτονία που καταγράφει το Δίκτυο είναι αυτή του Εμπουκά, ο οποίος έχασε τη ζωή του στα κρατητήρια του Α.Τ. Ομονοίας, για την οποία αιτία θανάτου, σύμφωνα με την αστυνομία, ήταν ότι κατάπιε σκονάκια με ναρκωτικά.

Σταθερή είναι και η παρουσία ενστόλων στους θύτες με 17 περιστατικά, ενώ σε 9 περιστατικά οι δράστες ήταν δημόσιοι λειτουργοί. Σε 57 περιστατικά συμμετείχαν πολίτες, σε δύο περιστατικά οι θύτες ήταν εργοδότες, ενώ σε 10 περιστατικά τα θύματα των επιθέσεων πιστεύουν ότι οι δράστες συνδέονται με εξτρεμιστικές ομάδες, γεγονός που προκύπτει και από τα ποιοτικά στοιχεία που καταγράφονται για τις επιθέσεις.

Θύματα και οι υπερασπιστές δικαιωμάτων

Η ανησυχητική διαφορά όμως της έκθεσης του 2019 με τα προηγούμενα χρόνια είναι ότι καταγράφει αυξητική τάση στις επιθέσεις σε υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εθελοντές, δικηγόρους, μέλη ΜΚΟ, τόσο λόγω της σύνδεσής τους με πρόσφυγες και μετανάστες όσο και της σύνδεσής τους με τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα.

Ξενόφοβος δημόσιος λόγος πολιτικών

“Η δε αυξανόμενη ρατσιστική ρητορική στη δημόσια σφαίρα, πολλές φορές, προσβλέπει στην απαξίωση του έργου και των υπηρεσιών που προσφέρουν οι εν λόγω φορείς, ενώ το έλλειμμα ειδικής προστασίας των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το οποίο το Δίκτυο ήδη έχει επισημάνει στις προηγούμενες ετήσιες εκθέσεις του, επιδεινώνει τις συνθήκες στις οποίες οι οργανώσεις καλούνται να λειτουργήσουν” σημειώνει το Δίκτυο.

Ο εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ Φιλίπ Λεκλέρκ επισήμανε ότι ειδικά στο προσφυγικό ζήτημα δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, ενώ οι γενικεύσεις στις οποίες καταφεύγουν οι πολιτικοί, π.χ. ότι οι πρόσφυγες δεν θέλουν να δουλέψουν αλλά να παίρνουν επιδόματα, τροφοδοτούν τον καθημερινό ρατσισμό.

Αναφερόμενος στα κορεσμένα ΚΥΤ των νησιών σημείωσε ότι η πίεση αυτή στις τοπικές κοινωνίες συμβάλλει στην ανάπτυξη ρατσιστικών αντανακλαστικών, ειδικά σε καιρούς μεγάλης ανασφάλειας. «Πώς μπορείς να δικαιολογήσεις και να μην εντείνεις τον ρατσισμό όταν διατηρείς τον περιορισμό κυκλοφορίας στα ΚΥΤ μέχρι τις 21 Ιουνίου για την πανδημία ενώ έχουν αρθεί τα μέτρα για τον υπόλοιπο πληθυσμό; Ποιο μήνυμα στέλνεις, παρά το ότι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να περιοριστούν;» αναρωτήθηκε ο Φ. Λεκλέρκ.

Θεσμική αμεριμνησία και ατιμωρησία

Μια ακόμα σημαντική παράμετρος που εθίγη κατά τη χθεσινή παρουσίαση της έκθεσης από τους Ευγ. Κουνιάκη από την ΑΡΣΙΣ, Ελ. Τάκου από τη HumanRights360, τον Βασ. Κερασιώτη από τη HIAS και τον Θανάση Καμπαγιάννη είναι το γεγονός ότι η απροθυμία των αρχών να πράξουν να νόμιμα ή να προχωρήσουν οι δικογραφίες, γεγονός που σε συγκεκριμένα μέρη καλλιεργεί το αίσθημα της ατιμωρησίας.

Ως παράδειγμα έφεραν την πλατεία Σαπφούς στη Λέσβο, όπου οι ταυτοποιημένοι δράστες εδώ και δύο χρόνια δεν έχουν κληθεί σε απολογία, όταν οι αιτούντες άσυλο που έκαναν ειρηνική διαμαρτυρία σύρθηκαν στα δικαστήρια με κατηγορίες βάσει νόμων του Μεταξά ή περιπτώσεις που σε ρατσιστικές επιθέσεις συμμετέχουν και ταυτοποιούνται μέλη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε Σάμο και Κοζάνη και ακόμα δεν έχουν κληθεί από τις δικαστικές αρχές για εξηγήσεις.

“Ύστερα από μεγάλο χρονικό διάστημα άρνησης της ύπαρξης ρατσιστικής βίας, η Ελληνική Δημοκρατία νομοθετεί, αλλά δεν εφαρμόζει. Οι Έλληνες δικαστές, σε πολλές περιπτώσεις, έχουν τη λαθεμένη πεποίθηση ότι, αν αναγνωρίσουν τον ρατσιστικό χαρακτήρα ενός εγκλήματος, μέμφονται την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της. Για κανένα άλλο έγκλημα δεν ισχύει αυτό: κανένας Έλληνας δικαστής δεν θεωρεί ότι, κρίνοντας έναν κατηγορούμενο ένοχο ανθρωποκτονίας, μέμφονται το σύνολο της κοινωνίας. Αυτό είναι ένα θλιβερό προνόμιο του ρατσιστικού εγκλήματος” επισήμανε ο Θ. Καμπαγιάννης.

Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Η κοινωνία πρέπει να μείνει όρθια

Οι προειδοποιήσεις των ειδικών δεν επιτρέπουν κανέναν εφησυχασμό. "Θα έχουμε εκατόμβες θυμάτων", "αν συνεχίσουν να αυξάνονται τα κρούσματα με τέτοιους αλματώδεις ρυθμούς, θα αυξηθούν και οι διασωληνώσεις" επισημαίνουν εφιστώντας την προσοχή όλων, μα όλων μας, στις θερινές αποδράσεις.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο